LUKKA (LİKYA) YOLU’NUN FOTOĞRAFLI-VİDEOLU YÜRÜYÜŞ KILAVUZU:

LUKKA (LİKYA) YOLU PARKURLARININ İNTERAKTİF ANLATIMI:

Herodotos, ne güzel demiş:

“Likyalıların kimsenin malında gözü olmadı, kendi ekti, kendileri yetiştirdi.”

Çok doğru. Çünkü insan türü var oldu olalı birbirinin malını mülkünü yağmalıyor.

     Önce sitemizdeki “LUKKA MI LİKYA MI?” adlı yazımı okumanızı salık veririm.

LUKKA MI LİKYA MI?

Rotalar, her yıl tahribata uğradığı için, bu yol tariflerimi iki yılda bir yenileyeceğim. Çünkü iki yılda bir bu yolu baştan sona tekrar bitiriyorum. Bu nedenle Likya Yolu’na çıkmadan önce sitemi ziyaret edip anlatımlarımı okursanız, “kaybolmayan sakız” olursunuz. Kaybolmak da zevklidir aslında Likya Yolu’nda. Sizi bu zevkten mahrum edeceğim.

Tüm Likya Yolu boyunca önünüze gelen köy ve yaylalardaki çocuklara vermek için fazladan gofret, çikolata bulundurmayı unutmayınız. Geçeceğiniz köylerde bakkal yok çünkü.

 2016 yılı başı itibari ile:

 

 

1.GÜN:     OVACIK – KOZAĞAÇ – KİRME – FARALYA (KELEBEKLER VADİSİ) – KABAK KOYU

   22 km. Su var. Grubu yavaşlatacak biri yoksa 1 litre su ile yürünür.  1 Güne zor sığan bir rotadır. Su sorunu olmayan bir rotadır.

247383_10150207021746306_3508813_n
Yıllar önce… Lukka Yolu Fethiye başlangıcı
228218_10150198443306306_2194050_n
Deli manzaralar eşliğinde hep yükseliyorsunuz.
246606_10150207113276306_8272925_n
Babadağ’ı solunuza alın, hiç sapmadan toprak yoldan Kirme’ye kadar ilerleyin.
225895_10150198444716306_3589524_n
Toprak yolun kenarında bir tabela, yeri gereksiz olmuş.
1384227_10151922535771306_1137243358_n
Yıllar sonra… Yeniden… Kaçıncı? 🙂

Fethiye otogarının hemen yanından Ölüdeniz dolmuşlarına binip Ovacık mahallesinde inin. Dolmuşçular Likya Yolu’nun başlangıcını zaten biliyorlar. Bahsettiğim yer orası. Ormanın içindeki taksi duraklarının ve Likya Yolu takının olduğu yere gelin. Asıl yürüyüşe buradan başlayacaksınız. Bir müddet toprak yoldan ilerleyeceksiniz. Toprak yoldan ilerlerken şaşıracağınız ilk yere geleceksiniz. Yamaçta denizi tepeden gören beyaz, büyük bir otel var, otele doğru değil, sola devam edeceksiniz. Bu noktadan sonra şaşıracağınız bir yer yok. Toprak yolun bitiminde patika, Kozağaç’a yaklaşınca toprak yol, sizi Kozağaç’a kadar götürecektir.

Bu yola girdikten sonra Kozağaç Köyü’ne kadar çok güzel ve manzaralı bir patikadan şaşırmadan yükselerek gideceksiniz. Yükseldikçe manzara da güzelleşiyor burada. Yaklaşık 8 km sonra Kozağaç Mahallesine ulaşacaksınız. 2015 itibari ile Kozağaç’a girişte birileri saçma sapan sağa sola işaretlemeler yapmış. Önceden bunlar yoktu. Hepsi aynı yere çıkıyor. Patikanın bitiminde toprak araba yoluna girdikten sonra bu toprak yoldan Kozağaç’a ulaşacaksınız. Aynı toprak yoldan Kirme’ye kadar hiç ayrılmayın. İşaretler de bu toprak yolu işaret ediyor zaten.

“Fethiye’ye çok yürüyüşçü geliyor, o halde daha çok yürüyüş yolu yapalım, daha fazla yürüyüşçü gelsin.” aptal düşüncesini kim ortaya attı bilmiyorum. Fethiye’ye dışarıdan gelen yürüyüşçüler, Likya Yolu’nu yürümeye geliyor, sizin hikayesiz, anlamsız, amaçsız rotalarınızı yürümeye değil. Defalarca yürümeme rağmen yaptığınız değişiklikler, bizlere “Acaba rotayı burada toprak yoldan kurtararak, patika mı bulmuşlar?” şeklinde düşündürterek şaşırmamıza neden oluyorsunuz. Yaptığınız aptallığı bilmenizi istedim.

Kirme Mahallesine kadar 3-4 km yürüyerek bu toprak yoldan ulaşacaksınız. Kozağaç Mahallesinden Babadağ’a çıkan yeni bir rota var. Bu işaretlerin sizi şaşırtmaması için burada anlattıklarımı uygulayın. Kirme’de köy evleri kafeye dönüşmüş durumda. Durup bir şeyler içip köylülere katkı sağlarsanız çok güzel olur. Bu kişiler yapışkan değil, gönlünğz rahat olsun. Bu mahallenin girişinde çok güzel bir çeşme var. Yaz, kış akar. Kuruma tehlikesi yok gibi durmaktadır. Kuruduğunu hiç görmedim. Kirme’ye kadar yol üzerinde yani Babadağ’ın eteklerinde birkaç çeşme daha göreceksiniz. Yani bu parkurda fazla su taşımanıza gerek yok. Sıcakta yürüyorsanız ilk çeşmede Kozağaç’ta duş da alabilirsiniz. Kader’den ve köyün diğer çocuklarından mevsimine göre incir, üzüm, zeytin almadan geçmeyin. Yanınızda onlar için bir şeyler olsun. Bu köyde bakkal yok. Dememize gerek yok ama onları sevindirmek bambaşka bir duygu.

Buradan sonra Kirme’ye kadar toprak araba yolu yürüyüşü var ve 3-4 km’lik bir yürüyüştür. Kirme’den Faralya’ya dönüşe yeni bir kafe açılmış. Portakal suyu, nar suyu içebilir, küçük çaplı omlet vs. yiyebilirsiniz. Su da mümkün.

Kozağaç, Kirme, Alınca tek muhtarlık ve bu üç köyün muhtarı Kirmeli. Bilinmesi faydalı olabilir.

Kirme’den Kelebekler’e dönmeden direk Alınca’ya giden yeni bir rota var, tabelasını göreceksiniz Kirme kavşağında. Bu rotaya girerseniz Kelebekler Vadisi’ni, Kabak Koyu’nu görmeyeceksiniz demektir ki, bu durumda Likya Yolu’nu yürümeniz anlamını biraz kaybetmiş olur.

Kirme’den Faralya’ya kadar  hep dikine iniş var. Kirme Köyü’nün içinden dikine inerek geçeceksiniz. İşaretlerde ve patikada sıkıntı yok. Yolu Kirme içinde kaybetseniz bile dikine bir inişle vadi tabanına kadar inip tabana ulaştıktan sonra sağa dönünüz. Vadi tabanına kadar indikten sonra yokuş aşağı devam edecek, dolayısıyla sağa döneceksiniz. Vadi tabanında arıların istila ettiği bir çeşme, sağda 500 metre uzaklıkta baharda faal bir şelale var. Görmeden geçmeyin. İşte burası arı cenneti. Yanınıza alerjik bir durum söz konusu ise “incidal” gibi alerji tableti ve amonyak vs ilaçları almanızı öneririm. Türkiye’nin bal ihtiyacının %76’sının Muğla’dan sağlandığını belirtirsem ne tür bir tehlikeden bahsettiğimi anlarsınız sanırım. Aşağıda vadi tabanındaki çeşmeden devam edin. Toprak yola geldiğinizde biraz ilerledikten sonra sağa ayrılmayı unutmayınız. Toprak yoldan daha kötü bir toprak yola dönmüş olacaksınız. Yani işlek olmayan toprak yola, sağa dönün. Burada işaret yok, kaya babaları marifetiyle yolunuzu bulmanız gerekecek. Sağa dönünce toprak yolun ve arıların bitiminde dikine inen, kocaman bir çam ağacının, yol buradan dercesine dikildiği yerden, Faralya’yı ve Kelebekler Vadisi’ni gören şahane bir patikaya ulaşacaksınız. Bu patika sizi Likya’nın belki de en sulak yeri olan Faralya köyüne indirecek. Burada küçük, lüks butik oteller ve yürüyüşçüler için ideal pansiyonlar var. Gül Pansiyon, Corc’un Yeri gibi. Asfalta indiniz. İner inmez önünüze bir tabela çıkacak, sizi aşağıya indirmeye çalışan bir  tabela o. Siz o tabelaya uymayın. Yeni tabela o. Likya Yolu dışında bir çalışmadır. Sola dönüp köy içinden, asfalttan devam edin. Gül Pansiyonu, camiyi geçtikten sonra sağa, parke döşeli yoldan George’nin Evi tabelası yönünde dönün. Likya Yolu parkuru bu asfalt yolda ikiye ayrılır. Biri, sizi Kelebekler Vadisi’ni görebileceğiniz en güzel noktalardan birine götürecek. Diğeri ise asfalt yoldan biraz devam ettikten sonra asfaltın solunda kalan dağdan aşıp Kabak Koyu’na ulaşacak.

Yeni yol ama manzarayı seyrettiğiniz yerden tekrar asfalta ulaşmadan sağa dönüp sarı kırmızı işaretli yeni patikaya girin. Manzara ve patika çok güzel. Kelebekler’i bir de karşıdan görün.

İndik Kelebekler’i göreceğimiz yere. Kendine güvenenler ve zamanı olanlar buradan Kelebekler Vadisi’ne çok zorlu bir patikadan gidip gelebilirler. En hızlı yarım gününüzü alır inip çıkmak. Burada bulunan eski ipi kullanıp inmeyin sakın. Çürümüş olabilir.

1380193_10151922971996306_611149121_n
Belki lazım olur. Şiddetle tavsiye ederiz. İlgili, güvenli ve mükemmel.

Tekrar edersem, buradan, zamanınız varsa, yeni yapılan rotadan, yolu biraz uzatarak devam edebilirsiniz. Bu noktaya geldiğiniz yer olan asfalta çıkmadan sarı-kırmızı işaretleri takip ederek Kabak istikametinde ilerleyebilirsiniz. Kelebekler Vadisi’ni seyrettiğiniz yüksek yerden geriye dönüp az ileriden sağa döneceksiniz. Bu rotada işaretler gayet iyi. Patika kaybolmuyor. Diğerine göre daha güzel ve daha manzaralı bir rota. Kelebekler Vadisi’ni bir de karşıdan görme imkanını sağlayan bir rota. Orman içinden geçen gölgeli bir rota. Bu rotanın sonuna doğru işletmeciler yürüyüşçüleri, kendi mekanlarına çekebilmek için işi oldukça çetrefillendirmişler, zaman kaybetmenize ve kaybolmanıza yardımcı(!) olmuşlar. Bu parkurda denize sıfır hiç inmeyeceksiniz. Bunu bilin. Patikadan ayrılmayın, yolunuzun asfalta çıktığı yerden ne bir patikaya ne de toprak yola girin. Sizi bu yönlere sokan tüm tabelalar sahtedir. Asfalttan Kabak Koyu’na kadar devam edin. Çok uzun sürecektir. Faralya’nın son noktalarıdır buralar. Mümkünse aracınızla Kabak Koyu’nun üstündeki markete kadar kendinizi attırın. Bu marketten işaretleri takip ederek 45 dakikalık bir yürüyüşle Kabak Koyu’na inin. Valley Kamp’a inip (Kurtuluş’un ve Turhan’ın yeri) çadırınızı kurun veya sırtım rahat bir döşek görsün diyorsanız duşlu, tuvaletli tertemiz bungalovlarında çok uygun fiyatlara kalın.Turhan: 544 770 48 07

KABAK KOYU – ALINCA PARKURU

     9 km. 5.5 saat. Hep çıkış. Su yok.

Alınca’da yemek, yıkanma ve konaklamak için hem kamping hem de bungalov hizmeti veren Bayram’ın Yeri, köyün Kabak Koyu girişinde. El değiştirmiş. +90-545-881 50 54, +90-535-746 72 87, www.catchycamping.com (Biz gene de Bayram’ın numarasını verelim:  -+90 535-788 15 48)

Yine Alınca’da Ömer’de hizmet veriyor aynı şekilde. +90-554-833 60 05 – +90-535-939 10 06

Geçilen yerleşimlerin dışında su yoktur. Alınca’da evlerden, 4 km sonra Boğaziçi’ndeki bakkaldan veya bakkalın duvarındaki musluktan, Sydima’da camiden su edinebilirsiniz. Ayrıca, Mart, Nisan (Mayıs başında da olma ihtimali var) aylarında yürürseniz Kabak Koyu’ndan Alınca’ya döndükten bir müddet sonra kanyonun içinde berrak bir dere var. Denizden sonra duşunuzu alabilir, içme suyunuzu takviye edebilirsiniz. Bunların dışında su yoktur.

     Kabak Koyu’ndan Alınca’ya yürümeden önce, denize sırtınızı dönün sağınızda kalan en yüksek dağ bloğunun tepesinden aşacağınızı bilin ve buranın neresinden geçebilir ki yol diye kafa yorun.

     Kabak Koyu’ndan sahile inmeden de yola çıkabilirsiniz fakat yeni yapılan sahilden Kalabantia – Cennet Koyu – Alınca parkurunun girişini görmek adına sahile inip doğuya yönelip sahilin sonundan itibaren denize sırtınızı verip vadinin içine dalın. Vadiden bir müddet ilerledikten sonra yol ikiye ayrılacak. Biri kanyon içinden geçen kısa yol, diğeri patikalardan giden yol. Bana sorarsanız kanyon içini tercih etmeyin derim. Çünkü, kanyonda bir müddet ilerledikten sonra sağa bir çarşaktan çıkacaksınız.

Sağ tarafınızda birçok çarşak çıkışı göreceksiniz. Bunlardan hangisine çıkacağınızı nasıl tarif edeyim. Edemem. Hele ki her yağmur yağdığında işaretli kayalar yerlerinden oynuyorken… Yakın zamanda sizden önce biri geçip burayı babalamadıysa yolu kısaltacağım derken benim ilk gidişimdeki gibi yolu 7 saat uzatabilir, tam yük yürüyorsanız perişan olabilirsiniz. Yalnız bu kaybolmam sırasında ne şelaleler gördüm ne tırmanışlar yaptım, anlatamam, yukarıdaki emniyetsiz çıkış fotoğrafı buna delildir.

254162_10150207172976306_4022476_n
Kabak kanyondaki dere. Bir kere su olduğuna rastladım. Deniz sonrası duş.


Bu yol ayrımından sağa devam edin. Kanyonu seçmeyin. Bu patika rahat bir eğimde yükseldikçe manzara da inanılmaz olacaktır. Hep söylerim Lukka Yolu’nun en sevdiğim parkuru diye. Yukarıda bir kayaya kırmızı ile çizilmiş bir yol kavşağı var. Sağa devam edeceksiniz Alınca’ya gitmek için. Tepelerdeki kayalarda fotoğraf çekilmeden ilerleyemeyeceksiniz. Yol boyu çobansız keçiler göreceksiniz. Issız ve kimsesiz bir rotadasınız. Alınca’ya yaklaştığınızı bakımlı tek tük ağaçtan oluşmuş zeytinliklerden geçerken anlayacaksınız. Ama gene de uzun süren bir yürüyüş olacak bu. Patika ve işaretler bu parkurda çok iyi. Kaybolma riski yok. Alınca’ya gelince köyün girişindeki evlerden biri Bayram’ın yeri.

Orada önceden haber vermemişseniz süt, yoğurt, ayran, omlet gibi piratik olarak hazırlanabilen şeylerden yiyip içebilirsiniz.(Bayram – 535-788 15 48)

247251_10150207184731306_7781580_n
Alınca – Cennet Koyu’nun yukarısı

     ALINCA – BOĞAZİÇİ – SİDYMA PARKURU:

Dodurga’da Kanadalı Brea ve Fatma birkaç köy evini pansiyona çevirmiş. Yemek, yıkanma, konaklama hizmeti veriyorlar. +90-536 474 07 73,+90-536 725 17 95

Dodurga-Sidyma ve Boğaziçi’nin Muhtarı Rasıh Bey’de evinin bir odasını açmış. Ama düzenlememişse zor kalırsınız orada. Ben gördüm yani: +90 536-814 48 82

Dodurga ve Sidyma(Asar) da konaklamak için ayrıca evlerinde bir veya iki odayı açmış bulunanların numaraları: (Aynur Abla +90 531 211 82 34 – Sıdıka abla ve Cemil abi +90 538 527 49 15)

8 km. Asfalt ve patika. Bu parkurda 1 litre su ile yürümek yeterli. Boğaziçi’nde su takviyesi yapıp Sydima’ya ulaşırsınız.

Alınca’dan sonra sağa sola dönmeden asfalttan ilerleyin. Boğaziçi köyüne kadar asfalt yürüyüşü var. 3-4 km. Alınca’dan sonra Kate’in yaptığı Likya Yolu burada iki koldan ilerliyor. Alınca’nın çıkışından biraz sonra Gey (Yediburunlar) sapağı var. Gey’e, Gey’den de Bel’e çıkmak isterseniz bu yolu kullanın. Diğer rota ile Bel’de birleşir. Ben Boğaziçi, Sidyma parkurunu seçenlerdenim. Boğaziçi Köyü’ndeki markette mutlaka mola verirsiniz. Çölde vaha gibi. Bakkal Doğan abi, yakınlarda kamp atacak olursanız istediklerinizi size getirebilir. Sidyma kampına birçok malzeme getirmişti bize. (Doğan – Boğaziçi Köyü 0-536-929 84 28). Bu bakkaldan hemen sonra sağa, patikaya döneceksiniz.

Sağınızdaki dağın yamacından bozuk traktör yolundan Sidyma’ya kadar hafif bir eğimde tırmanacaksınız. Sidyma’nın girişinde dikkat etmeniz gereken şey, direk köye gitmeyip sola dönmek. Direk köye giderseniz çok şey kaybedersiniz. Likya’nın meşhur kaya gömütlerini, tapınak kalıntısını ve her yerde yazmasına rağmen benim bir türlü bulamadığım tiyatrosunu görebilirsiniz. Köy zaten karşıda görünüyor,  kaybolmazsınız. Bu yol, bu tip tarihi kalıntılarla daha anlamlı olacaktır. Değilse ülkenin her yerinde patika var. O kadar yol tepip gelmenin bir anlamı da bu olmalı bence. Sydima’da caminin hemen yanında elektrikli su sebili var. Her zaman soğuk suyu bulunur.

254497_10150207198511306_4849141_n
Sidyma – Sola dönerseniz göreceğiniz gömütler – Yıllar önce…

     Sydima, Roma Devri’nde büyük gelişme gösterdiği bilinmektedir. Bu gelişme Bizans Çağı’nda devam etmiştir. Roma Çağı’ndaki gelişmenin nedeni İmparator Marcus’tur. Marcus (M.Ö. 450 – 457) daha imparator olmadan Perslere karşı yapılan savaşta Lykia Bölgesi’nde hastalanır, Sidyma’da bırakılır ve Sidymalı iki kardeşin evine yerleşir. Marcus, iyileştikten sonra kardeşlerden biri ona sorar “Eğer imparator olsaydın bize nasıl bir iyilik yapardın?” Marcus da “Bu olması İmkansız olay olsaydı sizi şehrinizin en önde gelen kişileri yapardım.” diye yanıtlar. Daha sonra II. Theodosius’un ölümü üzerine tahta geçen Marcus sözünde durur ve Sidyma’dan ilgisini eksik etmez, kendisine bakan bu kişileri yüksek makamlara getirir. (www.kulturvarliklari.gov.tr adresinden alıntıdır.)

Sydima (Asar) Köyü’nün meydanında (Roma dönemindeki Agora) tarihin orta yerine çadırınızı kurun. Caminin tuvaletini, suyunu kullanabilirsiniz.

Aşağıda Dodurga Köyü’nde Kanadalı adını unuttuğum bir bayanın güzel bir pansiyonu var. Ayrıca Sidyma’nın muhtarının da bir odası var 6-7 yataklı. Burada uyurken, Marcus’u düşünün. Roma’yı…

SİDYMA – BEL PARKURU :

5 km. Genelde hafif eğimde çıkış. Su yok.

Bel Köyü’nde Fatma Pansiyon  yemek, banyo ve konaklama imkanı sunuyor. Emin değilim ama 8 kişilik yatağı var. +90-553-271 48 59, +90-539-693 33 85

Sidyma’dan tabelanın göstediği yere girdikten sonra yol, derin olmayan çalılık bir vadinin içine sokacak sizi. Bir müddet irmeden (irme: Kot altında kalmış kenarları taş duvar olan patikaya Anadolu’da verilen addır. İrmeden gel yar, görünmeden gel yar diye Muğla türküsü bilem var. 🙂 ilerledikten sonra vadinin tabanından ilerleyin. Az sonra sizi yürüdüğünüz çukurdan çıkarıp Bel’e giden araç yoluna çıkaracak. Bu yoldan da 1-2 km yürüdükten sonra sola, yamaca patikaya giren işaretleri kaçırmayın. Burası hem daha yakın hem de gerçek bir patikadır. Bu yol tepede sizi araç yoluna tekrar ulaştıracaktır. Araç yoluna girer girmez tekrar sola, tel örgülerin dibinden giden bir patikaya sokacaktır. Burada kaya babaları var, kaçırmayın. Kaçırsanız da toprak yoldan varacağınız yer aynı: Bel Köyü. Bel Köyü’ne kadar işaretleri takip edin. İleride tarlaların içinde işaretleri görmekte zorlanabilirsiniz. Tarlaları solunuza aldığınızda ve tarlanın sağ başından ilerleyince işaretlerde sıkıntı kalmayacaktır.

Az sonra şose yola çıkacak buradan da dikine bir inişle Bel’e geleceksiniz. Ben bu köye Maçu Piçu diyorum. Öyle bir havası var çünkü. Köyün girişindeki fino köpek sizi pek de hoş karşılamayacaktır. Sakin olun. Aşağıda Alınca’dan Yediburunlar (Gey)’e uğrayarak gelen yol ile sizin yürüdüğünüz yolun birleştiği noktada  Likya Yolu tabelasını göreceksiniz. Köyün içine doğru ilerlediğiniz vakit orada buz gibi bir elektrikli su sebili olduğunu göreceksiniz. Suyu döküp saçmayın, yüzünüzü yıkamayın çünkü burası ülkemizin en susuz noktalarından.

     BEL – BELCEĞİZ PARKURU:

4,5 km.Çıkışlı inişli kötü bir toprak araç yolundan.  Su yok.

Bel’den Belceğiz’e kadar hep toprak yoldan ilerleyeceksiniz. Tam yükseniz veya aracınızın altı yere yakın değilse kamp malzemelerinizi ve suyunuzu Belceğiz’e taşıtın. Burada kamp atın. Görünce anlayacaksınız ne kadar güzel ve ıssız bir kamp yeri olduğunu. 800 rakımdan denizi tepeden gören bir yer burası. Belceğiz’de bir tane çoban barakası var, kullanılmıyor. Belceğiz deyince orada bir köy var zannetmeyin. Su yok. Buradaki rotayı gösteren tabela yönünde ilerlemeyip rotadan çıkarak deniz yönüne devam ederseniz kamp yerlerini görürsünüz.

Sezondaysanız burada yalnız kamp yapmayacağınızı da bilin. Suyun olmadığını da bilmeniz önemli. Rota tabeladan sola kıvrılıyor. İşaretler çok aralıklı dikkatli olun. İlerleyince aşağıda büyükçe bir kuyu var. Suyu hep kurtludur. Zor durumda kalmadıktan sonra kullanmayın. Kullanırsanız da mutlaka tablet kullanın veya kaynatın. Likya Yolu haritalarındaki su işaretlerine güvenmeyin çünkü bu tip kuyuları ve sarnıçları da su noktası olarak vermiş. Bu bölgede kurtsuz kuyu yok.

BELCEĞİZ – GAVURAĞILI PARKURU :

11 km. Deli gibi sürekli iniş. Dizlik varsa takın. Su yok. Kate’in haritasında bu parkurda bir tane su noktası görünüyor. Kendisi bir kuyudur. Hayatımda bu kadar yoğun kurtlu bir kuyu hiç görmedim.

Belceğiz’den bir müddet yatay ilerledikten sonra 4-5 saat civarı süren uzunca bir iniş sizi bekliyor olacak. Gavurağılı’na kadar yokuş aşağı ineceksiniz. Yol hep taşlık, dizlere ve ayak bileklerine dikkat.

Tepedeki tabelada batonlarınızın boyunu uzatın. İşaretler belirgin. İşaretler sizi Gavurağılı’na kadar götürecektir. Tepede ve yolun bitimine az kaldığı yerlerde patika var. Bu yolun ortası kopuk. Paldır küldür yürüyorsunuz. Patika falan beklemeyin. Yol üzerinde bir tane su sarnıcının olması buranın gerçek bir yol olduğunun göstergesi aslında. )Yamacın sırtındaki kuyuyu ve Belceğiz’deki sarnıcı kastediyorum.)

Gavurağılı’na gelince ilk güzel yapı yürüyüşçülerin kaldığı bir pansiyon. Bu pansiyon ile Dodurga’daki pansiyon aynı ailenin. Ekim 2015’te buradan tekrar geçtim, bahsettiğim pansiyonun kuzeyine dağın yamacına alabildiğine çirkin büyük bir otel dikmişler. Görmemeniz mümkün değil. Neyse bu otelle işimiz yok. Yürüyüşçüler genellikle buradan sonrasını yürümüyor. Çünkü Xanthos’a kadar 18 km asfalt. Buradaki pansiyoncu ile anlaşıp kendinizi Xanthos –  Çavdır – Üzümlü – İslamlar – Akbel parkurunu yürüyecekseniz Xanthos’a; Patara – Delikkemer – Akbel parkurunu yürüyecekseniz Patara’ya bıraktırın. Yol üzerindeki Pydnai Likya kentini geçip gitmeyin. Araçla o şekilde anlaşın, Pydnai’ya uğrayın. Ayrıca Xanthos’tan Patara’ya kadar gelen Likya Yolu da asfalttan gidiyor.(11 km)

Hala Gavurağılı’ndayız. Yürümeye devam ediyoruz. Bu pansiyonun yanından toprak yoldan denize doğru işaretleri takip edin. Yol bir villanın önünden sola sertçe kıvrılacak. Toprak araba yolundan devam edin. Buradan döndükten sonra sağa denize inen şose bir yol var. Rotadan çıkıp 700 m kadar deniz istikametinde yürüdükten sonra denize ulaşırsınız. Burası cennet bir koy.

249641_10150205807856306_2052800_n
Gavurağılı’ndaki gizli çeşme.

Bu şose yol rota dışıdır. Bu yoldan aşağı inin, denizi yukarıdan gören çam ağaçlarının altında kampınızı kurun. Hemen aşağınızda denize girin. Bu çamlık düzlüğün (kamp yeri) yanındaki kaya babalarını takip ederek gür akan bir çeşmeye gidersiniz. Şose yoldan denize inerken solunuzda kalan 150-200 m uzaklıktaki büyük okaliptus ağacının altındadır bu çeşme.

Yukarıdan denize inerken sola yol olmayan bir yerden yardırarak da bu çeşmeye ulaşabilirsiniz. Bu çeşme önemli, çünkü burada kamp yapmanıza olanak sağlar. Denizden sonra duşunuzu alırsınız. Çeşmeyi şöyle de tarif edebilirim: Ya da çamlıktan doğuya 100 m ilerleyip sola eski bahçe duvarlarının arasından yürüyünce bu çeşmeyi bulursunuz. Bu çeşme yakınındaki düzlüklerde de kamp atabilirsiniz. Buralarda yol karışır diye sakın korkmayın. Çıkacağınız yer, yamaçtan Gavurağılı’na inerken görmeye başlayacağınız doğu yönündeki sahile sıfır asfalt yol. (Denize doğru mızrak gibi çıkmış olan inceburuna…) Bu çeşmeden biraz kuzeye yönelince bahçe aralarındaki genişçe patikaya ulaşıp sağa dönün, bu irme, sizi asfalta çıkarır. Ben bu 18 km’lik asfalt yolu yürüdüm. Ayaklarım su topladı, sonra Patara yol ayrımındaki kükürtlü suda banyo yaparken su toplayan yeri kayalar kesti, yürüyüşümü burada sonlandırmak zorunda kaldım.

Bu kükürtlü su, Antalya’ya giden anayoldan 90 derece Patara’ya dönerken, dönmeyip, yine Antalya karayoluna paralel giden dağın dibindeki toprak yola girince ilerideki incir ağacının altıdır. Toprak yolun hemen altı. Kokusu inanılmaz berbattır, aklınızda olsun. Şifa niyetine için. Tadı ve kokusu lağım gibidir.

GAVURAĞILI – PYDNAI – KARADERE – LETOON – XANTHOS PARKURU:

18 km. Su var. Pydnai’den sonra bir kayanın altında Karadere’nin gözü var. Şahane bir pınar. Ayrıca hep yerleşimlerden geçeceğiniz için su sorunu yok. Lukka Yolu’nun en berbat parkurudur. Yürümek için deli olmak gerekir. Tamamına yakını asfalt olmasının yanında düz olması ve bir de seraların içinden geçmesi yolun tadına tat katıyor(!) Gavurağılı’ndan 4 km yürüdükten sonra Pydnai’a gelinir. Pydnai’den sonra sürekli olarak yerleşimlerden geçeceğiniz için su, domates, salatalık ve biber ihtiyacınız olmayacak. Seracılar, ellerinize bir şeyler tutuşturacaklardır mutlaka.

Pydnai’den 10 km yürüyerek Letoon’a gelinir. Letoon kutsal yeri ile ilgili olarak bu sitede, “Likya mı Lukka mı?” başlıklı yazımda bilgi vermiştim. Onu okumanızı salık veririm. Letoon’dan 4 km yürüyerek Lukka’nın ihtişamlı başkenti, intiharlar, toplu katliamlar, depremler kenti Xanthos’a gelinir. Bu parkurda yol tarifi yapmadım. Niye yapıyım ki, hep asfalt ve elektrik direklerindeki işaretleri takip ederek 18 km’yi bitiriyorsunuz. Yalnız işaretler çok seyrek.

Xanthos’tan sonra rota, ikiye ayrılıyor:

XANTHOS – PATARA PARKURU: 

Patara Green Park Camping (+90-533-144 03 08, +90-252-677 73 73)

Yine Patara’da Özlen Pansiyon (+90-532-255 85 12, +90-252-677 76 35)

11 km. Hep asfalt. Tadı tuzu olmayan kötü bir parkur. Genelde ovadan ve ovayı seyreden hafif yükseklikte bir yamaçtan ilerleyeceksiniz.

XANTHOS – ROMA KÖPRÜSÜ – ÇAVDIR – ÜZÜMLÜ – İSLAMLAR – AKBEL PARKURU:

18 km. Su hep var. Çavdırı’ı geçince İnpınarı’nda, Çavdır’ın üstündeki binlerce yıllık su kanallarında su hep var. Yerleşim yerlerinden geçeceğiniz için su sıkıntınız olmaz. Asfalttan, köy içlerinden, toprak yollardan gidiliyor. Yalnız Xanthos’un içinden arkaya dolanan ince asfalt yoldan ilerlerken sağa sola sapmayın. Bu asfalt yol bir müddet sonra çamlıkların içine girecek ve Kaş – Kınık karayoluna çıkacak. Bu karayoluna yaklaşırken işaretleri sakın kaçırmayın değilse kendinizi önce sera denizinin içinde sonra Çavdır Köyü’nün içinde bulursunuz. Roma köprüsünü de göremezsiniz haliyle. Karayolunu karşıya işaretleri kaybetmeden atladığınız vakit genelde toprak yol, köy içlerinde asfalt yol, sizi Akbel’e kadar götürecektir. 

PATARA – DELİKKEMER – AKBEL PARKURU:

15 km. Su hiç yok. Güzel bir parkur. Akbel’e çıkan ikinci parkurdur. Akbel’e bir önceki başlıkta anlattığım üzere Xantos’tan da gidebilirsiniz. Patara’ya Xantos’tan girişte, Gelemiş Köyü’nün merkezinin girişi, sola yukarı döneceksiniz. Ya da köyün içinde kamp yaptıysanız doğu yönünde dikine çıkan merdivenlerden çıkın. Asfalt yola ulaşın. Asfalta çıkınca sağa dönün. Son evin bahçe duvarını sağınıza alarak toprak yoldan Likya Yolu tabelasını görene kadar ayrılmayın. Likya Kaya mezarlarının arasından geçeceksiniz sonra tabelayı göreceksiniz. Yükseldikçe Patara plajı komple görünecektir. Tabeladan sonra yine şose yoldan devam edeceksiniz. Yokuş çıkacaksınız. Toprak yoldan hiç ayrılmayın. Çamların arasından giderken sağa çok güzel bir patika ayrılıyor. Oraya girmeyin. Elli kere dedirtmeyin, toprak yoldan ayrılmayın işte. Yolun yokuşu tırmandığı bir dönemeç Patara’ya geri dönüyormuş izlenimi verecek ve acaba yanlış mı gidiyorum, diye düşüneceksiniz. Yanlış değil, devam edin.

Likya yolunda kuraldır, toprak yol girişinde işaret olur sonra toprak yol boyunca hiç işaret olmaz bu da sizi acaba yanlış yoldan mı gidiyorum, neden hiç işaret yok yanılgısına düşürür.

Bu dönemeçten sonra Patara’nın su deposu var. Bu su deposunda genellikle su kaçağı olur. Suyunuzu zor durumdaysanız buradan takviye edebilirsiniz. Su yerde ama çaşme falan yok. Uzun süre toprak yoldan iniş ve çıkışlarla deam edin. İşaretler çok iyi, kaybolmazsınız. Daha sonra İnpınarı’ndan Patara’ya su getirmek için Likya döneminde yapılan su kemerine kadar antik 2500 yıllık su yolundan yürüyeceksiniz. (Akuadük) Sukemerinde Likya Yolu ikiye ayrılır. Biri buradan Kalkan’ın batısına çıkan çok zorlu bir yoldur. Diğeri Kalkan’ın kuzeybatısına yani Akbel’e çıkan bir yoldur. Bu ikincisi kolay ve güzel bir parkurdur.

DELİKKEMER – KALKAN (5 km)

Zoru sevenlerin rotası. Su ve yerleşim yok.

Delikkemer’den -kemer kalıntıları istikametinde değil, kemerin bitimine yakın sağa dönerek- deniz istikametine yönelerek yürümek isteyenler, yani direk Akbel’e uğramadan Kalkan’a yürümek isteyenler, yaşlı, şişman ve günlük kumanyasını bile başkasına taşıtan güçsüz insanlar olmamalı, düşüp ölebilirler, yaralanabilirler. Kayalardan inmeli çıkmalı, doğru düzgün patikası olmayan bir parkurdur. Kalkan’a çok az kala patika var. Mesafe kısa ama bu parkur hızınıza göre bir gününüzü yiyebilir. Kalkan’a kadar masmavi koylardan geçeceğinizi ve doyumsuz manzaralar göreceğinizi de belirtmek isterim. Ben bu rotaya bayıldım.

DELİKKEMER – AKBEL (6 km)

Su ve yerleşim yok. Kolay bir parkurdur.

Delikkemer’den Akbel’e çıkan diğer parkuru tercih ederim çünkü 2000 küsür yıllık su yolundan yürümeye devam edeceksiniz. Bu rota, tarihi ile daha anlamlı. Patika sizi kaybolmadan Kalkan – Fethiye karayolu’na çıkaracak. Buradan itibaren Kalkan’ın kuzeydoğusundaki Bezirgan çıkışının başlangıcına kadar 4 km hep asfalt. Buradan itibaren hiç işaret aramayın. Kalkan’ın en yukarısındaki karayolu’nu takip edin size Likya Yolu tabelalarını büyük bir sarnıcın yanında gösterecektir.

AKBEL – KALKAN – BEZİRGAN: 

11 km. Akbel – Kalkan geçişinde bakkallarda su var. 4 km asfalt. Kalkan’ın en kuzeyindeki asfalt yoldan ayrılmadan ilerleyin, sizi Akbel’den 4 km sonra Bezirgan’a yönlendiren Likya Yolu tabelası ile buluşturacaktır. Burada büyük bir sarnıç da var. Bu 4 km’lik asfalt rotayı araçla geçmenizi salık veririm.

Geldik Kalkan çıkışına. Burada Bezirgan’ı gösteren tabeladan yukarılara doğru zikzaklar çizerek çıkacaksınız. Bu yol antik bir yoldur. Yol belirgin. Kaybolma riski yok. Yukarıdaki kayalık bölgeye gelince Çoban Moşe sizi karşılayacaktır. Manzaraya hakim bu noktanın adı İnbaşı’dır. Burada fotoğraf  molası vermeden geçemeyeceksiniz. Çoban Moşe’nin asıl adı Muhittin. Bu kayalık dağdan aşağıda kalan manzarayı alabildiğince izleyeceksiniz. Moşe keçilerini otlatmak için hep bu bölgeye geliyor, sebebi ise gelip gidenlerle sohbet edebilmek. Ona selam vermeden geçmeyin. İnbaşı’na gelince tırmanış bitecek zannetmeyin. İnbaşı’ndan sonra aşağı yukarı geldiğiniz kadar daha yükselip yukarınızda duran dağ belinden aşarak, sarnıç ve kuyuların yanından kaybolma riski olmadan bezirgana varacaksınız. Bezirgan girişindeki ahşap baraka topluluğu çok ilginç . 70 kadar buğday ambarıdır bunlar. Yıllar önce deli gibi yağan bir yağmurdan bu ambarlar sayesinde kurtulmuştum. Onlarca yıl kapısı hiç açılmamış olduğu belli olan toz içinde, fare ve tahtakuruları tehlikesi altında, yağmurun sesini dinleyerek bir gece geçirmiştik. Ertesi sabah da geçeceğimiz Bezirgan düzlüğü sular altındaydı ve sulara bata çıka Yumrutepe yamacına kadar gelebilmiştik.

Bu barakaların olduğu yerde çeşme var. Az ileride tuvalet de var. Burası güzel bir kamp yeri. Köy kahvesine mutlaka uğrayın. Bezirganlılar çok hoş sohbet, eğlenceli kişiler. Burası güzel bir kamp yeri dedik ama Derviş Huzur (facebookta ekleyebilirsiniz.) dostumuza ait mükemmel bir kamping var köyde. Tuvaleti, duşları ve kullanabileceğiniz mutfağı masa, sandalyeleri mevcut ve çok eğlenceli hikayeleri. Bezirgan’dan geçerken hem Derviş abimizi hem de Erol Şalvarcı abimizi tanımadan geçip gitmeyin. Çok şey kaybetmiş olursunuz. Sabah 7’de yürüyüşümüzün başlayacak olmasına aldırmadan, 2016’nın Ocak ayı sonlarında  gecenin 3’üne kadar onları keyifle dinledik. Erol Şalvarcı’nın da burada 6 kişilik nezih bir pansiyonu var. Bilginize. Aşağıdaki kılavuz video içinde Bezirgan Köyü’nün içindeki yürüyüşlerimizin de görüntüleri var. Bu görüntüler rota dışıdır.

Bu parkurun Kılavuz Videosu:

BEZİRGAN – SARIBELEN – GÖKÇEÖREN PARKURU

Bezirgan’dan doğuya doğru, yani köyün üstündeki büyük otoyolun yükselme istikametine doğru köyün içinden yönelin. Köyü çıkınca bu asfalta yamaçtan tırmanarak yaklaşacak ve boyunda asfalt ile birleşeceksiniz. Buranın adı Yumrutepe’dir. Ulaşmanız gereken yer karşınızda gördüğünüz Sarıbelen Köyü’nün güneydoğusudur, deniz tarafıdır diyelim. Denize uzak nokta, yön tarifi için deniz dedim. Fakat işaretler sizi öyle dolaştıracak ki… Siz en iyisi köyü hedefleyip dikine bir inişle asfaltın sağ başındaki vadiden -burada bolca hayvan kemiği vardır- vadi zeminindeki tarlalara inin. İnişin bir bölümünde işaretlerle kesişeceksiniz zaten. Aşağıdaki Lukka Yolu tabelası da sizi yönlendirecektir. Burada tarlaları ikiye bölen dereden botlarınızı çıkararak geçeceksiniz. Eğer hava yağmurluysa bu tarlalarda dizinize kadar vıcık vıcık çamur olacaksınız. Tarlayı geçtikten sonra dikine bir patikadan köyün kenar mahallesine çıkacak ve asfalttan bir müddet köyün içi istikametinde ilerleyeceksiniz.

Yalnız asfalta ulaştığınız bir noktada motorlu biri gelip sizi rotanın 3 km dışındaki pansiyonunda konaklamanız için ısrarcı olacaktır. Kalmayacağınızı belirtirseniz yemek yemeye, onu da kabul etmezseniz çay içmeniz için sizi zorlayacaktır. Eğer bu kişi, köyün girişinde sizi kaçırmış olsa da motoru ile peşinizden gelip geri döndürmek için yine çabalayacaktır. En sonunda yolunuzun üzerindeki pansiyonlarda konaklamanız için ısrarcı olacaktır. Lukka Yolu’nun utanç simgeleri… 3 kere aynı şeyleri yaşayınca… Daha önceleri, motoru eski Rus motoru idi, sonralarda MZ oldu. Köy merkezine 1.5 km kala gürül gürül akan bir çeşmenin yanından asfalt yolun yukarısına doğru patikaya gireceksiniz. Burada Lukka Yolu tabelası var. Bu patika sizi ileride toprak orman yoluna sonra da asfalta sokacak. Bu asfalttan birkaç yüz metre ilerledikten sonra sağa bolca tabela bulunan bir çam ağacından dönecek ve dikine bir patikaya gireceksiniz. İlerideki kaya manzaraları inanılmaz. Eğer kamplı yürüyorsanız, asfalttan ayrıldığınız noktadan 1 km uzaklıktaki çamların dibinde mutlaka kamp kurun. Harika bir kamp yeri. Burada karşılaştığım bir Sarıbelenli amca, aynı yerde bir çadır gördüğünü ve çadırın içindeki kişiyle sohbet etmek için bağırarak çadırı tekmelediğini anlatmıştı. İçinden çıkan bir yabancı turistin ona korkulu gözlerle baktığını ve bir şeyler söylediğini fakat anlamadığını… Ülkemizin hazırlıksız yakalandığı doğa turizminde durum bu… Türkiye’nin gerçeklerine ve yurdum insanının zavallı cehaletine tekrar hoş geldiniz.

Bu kamp alanından sonra çok hoş kaya manzaraları eşliğinde bir müddet patikadan ilerledikten sonra toprak orman yoluna çıkacaksınız. Sola devam edin. Sağa devam ederseniz tekrar Sarıbelen’e varırsınız. Denizi çok yüksekten gören güzel manzaralar eşliğinde yürüyün. Deniz görünmez olunca genişçe eski bir tarla gelecek önünüze, bu tarlanın girişinde kuyu var. Suyu içilir. Bu kuyudan sola döneceksiniz. Tarlanın alt ucundan ilerleyeceksiniz. Meşelik içinden patikadan devam edin. İleride toprak yola çıkacaksınız. İleride yolun kenarında bir roma kuyusu var. Etrafta yerleşim yoksa ve kuyu, sarnıç varsa bunlar yol göstergeleridir. Toprak yolun bitiminde meşelik ve kayalık bir patikadan yokuş aşağı inin. Yokuş bitince tekrar toprak yola gireceksiniz. Az ileride, yolun solunda Hüseyin Amca’nın yayla evine ve ağılına varacaksınız. Buradan keçi sütü içmeden geçmeyin. Buradan sonra hep patika. Gökçeören’e doğru giderken,  patikaların çatallaştığı yerler var, dalıp işaretleri kaçırmayın. Gökçeören’e kadar yürüyeceksiniz. Tekrar edeyim, Tarlalı mevkisinde Çoban Hüseyin amcanın (Hüseyin Karadon) keçi sütünü içmeden geçmeyin. Hüseyin amcaya küçük bir hediye alın mutlaka. Eşi, oğlu, kızı ve gelini ile bu yaylada tek başlarına yaşamaktalar. Kate Clov’a bu bölgede rehberlik yapan ve onu buradaki yayla evinde konuk eden kişidir.

Gökçeören’i karşıdan göreceksiniz. Gökçeören’in girişindeki meydanda kamp atabilirsiniz. Ya da camiyi hedefleyip caminin yanındaki Hüseyin Yılmaz’ın (05378105983) pansiyonunda konaklayabilirsiniz. Para konusunu önceden anlaşın. Çünkü Hüseyin abi, siz ayarlayın, hallederiz, para sorun olmaz… falan der ama sonra verdiğiniz parayı azırganabilir.

Bu parkurun Kılavuz Videosu:

Biraz İngilizce:

GÖKÇEÖREN – HACIOĞLAN DERESİ – PHELLOS – ÇUKURBAĞ – ANTİPHELLOS (KAŞ) PARKURU: 26 KM

26 km deyince korkmayın. Gökçeören’den Hacıoğlan Deresi’ne kadar 4 km; Çukurbağ’dan Kaş’ın yukarısına kadar 6 km toprak yol veya düz arazi. 10 km sini 2 saatte alacaksınız.

Su: Hacıoğlan Deresi’nde derede ve Gökçeören’den buraya kadar çeşmelerde su var. Hacıoğlan Deresi’nden sonra  km tırmandıktan sonra ağaçlık arazinin bittiği bir tarlaya geleceksiniz. Buranın adı Gedikbeli. Buradan 1 km kadar sonra koca bir çınarın altında çeşme var. Ancak suyun tadı sası.

Gökçeören köy meydanından toprak yoldan ilerleyin. Yol dümdüz vadiye doğru girmektedir. Dere sağınızdayken bir köprüden geçerek dereyi solunuza alacaksınız. Bundan sonra toprak yol çatallaştığında hep sol taraftakine devam edeceksiniz. Yani hep dere boyundan ilerleyeceksiniz. Daha sonra dereyi tekrar sağınıza alacaksınız. Phellos tabelasını görene kadar dere boyunu bırakmayın. Burada bu dereden botlarınızı çıkarıp karşıya geçeceksiniz. Geçtiniz. Genişçe bir eski bağdasınız. İşaretler sizi ormanın içine sokacak. 4 km boyunca sürekli yokuş çıkacağınız çok eski bir yoldasınız. Yolu kaybetmeniz mümkün değil. Ormana girdiğiniz yerde çok eski bir kuyu. Ne demiştik. Burası antik bir yol. İleride ormanın bittiği yerde (Gedikbeli) işaretler ve patika kötü durumda. Burada işiniz zor. İş makineleri de işaretleri yok etmiş. Sizden önce yürüyenlerin kaya babalarını takip edin. Lukka Yolu’nun en kaybolunan bölgesi. Aslında gideceğiniz yer gidiş yönünüze göre en uzakta görünen dağ sırasının en solundaki zirve, orası Phellos. Kaybolursanız aşağıya yani Dereköy’e inmeyin. Genelde kaybolanlar bunu yapıyor hep. İleride yıkılmak üzere olan iki bağ evi var. Bu evlerden sonrası kolay.

Bu evlerden birine tava bıraktım. Dibinde yumurta bulaşığı var. Bu evin verandasında çadır kurmuştum. Sabaha her yer bembeyaz kardı. 5 yıl sonra buradan tekrar  kışın geçtim bu sefer Phellos’ta öğle yemeği molasında kar yağdı. Çok şanslıyım.

Bu evden dere yatağına doğru ilerleyin. Burada eski bahçelerin temellerini geçerek büyük bir çınarın dibindeki çeşmeye geleceksiniz. Burada molanızı verin ve işaretleri ve kaya babalarını takip ederek yürüyün. Sizi toprak orman yoluna çıkaracak. Bu orman yolunun yokuş aşağı inilip tekrar yokuş çıkılan bir noktası var. Yokuşu indiğiniz yerden sola dönüşü kaçırmayın. Tekrar patikaya gireceksiniz. Bu patika sizi tekrar orman yoluna çıkarana kadar ilerleyin. Gedikbeli solunuzda yukarıda, Dereköy solunuzda aşağıda kaldı ve Phellos, karşı istikametinizde yürüyorsunuz. Toprak yolun üzerinde kayaların dibinde kuyu göreceksiniz. Demek ki, tarihi bir yoldasınız. Toprak yolun sola yani Dereköy’e yöneldiği (Aşağıda, çukurdaki köy) bir noktasında kaybolmak üzere olan, yerde yatan Lukka Yolu tabelalarını görecek ve sağa döneceksiniz. Patika sizi Phellos’a kadar götürecektir. Phellos’taki Lukka dönemi kalıntıları çok etkileyici.

Phellos’tan Çukurbağ’a kadar hep iniş. Patikalar muntazam. Çukurbağ-Phellos arası 3 km kadar. Çukurbağ’da çeşme var. Kamp yapılabilir. Pansiyon var. Çeşmeden sağa dönüşte yolun altında. Bu pansiyonun karşısındaki bademlikte çadır da kurabilirsiniz. Bundan sonra uzunca bir süre köy içinden asfalttan yürüyeceksiniz.

Bu rotanın kılavuz videosu:

KAŞ (Antiphellos) – LİMANAĞZI – CENEVİZ BURCU – ÜZÜMLÜ İSKELESİ – BOĞAZCIK PARKURU: 24 km

Boğazcık’ta tabelasını görmemenizin mümkün olmadığı bir tesis, köye girerken beraber hemen karşınızda tepede konuşlanmış durumda. Apollonia Lodge – Saffet Bey 535 592 12 36) veya Ali’s House 536 678 19 10   539 921 40 42 Limanağzı’ndan buraya kadar ne bir köy ne bir kulübe ne de işletme var. Su noktası da yok. Aman dikkat.

Bade’nin arkasında Ceneviz Burcu
Limanağzı
Yürüyüşün 2 km’sinden sonra Limanağzı’na ulaşıyoruz.

Su Kaş’tan 2.5 km sonra Limanağzı’ndaki tesiste ve Limanağzı’ndan sonra neredeyse 1 günlük mesafede yani 16 km sonra Üzümlü İskelesi’nde çeşmede var. Grupla giderseniz Üzümlü’nün muhtarını arayıp bu çeşmenin suyunu açtırmanız gerek. Ya da bazı kişiler, çeşmenin suyunun artık hep açık olduğunu yazıyorlar. Boğazcık Köyü’nde de su var.

Çok yorucu ve bitirici bir parkur. Mesafe günübirlik uygun görünse de yanınızda götürdüğünüz kişiler yorulunca size ve organizasyonunuza saldırganca bir tutum takınabilir. -Bu ne biçim Likya Yolu, Böyle Likya Yolu mu olur… gibi- 🙂

Kayadaki işarete bakın. Böyle yerler bolca var.
Patika dahi yok çoğu yerde… Hoplaya zıplaya…

Genelde denize sıfır yürünen parkurlardır. Havalar sıcaksa ayağınızı her dinlenmede denize sokun.

Saveda – İpli yer.
Gördüğünüz kayalıklardan geçeceksiniz.
Karşıdaki toprak yol hedef…
Tam arkamda “V”nin tabanı. Oraya inip tekrar yukarı çıkacağız. Yol boşuna uzatılmış sanki…

Kaş’ın içinden helikopter pisti veya Çakıl Plajına yönelin. Çakıl plajından sonra bir müddet toprak yolda yükseleceksiniz. Evlerin arasında patikaya gireceksiniz. İleride işaretler ikiye ayrılacak. Sola devam ederseniz Limanağzı’nı ve Saveda kaya mezarlarını göremezsiniz. Sağdan devam edin. Kaya mezarlarının yanına bir ipten tutunarak inin. Burada manzaranın eşsizliğine doyamayacaksınız. Üzümlü İskelesine kadar su yok. Yürüyüş istikametinizce yani Kaş’ı arkanıza alıp ilerleyin. 500 metre sonra sola işaretlerin ayrıldığını göreceksiniz. Burası az önce bahsetiğim, Limanağzı’nı görmeksizin Kaş’tan gelen patikanın bağlandığı yer. Sola dönerseniz tekrar Kaş’a gidersiniz. Direk devam edin. Az sonra kayalık bir bölgeye geleceksiniz. Bu kayalık bölgenin girişinde zemininde deniz olan dikine bir mağara var. Oradan çok hoş bir serinlik gelmekte. Burayı geçince zor bir parkur var. Yaşlı, şişman, kondüsyonsuz olanlar için zor bir parkur. Karşı koya ulaşana kadar bu durumda olanlar biraz çile çeker, aceleci olanlara da çile çektirir. Koy, çöplük durumunda. Koyun vadi istikametinde ilerliyorsunuz. Patika sizi Fakdere’ye ulaştıracaktır. Fakdere’ye ulaşınca arkeologların zamanında kullandıkları evlerin hemen üzerindeki toprak yola ulaşacaksınız. Koyun karşı kıyısında birkaç yıldır bir tesis var. (Yanda görülen resimdeki.) İşaretleri tesisine çevirmiş. Evlere ulaşmadan işaretler sola dönmektedir aslında. Bu yüzden bu işletme, bende ambargoludur. Ayrıca burası sit alanı. Yıkılmış ya da kapanmış da olabilir.

“V” şeklinde inilen ve çıkılan parkurun deniz ucu.
Fakdere’den çıkışta tepedeki tabela Kılınçlı yönünde devam…

Fakdere’den sola döndünüz. Bir toprak yoldan yokuş çıkacaksınız. İleride tam boyuna geldiğinizde karşıda sizden kotça alçaklarda bulunan traktör yoluna ulaşacağınızı bilin. Bu tepede, tabela da var. Burada toprak yoldan ayrılarak bayır aşağı taşlık bir bölgeden ineceksiniz. “V” şeklinde karaya sokulmuş denize inip buradan tekrar “V”nin diğer bacağından yükselip toprak yola ulaşacaksınız. Burada  jandarmanın yıktığı bir iki beton yığını var. Fazla ilerlemeden toprak yoldan 45 derece tekrar sola döneceksiniz. Sakın dalmayın. Patika sizi uzunca süre götürecek. Patika deyince sakın ola düzgün bir patika anlamayın. Muhtemelen Kate Clov, bu yolu çizdikten sonra burası patika gibi bir şeye dönüştü.  Öyle yerler var ki, ayak bileğinizi sakatlamanız an meselesi. Aman dikkat.

Üzümlü İskelesi ileride, buralarda patika falan yok…

Patikaya girdikten sonra işaretler muntazam sizi Üzümlü Köyü İskelesi’ne kadar götürecektir. İskele deyince, hiçbir şey yok burada. Toprak yoldan buraya araç da girebilir. Aklınızda olsun. Çok güzel bir kamp yeri ve su var. Deniz taşlık da olsa tertemiz ve muhteşem. Daha ne olsun. Kaş’tan başlamışsanız yürüyüşe, akşama kadar sürecektir bu yürüyüşünüz. Bütün enerjinizi alacaktır bu parkur.

Denizin popo ile birleştiği yer Üzümlü İskelesi – Hayatımızı kurtaran kuyu. Bu kuyuya bir de çaydanlık düşürdük.
Onur ve ben – Suyumuz bitse de umudumuz vardı…
Zor bitti. Bu kırmızı yol sizi Boğazcık’a kadar götürür.
Birkaç gün daha yürüsek, matımız kalmayacaktı 🙂

Üzümlü İskelesi’nden Boğazcık Köyü’ne doğru yürüyün. 4 km daha yürüyünce Boğazcık’a ulaşırsınız. Yolun 1 km kadarı toprak yol.  İskeleden sonra istikametinizce bir kule göreceksiniz. Bu kulenin sol yanından yukarıya doğru çıkarken patikadan 30 metre solda bir kuyu göreceksiniz. ERDAK’tan Onur UYAR ve beni işte bu kuyu kurtarmıştı. Bu kuyunun suyunu kaynatarak can bulduk. Sabaha kadar bu kuyunun üzerine kurduğumuz çadırlarımızda kurt ulumalarını dinleyerek uyuduk. Nereden bilebilirdik ki 1 km ileride çoban barakalarının olduğunu ve tankerlerinin içinin buz gibi su dolu olduğunu… Az ileride, tepeye yaklaşırken bir kuyu daha göreceksiniz. Bu kuyuyu geçince solunuzda badem ağaçları kalacak. İleride kırmızı topraklı bir köy yoluna çıkacaksınız. Ve Boğazcık’a doğru yürüyeceksiniz. Birkaç km sonra Boğazcık’a ulaşmış olacaksınız. Boğazcık’ta pansiyon, yağmurlu havalarda muhtarın kapısını açabileceği köy odası, köyün girişinde binlerce kişi bile olsa çadır kurulabilecek, çayırlık kocaman bir düzlük olması, caminin şadırvanının ve tuvaletinin bu kamp yerine yakın olması gibi çok güzel özellikleri olan bir köy burası. Muhtarı da çok yardımsever. (Mehmet BOZCA 05326058754)

Rota köyün içine girmeden, ilk evin yanından sağa Aperlai istikametinde dönüyor. Acil ihtiyacınız yoksa, bence Lukka Yolu’nun en güzel yeri ve anlamlı yeri, en bol hikayeli yeri olan Aperlai’de kamp atın ya da Rıza Cüce’nin yeri olan The Purple Hause’da konaklayın. ((Rıza Cüce, 539 859 91 96, 538 217 61 83) Oğlu Ada ile vakit geçirin. Rıza’nın anılarını dinleyin. Pek anlatmaz. Kendisi tüccar veya işletmeci değildir. Ona sakın kentlerdeki işletme sahiplerine davrandığınız gibi davranmayın. Rıza orada yaşamak için var. Orası planlanmamış bir şekilde konaklama yeri oldu. Kentlerden gelen insanlar, tüccarlarla doğada yaşayan ve hayatını ikame edebilmek için ufak tefek gelir kapısı aralayan kişileri birbirine karıştırmamalıdır. Lukka Yolu ile ilgili ileride çıkacak kitabımda Rıza kardeşimden bolca bahsedeceğim.

BOĞAZCIK – APOLLONIA – APERLAİ PARKURU : 8 km

THE PURPLE HOSE – Rıza Cüce, 539 859 91 96   538 217 61 83 Ölmeden önce kalınması gereken ve görülmesi gereken ve de havasının-tarihinin solunması gereken yerlerden biri. Ancak bu dediğimi angutlarla denemeyin. Çünkü Lukka Yolu’nu yürüyen insanlar, Lukka kaya mezarlarını görmek, Lukka tarihinin içinde yolculuk yapmak bu rotayı yürümekteler. Zira hikayesi olmayan rotalar boş rotalardır. “Zira mı, zira nedir?”

Boğazcık Köyü’nde kamp yerinden bahsetmiştik. Köyün orta yeri koskocaman bir kamp alanı, çeşme, tuvalet ve yağmurlu zamanlarda size açabilecekleri köy odası var, caminin karşısında. Köyün girişinde yazısını görmemenizin mümkün olmayacağı pansiyon da var. (Apollonia Lodge)

Apollonia’yı fotoğraflarken…

Boğazcık Köyü’ne girerken Aperlai tabelasını görmüştünüz, sağa dönen. Oradan sağa dönün. Daha 1 km kadar toprak yoldan gitmeden solunuzda yükselen sivri dağ Apollonia, aşağıdan birkaç kaya mezarı görünmektedir. Çıkıp bakmakzamanımızı alacağı için çıkmayı hiç düşünmedim. Burası adını Zeus’un Leto’dan olma ikizleri Artemis ve Apollon’dan Apollon’dan adını almıştır. Apollonia adı buraya ad olduğu zamanlarda daha Yunanlılar ne Apollon’u tanıyordu, ne de kentlerin adına Apollonia diyorlardı. Yani bu adlar ve adlandırmalar Anadolu kökenlidir, Luvi kökenlidir, Luviler de Türkistan (Ortaasya) kökenlidir. Bu konu için ayrıntılı bir şekilde yazılmış Avusturyalı arkeolog Kretschmer’in ilgili makakelerini ve Arif Müfit Mansel’in “Ege’de Akalar Sorunu” adlı bildirisini okuyabilirsiniz. İsteyenlere ben ulaştırabilirim. (Fotokopisini ama. Kargoyu da siz ödersiniz.) Bizler Luvilerin Türk olma olasılığının çok yüksek olduğunu söylerken -tıpkı Atatürk’ün dediği gibi- boşuna konuşmuyoruz. Ayrıca Luviler Anadolu’da yaşayan otantik halkın M.Ö. 3000 lerdeki adı iken, bu ad, M.Ö. 1000’lerde Lukka, Karya ve Lidya adı ile anılmıştır. Kaldı ki bu üç siyasi birlik, birçok yönden ortak bir kültüre sahip. Mesela Milasa’daki Zeus Labraundos mabedini hem Lukkalıların hem Karialıların hem de Lidyalıların ziyaretine açık olduğu başkalarının kabul edilmediği de buna güzel bir örnek olur. Yani bunlar aynı millet, Luvi. Şimdi bir de Zeus’un Anadolu tanrısı olduğunu ve Hellenlerin buna da sahip çıktıklarını anlatarak konuyu uzatmak istemiyorum. Ama Lukka kitabım çıktığında fazlasıyla uzatacağımdan emin olabilirsiniz. Karya’nın önemli mabetlerinden Hekate Kutsal yerinde bulunmuş olan hece ölçüsü ile yazılmış bir şiir… Hece ölçüsü Türklere özgü bir şiir ölçüsüdür. Tamam kestim, rotayı anlatıyorum.

Lukka Yolu’nun en anlamlı, en güzel yeri… Aperlai

Apollonia’yı geçtiniz. Bir müddet toprak yol ve patika karışımı yürüdünüz. Sonra bir tarladan asfalt yola çıkacaksınız. Bu asfalt yoldan belki 100 metre yürüdükten sonra solmuş bir Aperlai tabelasından sağa taşlık bir patikaya gireceksiniz. Bu patikadan genelde yatay bir düzlemde ilerleyeceksiniz. Eski bir kuyu kalıntısı, Apollonia ve Aperlai’yi birbirine bağlayan antik yolun kenarlıkları ve çok eski tarla duvarlarını görerek ilerleyeceksiniz. İki terkedilmiş taş evin yanına gelince mutlaka fotoğraf molası vereceksiniz. Bundan sonra Aperlai’nin surlarının dibinden Sıcak Koyu’na yani Rıza CÜCE’nin The Purple House’ına doğru Lukka kaya mezarlarının arasından yani Aperlai’nin nekropolünden inbeceksiniz. “LUKKA (LİKYA) YOLUNUN EN GÜZEL YERİDİR APERLAİ” Aşağıya inince Rıza ile selamlaşacaksınız. Bu tip yollardaki yapışkanlardan hiç değildir Rıza. Siz selam vermezseniz o size ses bile etmez. Yalnız yukarıdaki hatırlatmamı yineleyeyim. Rıza burayı sevdiği için gelmiş biridir.

Eşi ile evlenmeden önce onu buraya getirir ve “Bak ben burada yaşayacağım. Kabul ediyorsan evlen benimle, etmiyorsan sen bilirsin.” der. Eşi kabul eder ve şimdi oğulları Ada ile mutlu bir yaşam sürmektedir bu elektriği ve yolu olmayan antik kentte, dededen kalma kendi toprağında. Yabancı yürüyüşçülerin hikayelerinde rıza’dan The Purole House’tan sıkça bahsedildiğini duyacaksınız. Aslında Rıza, kırıcı olmalarından ve kendisine “tüccar”mış gibi davranılmasından dolayı yerli yürüyüşçüleri kabul etmek istemeyen birisidir. Bu konuda ona sakın kızmayın. Bu onun yaşam tarzı. “Bira pahalı, su bu fiyata olur mu vs.” demeyin sakın. Çünkü onun kapısına toptancı kamyonu yanaşmıyor. Yolu ve elektriği olmayan bir yere, Kaş’tan ya da Üçağız’dan önce tekneyle sonra ATV motorla binbir zahmetle taşımaktadır, güneş enerjisi ile soğutmaktadır. Duş vs için iş makineleri ile değil, kazma ve kürekle açtığı kuyularda biriktirdiği yağmur sularını kullanmaktadır, kullandırmaktadır. Burasu dünyadaki en özel yerlerden biri, Rıza da öyle, bu özel yere yakışan özel biri.

Aperlai, Karya döneminin önemli liman kenti. Rıza’nın kamp yerine “The Purple House” yani “Mor Ev” demesinin bir nedeni var. Bence konulabilecek en güzel adı koymuş. Roma döneminde soylular, asiller ve krallar mor kiton ya da krem kiton üzerine, omuzdan bele veya bele kuşak olarak mor şeritler bağlarlarmış. Bu kumaşların mor boyası ise Aperlai’den yani şimdiki adı ile Sıcak Koyu’ndaki mor kabuklu bir sümüklü böceğin kabuğundan elde edilirmiş. Mor muhabbeti buradan yani.

Bir de 2012’de hayatını kaybeden Sitare Ağaoğlu’nun anlattıkları var ki… Mesela bir gün helikopter koltuğunda çürümüş bir pilot cesedi koltuğunda bağlı bir şekilde evinin önüne kadar deniz getirir. 150 yıl önce arap (arabın “a”sını büyük yazmaya elim varmadı) abecesi ile yazılmış şişe içinde bir mektup bulur… Geri kalan hikayeleri Rıza’dan dinleyin ya da benim Lukka kitabım çıkınca oradan okuyun.

APERLAİ – ÜÇAĞIZ PARKURU: 11 km

Üçağız Köyü karşıda…
Denize sıfır ilerleyin…

Her zamanki gibi Rıza ile istemeye istemeye vedalaştıktan sonra 1 km kadar dümdüz bir yoldan doğuya doğru yürüyün. Bu düzlüğün sonunda bir işletme var. Benden ambargolu bir işletme. (Yörük Ramazan’ın Yeri adıyla bilinir.) Çünkü işaretleri silip kendi tesisine çeviren bir işletme olduğu için benim nazarımda affedilemez. Bu lokanta sahildedir ve tekne turlarına hizmet vermektedir. Denize girme açısından Rıza’nın Mor Ev’inden daha iyi durumda. Bu tip yürüyüş yollarının en tehlikeli durumudur bu rota değişikliklikleri. Ve bu tip rota kaydırması yapanların hangisine sorarsanız sorun “Biz Kate Clow’la bu rotayı birlikte düzelttik.” gibi laflar edeceklerdir. Kate Clow’un haberi bile yoktur bu ahlaksızlıklardan.Buradan itibaren bir müddet karadan düz bir parkurda ilerledikten sonra Üçağız’a kadar neredeyse hep denize sıfır bir patikadan ilerleyeceksiniz. Patika ve işaretler muntazam.

FİNİKE – BELOS – YATIKARDIÇ YAYLASI – KARLIÖZ – KIRKMERDİVEN – ALAKİLİSE – ZEYTİN – BELÖREN KÖYÜ – DEMRE ÇAYI – MYRA – DEMRE KALESİ – SÜMELİ KÖYÜ – GÜRSES – DİVLİK KÖYÜ – ANDRİAKE PARKURU

62 km Lukka Yolu’nun en zor çıkışı buradadır. Bir günde tam 1435 metre yükseleceksiniz. Fakat kesinlikle zevklidir. Finike’den çıkıştan 4 saat sonra Yalakbaşı adlı nekropolde bir kuyu var. Burada bir çoban ailesi yaşıyor. Onlar bu suyu kullanıyor. Belos antik kentinden yarım sonra bir çoban ailesi daha var. Bayram’ın ve ailesinin çoban barakası. Bayram oradaysa size seve seve su verecektir. Siz de Bayram’ı sevindirin. Bayram çok güzel, çok saygılı, çok beyefendi bir çocuk. Şu anda askerde olması lazım, 2016 Ekim itibari ile. Sabah çıktınız diyelim, akşama Yatıkardıç Yaylası’nda olacaksınız. Burada yayla evlerinden su alabilirsiniz. Çeşme yok. Bu bölümün su durumunu uzun anlattığımı fark ettim. 🙂

 

LOJİSTİK ve KAMP:

1.GÜN: Kamp malzemelerinizi araca taşıtmayı planlıyorsanız araçlar Yatıkardıç Yaylası’na kadar -artık- çıkabiliyor. Yol toprak ve araçların altını bazı yerlerde yere vurmaları muhtemel. İlk gün için ideal parkur burası. Kuyulardaki suyu yaylada yaşayan insanlar kullanıyor.

2.GÜN: Alakilise’ye kadar çok zor da olsa araç girebiliyor. Grubunuz az kişyse (15-20 kişi) Alakilise harabelerinin göbeğine kurun kampınızı, burası şahane bir yer, tarihin içinde uyumak güzel olacaktır. Kalabalıksanız, biraz daha yukarıda, kuyudan 100 metre aşağıdaki düzlüklere kurabilirsiniz. Yalnız, Alakilise’ye kamp kurabilmek için araçtan kamp malzemelerinizi sırtınızda dik bir yamaçtan indirmek, sabah da geri taşımak gerekecek.

3.GÜN: Myra’daki kamping alanları ile anlaşın. Duş, tuvalet, kamp yapma, balık, salata, pilav, patates kızartması kişi başı 20 tl (Mayıs 2016 itibari ile) anlaşmak mümkün.

4.GÜN: Andriake limanında Andriake kamping ideal bir kamp yeri. Çok güzel bir yer. Görünce bayılacaksınız zaten. Burada Çayağzı’ndaki kulübesinde yalnız yaşayan Salih abi ile tanışmadan gitmeyin ama. Size bir şeyler ikram edecektir, o istemese de mutlaka  onun da gönlünü edin.

SU: Bu parkurda Belören Köyü’ne kadar (3 gün) kuyu suyundan başka su yok. Yanınızda 10 litre su taşımaktansa, dezenfektan tabletler, kuyu suları mineralsiz yağmur suyu olduğundan suya karıştırmak için birkaç soda ve himalaya tuzu taşıyıp bunları kuyudan aldığınız sulara karıştırınız. Kuyularda suyu fazla kullanmadan duşunuzu alabilirsiniz. Çünkü bu kuyu suları çobanlara yaz boyu lazım.

 

ROTA ANLATIMI:

1.GÜN: Finike – Yalakbaşı – Belen Yaylası – Belos – Bayram’ın Evi – Yatıkardıç Yaylası (14.6 km)

 KAMP YERİ: Yatıkardıç Yaylası’nda ilerlerken yolun aşağısında kalan düzlük şahane bir kamp yeri olur. Yağmur tehlikesi varsa yukarılara kurulması daha mantıklı olur. Zira çok yağarsa çadırınız gölün ortasında kalabilir burada.

SU: Finike’den sonra 4 km çok zorlu bir patika yürüyüşünden sonra Yalakbaşı’nda, 11.5 km sonra Bayram’ın yaşadığı yerde ve  14.6 km sonra Yatıkardıç Yaylası’nda kuyu suyu var. Buradaki çobanlar içiyor ama suyun rengi değişik. Genel su uyarılarımız geçerli.

ROTA: Finike’nin en batısına doğru sahil yolundan gidin. Finike’den çıkmak üzere iken solunuzda limanın kaldığını göreceksiniz. Sağınızda çömlek heykelleri ile havuzdan yukarıya uzanmış portakal tutan bir el heykeli göreceksiniz.  Oradan sağa, dağa doğru caddeden yürüyün. Ana caddeden sağa sola dönmeden ilerleyin. Finike Devlet Hastanesi gelecek önünüze. Onu da geçin. Evlerin arasından ince dar asfalt yokuşu tırmanırken beton elektrik direğindeki sola dönüş işaretini kaçırmayın. Bu yol sizi toprak bir araba yolundan tepeye kadar çıkaracak.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Tabeladan patikaya gireceksiniz. Burası bir antik yoldur.

Tepeden güzel bir koy göreceksiniz. Tepeden arkaya doğru sarkarken burada Lukka Yolu tabelalarını göreceksiniz. Bu tabelanın olduğu yerden yukarıya patikaya gireceksiniz. Bu patika yol sizi 4.5 km sonra 2016’da asfalt olmuş bir yola ve hemen yol üstündeki nekropole çıkaracak. Bu patikanın sonlarına doğru şahane bir kanyondan geçeceksiniz. Görselliği yüksek, insan ruhunu coşturan bir yer burası.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Yalakbaşı Nekropolü
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Yalakbaşı Nekropolü

Yalakbaşı adlı bu mevkiye gelince hemen yakınınızdaki tabelayı dut ağacının altında Lukka Yolu tabelasını göreceksiniz. Buradaki yaylacılar, Demre’nin Boldağ Köyündendir. 472 rakımlı bu tepede Duran Amca ve Alican abi var. Sohbetleri çok tatlı. Sağolsunlar.

Buradan itibaren patika, yola 15 metre paralel ilerliyor. Patikadan yürümek anlamsız yani. Buradan Belen Yaylası’na kadar asfalt yoldan ilerleyin.

Tepede işaretler asfalttan çıkıp 50 metre sonra tekrar asfalta giriyor. Şov yapmaya gerek yok. Asfalttan devam. Az ileride yol ikiye ayrılıyor. Buradan sağa döneceksiniz. Bu yol ayrımındaki tabelalar da neyin nesi demeyin. Bunlar zannedersem Aziz Nikolas (Noel Baba) Yolu’nun tabelaları. harabalerin orta yerinde.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Sürekli yükselen zor bir patikadan manzara eşliğinde çıkıyorsunuz.

Bizim bu tabelalarla işimiz yok. Bu tabelaları gördükten sonra sağa Belos istikametine dönün. Toprak yoldan ilerleyin. Tel örgülerin yanından geçin. İleride yol ikiye ayrılacak, sola devam edin. Bu yol ayrımından 10 metre sonra toprak orman yolu sola devam ediyor siz sağa devam edeceksiniz. İki yol ayrımının orta yerinde bir Lukka kaya mezarının podyumunu göreceksiniz. Bu podyumu solunuza alın ve yürüyün.

İleride şahane bir manzara sizi bekliyor…

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Beymelek Lagünü ve Demre

Finike’den başladıktan sonra 800 metre irtifa aldınız. Tepeye çıkınca solunuzda Beymelek Lagünü ve Demre boylu boyunca hemen altınızda serilivermiş olacak. Bu manzaranın bir müddet tadını çıkarın. Gün boyunca arada sırada değişik açılardan bu manzarayı göreceksiniz. 3. Gün de… Buradan ilerleyiniz. Patika ve işaretler belirgin. Karşınızdaki sivri, az ormanlı tepe Belos harabelerinin bulunduğu tepe.

O tepeye çıkacağınızı bilin. Belos’tan sonra sakın ola sağa dönmeyi unutmayınız.Son kaya mezarından batıya ilerleyin, yirmi metre sonra sağa döneceksiniz.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Bu mezardan 2o metre batıya, sonra sağa patikaya…

Geniş ve belirgin bir patika sizi Bayram’la anasının yayla evine çıkaracak.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Tipik bir Lukka kaya mezarı

Bu rotayı bir gün yürürseniz eğer yanınızda Bayram için bir şeyler götürün. Bayram 8 yıl okula gitmiş fakat okuma-yazma öğrenememiş bir kardeşimiz. Size kuyudan su çekip yardım edecektir.

Onu hediye ile sevindirin, olmadı harçlık verin. 2016 Kasım ayında Bayram askere gidecek. Muhtemelen bir hafta sonra teskeresini verirler diye düşünüyorum. Bayramın evi ve kuyusundan sonra vadiden ilerleyin. Bu vadi taşlık bir patikadan ilerliyor. İleride geniş, eski bir tarlaya geleceksiniz. Kuyunun hemen üzerinden ilerleyin. Açıklığın bittiği yerde büyük bir kaya babası yaptık.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Fatoş, yaptığımız babayı yeterli görmeyip bir yenisini daha yapıyor.

İşaretleri değil bu kaya babasının olduğu yerden gidin. Zira işaretlerle yolun çakıştığı bir yer burası. İşaretleri takip etmeyin. Hedefiniz, yokuşa dikildikten sonra hafiften sol çaprazınızda kalan büyük çam ağacının yanı olacak. Yukarıdaki genişçe patikaya çıkana kadar yürüyün.

Bu patikadan kaba çam ağacına doğru yani solunuza dönerek devam edin. Hafif bir yükselişten sonra aşağılara doğru patikadan devam edin. Bu inişin sonunda bir yay çizerek solunuza döneceksiniz. Bu patika gördüğünüz toprak yola çıkaracak sizi.

Bu toprak yoldan devam edin. Yukarıda daha geniş bir orman yolunu dikine geçeceksiniz. Vadi tabanından ilerleyin. Kuyuyu geçerken sola tekrar orman yoluna yöneleceksiniz.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Bu kuyudan sola… Toprak yolu dikine geç, tepeye manzaraya çık.

Biraz dik bir bir tırmanış olacak. Yolu dikine geçip tepeye çıkacaksınız. Tepede işaret sorunu var. Tepeden hafifçe sağa doğru yöneleceksiniz. Solunuzda Demre, Beymelek manzarası; sağınızda dağ ilerleyin. Ormanın içinden  çıkınca patika belirginleşiyor. Şahane bir sedir ormanı içine giriyorsunuz. Ağaçlar ulu. Her biri birer yaratığa benziyor. Gece geçmenizi tavsiye etmem bu yüzden. Demre’yi gördüğünüz son noktadan 5 dakika sonra Yatıkardıç Yaylası’nın ilk evini göreceksiniz. Bu yaylada genellikle kimseler olmuyor birkaç kişi haricinde. 1435 rakımlı bir yayla burası.

 

Finike – Yalakbaşı Nekropolü – Belos – Yatıkardıç Parkuru Kılavuz Belgeselini izlemek için aşağıdaki 2 videoyu izleyiniz:

2.GÜN: Yatıkardıç – Karlıöz – Papazkaya – Kırkmerdiven – Alakilise (12 km)

Lukka Yolu’nun en zor inişi bu parkurdadır.

 

SU: Alakilise’ye kadar ara ara su kuyuları var ama bu kuyuların yakınında hiçbir yerleşim veya çoban olmadığından içine hayvan düşebilir ve çürüyüp suyu zehirleyebilir. Bu nedenle bu parkur Alakilise’ye kadar susuzdur.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Yatıkardıç Yaylası’nda kahvaltı

Yatıkardıç Yaylası’ndan çıkınca toprak yoldan ilerleyiniz. Son eve varmadan yoldan çıkıp sağa patikaya gireceksiniz. Buradan Karlıöz’ün zirvelerine kadar yükseleceksiniz. Bu parkurun en yüksek rotası buradan geçmektedir. 1800 rakımlara kadar yükseleceksiniz. Buradan Kumluca’yı ve Finike’nin birazını, Beymelek Lagünü’nü ve Demre’yi göreceksiniz. Harika bir manzara. göreceksiniz. Bu kentlere kuşbakışı bakmak çok güzeldi. Buradan dönüp Yatıkardıç Yaylası’na bakın. 400 metre yükselmiş bulunmaktasınız yayladan. 1800’lerdesiniz. Sedir ormanları arasındaki belirgin patikadan devam edin.

Tepeden küçük bir inişe geçeceksiniz. Alt yanınızda taş bir duvar olacak. Patika ve işaretler belirgin. Yürüyün. Bir kuyudan geçeceksiniz. Demek ki burası çok eski bir yol. Artık Kumluca ve Finike’yi bir daha görmeyeceksiniz.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Kumluca’yı, Taşlıkburnu’nu(Gelidonya) son kez selamlarken…

Patikayı takip edin. Solunuzda sonsuz bir manzara. İleride bir kuyudan daha geçeceksiniz. Bu kuyulardan geçerken kuyudan su çekip ağaçtan yalakları doldurunuz ki yaban hayvanları birkaç hafta su sorunu çekmesin.

Biz hep öyle yaptık. İlerideki tepede yol işaretleri ikiye ayrılıyor, mavi işaretleri sakın takip etmeyin. Önünüze dev kireçtaşı kayaları gelene kadar o kayaların aşağısına inmeyin, güneye yönelmeyin.

Dağın güney yamacından devam edin. Solunuzdaki derin vadiye doğru küçük bir iniş yapacaksınız ama karşınızda papaz kayaları olacak. Bu kuyudan yine irtifa almadan veya kaybetmeden ilerleyeceksiniz. Ormanın arasındaki küçük düzlüklerden, kamp yerlerinden geçeceksiniz. Sonra yol başında bir kuyu ve bir mezar. Buradan geldiğiniz yönün istikametinde direk olarak karşıya, patikaya geçeceksiniz. Araba yollarına girmeyecesiniz. Bu son yokuş. Buradan bir müddet ilerledikten sonra güneye yönelip Papazkayalarının altından inişe geçeceksiniz. Lukka Yolu’nun en zor parkuru burası. İşaretler var ama yol yok. Paldır küldür vadi tabanına doğru inin. Bana kalırsa en kısa yoldan vadi tabanına inin ve indikten sonra vadi tabanından irtifa kaybederek yürüyün.

Bu vadi kocaman bir antik kent. Her yerde kalıntıları göreceksiniz. Bu vadi Alakilise Vadisi. İşaretleri takip ederseniz çok uzatırsınız yolu. İşaretler de zaten yoldan geçmiyor. Yol yok. Vadi içindeki harabeler çok etkileyici. Özellikle Alakilise harabesi… Ormanlık alanların ortasındaki açıklıklar alakilise’nin olduğu yerlerdir. Hedefiniz orası. Papazkayalarından dikine aşağılara kadar ineceksiniz. Kuyunun yanında yol ikiye ayrılıyor. Siz vadinin içine inenin yanından devam edeceksiniz. Aslında burası Belos ile Alakilise arasındaki antik yoldur. Bu vadi hakkında yüzey araştırmalarından başka bir inceleme veya kazı yapılmamıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yatıkardıç – Papazkayalar – Alakilise parkuru kılavuz belgeselleri için aşağıdaki 2 videoyu izleyiniz:

 

3.GÜN: Alakilise – Zeytin Gediği – Zeytin – Belören Köyü – Gavur Yolu – Demre Çayı – Myra ( 19 km)

SU: Zeytin’i geçince toprak yolun kenarında kuyu suyu(Alakilise’den 3 km sonra),  ve Belören Köyü’nde (Zeytin’den 4 km sonra) su var.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Doğaya tarih karışınca ruhlar binlerce yıl öncesini ziyaret eder…
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Ruhları ziyarete…

Alakilise vadisinin aşağılarına doğru ilerleyin.

Kilisenin olduğu yerden araba yoluna yönelin. İşaretli patika önünüze gelecektir. İşaretleri takip ederek sola dönerek Zeytin Gediği’ne yönelin. Tepede toprak yola çıkacaksınız. Buradan biraz toprak yoldan ilerledikten sonra yoldan sola, kuyuya doğru döneceksiniz. Buradan dikine inmeye başlayacaksınız. Aşağıda görülen düzlükler, eski tarlalar ve oturulmayan birkaç evin bulunduğu yerler Zeytin

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Roma kuyusu…

denilen yerdir. İşaretler belirgin. Dikkat edin yeter. Bu işaretler sizi Zeytin’in alt ucundan yukarılara taşıyacak, Lukka kaya mezarlarının yanından geçirerek tepeye çıkaracaktır. Burada yine toprak yol sizi beklemektedir. Bir müddet toprak yol yürüdükten sonra bir dönemeçteki kuyuyu göreceksiniz. Çobanlar bu suyu içiyor. Kuyuyu az geçince Belören’e dönmenizi gerektiren Lukka Yolu tabelasını göreceksiniz. Bu tabela Belören’e kadar belirgin bir şekilde giden patikayı size gösterecektir. Belören’e kadar tatlı bir eğimde yürümeye devam edin. Caminin şadırvanında ve evlerde su var. Belören Köyü’nün çıkışında Orman Dairesi’ne bağlı çok güzel bir dinlenme yeri var. Köylülerden yoğurt vs yemek gibi bir niyetiniz yoksa burada mola verin. Köylüleri incitmeden bedelini ödeyin ama.

 

 

Zeytin – Belören Parkurunu tanımak için tıklayınız:

 

Belören’den çıkın. Orman dairesinin yanındaki çok eski taş evin yanındaki toprak yoldan devam edin. Büyük meşe ağaçlarını geçince kaya mezarının yanından toprak yoldan çıkın, sola, Demre istikametine dönün.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Vahap abinin baktığı yöne doğru mezarın yanından dönün. İleride giden kişi birazdan geri dönecek.

Vadinin içinden, kaya mezarlarının yanından aşağılara inin.

Asfalt yolu dikine geçin. Buradan dikkatli inin zira çok kaygan bir çarşak. Aşağı inince tekrar Gavur Yolu’ndan devam edeceksiniz.

Yol çok belirgin. Bu yol sizi evlerin olduğu asfalta kadar indirecek. Asfalta iner inmez bir Lukka Yolu tabelası sizi karşılayacak. İşte buradan sonra çile başlıyor. Kaya babalarına ve işaretlere dikkat edin. Her yer çorba olmuş. Seralar kurulmuş, iş makinaları girmiş ve işaretleri yok etmiş.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Binlerce yıldır vadiyi seyreden bir Lukka mezar anıtı
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Gavur Yolu
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Gavur Yolu

Tekrar Gavur Yolu’na girene kadar dikkat edin, işaretleri bulun yeter. Myra 4 km yazan tabela istikametine dönün ve seraların yanından aşağıya inin. Dikenlerin arasında işaretleri bulacaksınız. Gavur Yolu’ndan inerken bir gözetleme kulesine geleceksiniz. Bu tepede kuyu da var. Eski bir yol olduğunun belirtisi. Manzaranın ve Demre Çayı’nın en güzel göründüğü yer denilebilir buraya. Bir veya iki kişiyseniz bu tepeye çadır da kurulabilir. Buradan 1 km’lik inişle Demre Çayı’na ineceksiniz. Hava sıcaksa çayda serinleyebilirsiniz. Çayın dibi biraz balçık. Çamur banyosu niyetine… Asfalta çıktığınız yerden sola dönün ve Demre içine doğru yürüyün. 3 km kadar yürüdükten sonra sola köprüden devam edin. Köprüyü geçince hiçbir yere dönmeyin ve aynı istikamette ilerleyin. Solunuzda “Sura 11” tabelasını göreceksiniz. Bu tabela sizi Demre Kalesi’ne çıkaracak.

4.GÜN: Sura 11 tabelasından devam edin. Az sonra tırmanış başlayacak. Zor gibi görünse de 20 dakikada kaleye çıkacaksınız. Yola dikkat edin. Kayalara merdiven şekli verilmiş. Antik bir yoldasınız. Kaleden Myra’yı, antik tiyatroyu, kaya mezarlarını farklı bir açıdan görmenin ziyafetini yaşayacaksınız. Kalede biraz manzara seyrinden sonra 1.5 km’lik işkenceli bir yola gireceksiniz. Adam boyu dikenlerin arasından ve yolunuzu bulmaya çalışarak ilerleyin. Dikenlerin arasında işaretleri görmek biraz zor. Dikkat ederseniz sıkıntı yok aslında. Bu parkur Lukka Yolu’nda kafanıza bile dikenlerin battığı tek parkurdur. Şort veya kapri giymişseniz parkur bitiminde bacaklarınızın yandığını ve artık hissizleştiğini hissedeceksiniz. Normal durumlarda akupunktur dersiniz ama bu durum başka. Toprak yola çıkınca sola dönün. Sümeli Köyü’nün içinden geçeceksiniz, geçin. Dikkat ederseniz işaretleri göreceksiniz. Sümeli Köyü’nde ilerlerken sakın sola dönmeyin. İşaretler sola devam ediyor. Siz sola dönmeyin. Çünkü bir pansiyon sahibi bu haltı yemiş. Buraya girerseniz rotayı 10 km kısaltırsınız ve muhteşem bir vadi inişini kaçırırsınız. Bu yol Gürses Köyü’ne çıkar. Biraz asfalt yürüyüşü de var. Aslında Demre Kalesi ve Gürses’ten sonraki kanyon haricinde bu parkurda kayda değer bir şey yok. Buralar hızlıca görülüp geçilebilir. Gürses’ten ilerleyin. Solunuzda bir ehliyet kursunun direksiyon eğitim merkezini görünce asfalttan çıkın ve sola dönün. İşaretlere dikkat ederek yürüyün. Tatlı, şahane bir kanyona doğru ineceksiniz. Buranın bir antik yol olduğu kesin. Yolun kenarlıkları ve duvar örmeleri hala ayakta. Aşağıda asfalta çıkacaksınız yeniden. Lukka Yolu tabelasını asfaltın yanıbaşında göreceksiniz. Sola dönüp 1 km ilerleyip Sura harabelerini, kaya mezarlarını görebilirsiniz. Burası rota dışıdır. Bulunduğunuz yerden kısmen görünüyor. Asfalttan sağa dönün ve 2 km kadar asfalttan yürüyün. Divlik Mahallesine gelince tabelayı göreceksiniz. Diivlik Köyü’nün en aşağısındaki sera ve havuzun tam ortasından geçin. Aşağınızda bulunan düzlüğe inince yönünüzü biraz sola döndürerek boş araziyi boydan boya geçin. Bu düzlükte kaya babaları ve işaretler var. Dikkat ederseniz kaçırmazsınız. İleride patikaya girdikten sonra kolay. Yol belirgin. Yalnız dikkat etmeniz gereken bir şey var. 1.5-2 km kadar yürüdükten sonra işaretlerin iki farklı yöne ilerlediğini göreceksiniz. Divlik Köyü’nün üstündeki tabela, Kapaklı’yı işaret ediyor. Andriake’yi göstermiyor. İşte bu işaretlerin ikiye ayrıldığı yere gelince biraz dikkat. Sağa devam ederseniz Andriake’ye, sola devam ederseniz Kapaklı’ya gidersiniz. Burada tabela veya herhangi bir yönlendirme yok. Bu yol ayrımından sonra Andriake’ye doğru tam bir kelebek cennetinden geçeceksiniz. Tür tür kelebekler etrafınızda dönüp duracak. 2.5 – 3 km yürüdükten sonra bu rotayı yürüme değecek başka bir manzara daha karşılayacak sizi. Yukarılardan Andriake limanının manzarası… Yürüyün. Aşağıda Kapaklı’dan, Çakıl Plajı’ndan gelen patika ile birleşecek yolunuz. Sola devam edin. Çayağzı’na, Salih abinin köprüsüne ve barakasına çıkacaksınız. Karşıda gemilerin olduğu yer Andriake. Bulunduğunuz yerin suyu kükürtlü. İçebilir ve girebilirsiniz. Girmeden geçerseniz yazık olur. Andriake Kamping’de konaklamanızı öneririz. Çok güzel bir kamping alanı.

Belören – Myra Parkurunun videosunu izlemek için tıklayınız:

Myra – Sümeli – Sura – Divlik – Çayağzı (Andriake) Parkuru videosu için tıklayınız:

HİSARÇANDIR – ELMAYANI YAYLASI

Mesafe: 8 km

Su: Hisarçandır’dan çıkışta 2. km’de çeşme var. Yaz-kış akar.8 km sonra Elmayanı Yaylası’nda Ahmet Amca’nın evinin yanındaki musluklardan su alabilirsiniz ama bu şart değil, 500 metre sonra çınarların dibinde… Bahar mevsiminde yürüyorsunuz, buraya kadar yanınızda yarım litre su ile yürüyebilirsiniz. Dere yataklarında da su olur çünkü.

Parkur Bilgisi: Hep yokuş. Elmayanı Yaylası, Hisarçandır’ın yaylasıdır. Tamamı toprak yol. Yol tarifine gerek yok. Hisarçandır’ın sırtını dayadığı Çalbalı Dağı’nın yamacından zikzaklar çizerek ve hep yükselerek toprak araç yolundan Elmayanı yaylası’na kadar gidersiniz. Uzun süre 2600 rakımlı Tunç Dağı’nın ön yüzündeki Akdiş dorukları size yoldaşlık edecektir. Elmayanı Yaylası, 10-15 kadar betonarme kocaman evlerin olduğu vadiye bakan1400 rakımda, yüksekte bir yayla. Buraya kadar çıkış var. Geniş bir alana geleceksiniz, derme çatma meyve ağaçlarından oluşan birkaç bahçe var. Bu bölge Palas adlı yerdir. Ahmet Amca’nın evinin karşısı Develi Dağı’dır. Ahmet amcanın evinin yanından inişe geçince sola ayrılan yola gireceksiniz. Tam inişe geçtiğiniz bu noktanın sağındaki ve solundaki dağların adı, Kurt Dağı’dır. Bu yaylada kısa bir mola vermek isterseniz Ahmet AKGÜL amcamızı haberdar edebilir, çay veya yemek hazırlatabilirsiniz. (Ahmet AKGÜL – Elmayanı Yaylası : 537 425 05 53) Ahmet Amca ayrıca bu yaylada yetiştirdiği kuru fasülyeyi de satıyor. Aralık sonu ile Nisan başına kadar yaylada değil sadece. Bilginiz olsun.

SU: Hisarçandır’ın çıkışından 1 km sonra 12 ay akan bir çeşme var.

Yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemek için aşağıdaki videoyu tıklayınız.

ELMAYANI YAYLASI – GÖYNÜK MİLLİ PARKI

Mesafe: 15 km

Su: Baharda dere yataklarında olabilir, onun dışında Göynük Milli Parkı’na 2 km kala patlak su borusunda var.

PARKUR BİLGİSİ: Hep iniş. Vahşi orman rotası. Doğa mükemmel. Elmayanı yaylasını geçtikten sonra sola tahta çitlerin yanındaki şose yola gir. İlerde bir çeşme, Likya Yolu tabelası ve eskimiş bir köş var. Bu köşün altından vadi tabanına doğru dön. Çeşmedeki Göynük tabelasının gösterdiği yöne doğru. Çeşmenin üzerinden yürürseniz, çok güzel bir patika, size doğru yolda olduğunuzu düşündürtebilir. Vadi tabanına doğru işaretleri bularak yürüyün, ilerledikçe patika iyice belirginleşecek, yükseklik duygusu verecek ve sizi ormana doyuracaktır. Çok güzel bir parkur. Bitmek bilmeyen bir parkur. Tamamı iniş. Yolu kaybetmeniz mümkün değil. Patikayı kaybetseniz bile sağınız solunuz yüksek kaya duvarları, vadiden uzaklaşmak isteseniz bile yolu kaybetmeyi başaramazsınız. Göletlere inince, istikametinize göre saat 9 yönünde giden toprak araç yolundan devam edin. 500 metre sonra kapıdan çıkınca güzel bir kamp yeri var. Burada kamp yapabilirsiniz, Su, tuvalet ve duş da var, kapıdaki tesiste. Mesai bitince tesiste kimse kalmıyor, tuvalet, banyo açık oluyor. Ancak bu kapıdan mesai saati başlamadan Göynük Yayla’ya yürüyün. Mesai saatinden sonra kanyona giriş için kapıya Kasım 2016 itibari ile 5 tl ödemek zorunda kalırsınız. Bu parktan çıkışta da para alındığını duyduk. Biz karanlıkta çıkıp karanlıkta girdiğimiz için mesai bitmişti, böyle bir ödeme yapmadık. Gecikmenin de erken davranmanın da faydasını gördük demek ki peşpeşe 🙂 Siz de erken kalkın ki bu tip saçmalıklarla uğraşmayın. Bu kamp yerine araç girer, ateş yakılabilir.

Yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm.

GÖYNÜK MİLLİ PARKI – GÖYNÜK YAYLA

MESAFE: 17.2 km (Aslında km rakamlarının bir önemi yok. Zaman yazılmalı. Çünkü toprak yolda yürümekle, taşlık patikada yürümek, yürüme hızı olarak 3 katı fark eder. Ortalama 7.5 saat süren zor, zevkli, yorucu rota.

SU: Göynük MP’den çıktıktan 6. km’de parkur üzerinde damlayan bir çeşme var, 8. km’de kanyon içinde yaz-kış su var.

Baharda su sorunu hiç olmayacaktır çünkü derelerde su olur. Susuz yaz sonu gibi dönemlerde, su noktaları, Göynük MP’den çıktıktan sonra hep yükseliyorsunuz, daha sonra bu yükselişiniz, muntazam bir patikadan, yüksek ormanların arasından vadi tabanına doğru yürüyerek düşüyor. Bu vadi tabanına iniş, Göynük MP’den çıktıktan 4-5 saat sonra. Dik inişlerden sonra, (1 saat kadar iniş) orman içinde 6-7 çadırlık şahane bir kamp yeri göreceksiniz. Bu kamp yerinden 100 metre sonra Likya Yolu üzerinde yaz başı ve sonu itibari ile çok az akan bir çeşme göreceksiniz. Suyu çok güzel. Çeşmenin aktığı hatıldan suyu alabilirsiniz. Burada kamp yapacaksanız, çeşmeden doldurun ama. Hemen aşağınızdaki dere tabanının adı Guz. Kayada Guz adını göreceksiniz. Guz’da baharda su olur. Bu vadi tabanı Göynük MP’ye 7.2 km mesafede. 8. km’de kanyon zeminine varacaksınız.

Guz’u geçtikten yarım saat sonra kanyon geçişi var. Yağışlı havalarda dikkat edilmesi gereken bir yer. Hava müsaitse burada mutlaka yüzün. Buz gibi su, yorgun bedeninize iyi gelecek. Kocaman kayaların arasında unutulmaz bir geçiş. Kanyondaki su temiz, rahatlıkla içilebilir. Kanyonun içinden güç bela ilerleyin. Yolu kanyon içinde kaybederseniz sağ yamaca yakın yürüyün ki patikayı yakalayabilesiniz. Kanyondan çıkar çıkmaz toprak yola ulaşacaksınız. Hafif rampa olan bu yoldan bir müddet yürüdükten sonra sağa döndüren işaret ve kaya babalarını kaçırmayın. Patikanın bitiminde çaprazlama geçeceğiniz toprak yol var. Bu patika da sizi toprak yola çıkaracak tekrar. Burada ilerlerken dikkat edin. Saat 11 yönünde orman içinde uzakta bir ev gördüğünüz yerde, ya da yolun solunda, şose yolun kenarında harman yeri büyüklüğünde bir kamp yeri var. Bu kamp yerini 20 metre geçince yolun sağında çok güzel bir su kaynağı var. Bu yola araçlar girmiyor. Bu yolun kenarındaki yerde kamp yapabilirsiniz.

Göynük Yayla’nın altına kadar hep toprak yol yürüyüşü yapacaksınız. Yaylanın altında işaretler muntazam, sizi sağa dik ve yokuş bir patikaya sokacak ve Nadir Kaptan’ın Nar bahçesinin sınırı olan tel örgüye kadar çam ormanı içinden yükselin. Tel örgüye kurulmuş köprüden atlayıp bahçeye girin. Size en yakın ev Nadir Kaptan’ın evi. Burası hem pansiyon hem de lokanta. Ancak gelmeden önce ararsanız hazırlık da yaparlar. Kasım 2016 itibari ile kişi başı yatak 25 tl, kahvaltı ve akşam yemeği dahil 75 tl, bira 10 tl. Fiyatları yazdım ki uygun olduğunu görün diye. Çünkü Likya Yolu’nda fırsatçı ve sizi aptal zanneden insanlar çok. Onlar Türk milletinin utanç nedenleridir. Nadir Kaptan’a güvenebilirsiniz.

Yürümeden önce 2 bölümden oluşan bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm:

1. Bölüm:

2. Bölüm:

 

GÖYNÜK YAYLA – GEDELME

Mesafe: 8 km – 4 saat civarı sürer.

SU: Uzun süre toprak yol yürüyüşü olduğundan ve birkaç noktada su olduğundan yanınızda 1 litre su ile yürüseniz yeterli olur. Bu su noktaları çeşme değil, cılız akan eski usul, sotede çeşmeler. Islağından görürsünüz.

Nadir Kaptan’dan çıkınca asfalta da inseniz hemen sağa dönüp toprak yoldan da yürüseniz (rota burada) en yukarıda görünen minarenin oraya çıkarsınız. Asfalt 15 dakika zaman kazandırır. Her iki yoldan da ayrılmadan minarenin yani caminin yanına geldiğinizde bu andan itibaren yürüyüşünüze Tahtalı Dağı eşlik edecektir. 4 gün daha yürüyecekseniz, bu dağ Musa Dağı’nı aşana kadar size yoldaş olacaktır. Göynük Yayla’nın çıkışındaki bu yer, rota başlangıcından itibaren Tahtalı’nın göründüğü ilk yerdir. Burada işaretlere dikkat ediniz. Patika girişini bulana kadar sorun yaşayabilirsiniz. Burada toprak yoldan da gitseniz ileride işaretli yolla buluşacağınızı bilin. Çok az yatay ilerleyeceksiniz.Caminin yanından karşıdaki toprak yola girin. İlerleyin. Solunuzda ahşap kaplamalı güzel bir kalacak o evi geçin. Buradan itibaren işaretlere dikkat edin. Aslında işaretleri kaçırsanız da bu toprak yol 300 metre ileride işaretlerle kesişecek.

Sonbaharsa ahlatlardan, böğürtlenlerden, narlardan, ayvalardan, alıçlardan, kivilerden, cevizlerden yemeden geçip gidemeyeceksiniz. Daha sonra uzun süre traktör yolundan ilerleyeceksiniz. İleride yangın havuzundan geçeceksiniz. Bu havuzu geçtikten sonra sağa, yukarıya ayrılan işaretleri takip edin. Toprak yoldan devam eden işaretler de var, nereye gittiği hakkında bilgim yok. Patikadan yükseleceksiniz. Toprak yola yeniden çıkacak, sola devam edip 30 metre ilerisinden sağa tekrar patikaya gireceksiniz. 2016 Ekim sonu itibari ile yeni yapılmış bir zeytinliğin tel örgülerine geleceksiniz. Bu zeytinliği yapan kişiyi gerçekten kutlamak lazım. Çünkü tel örgüleri çekerken rotayı bozduğunun farkına varmış ve tel örgüyü çektikten sonra, belli ki, gidip kırmızı beyaz boya alıp tel örgüye paralel olarak tarlasının dışından yürüyüşçülerin ilerlemesi ve kaybolmaması için yol işaretleri vurarak mesai harcamış. Kayalara vurulan işaretlerin düzensizliğinden anladım bunu ve kırmızının tonu farklı idi. Toprak yoldan devam edeceksiniz. Bu toprak yol ileride genişçe bir patikaya, sola ayrılacak. Buradan sonra futbol sahası büyüklüğünde, sağında kullanılmayan çoban barakaları olan bir düzlüğün sol başından ilerleyerek patikadan devam edeceksiniz. Hemen önünüzdeki tepeyi aşınca Gedelme 5 km uzaktan görünecek. Aşağıda asfalta gireceksiniz. 100 metrelik bir asfalt yürüyüşünden sonra bu karayolunun hemen altına inerek tekrar patikaya gireceksiniz. İnişin bitiminde toprak yola girecek ve bu toprak yoldan sağa döneceksiniz. Bir müddet toprak yoldan devam ettikten sonra bir demir kapı kalıntısından geçtikten sonra sola döneceksiniz. Artık son patikaya girecek ve Gedelme’ye kadar bu patikadan ilerleyeceksiniz. Patika ve işaretler muntazam. Kaybolmadan Gedelme’ye varırsınız. Gedelme’de asfalta inince, camiye varmadan 100 metre geride sağda çok güzel bir kamp yeri var. Yolun sağında, bu kamp yerinin patikası bile oluşmuş durumda. Oturma yerleri ve düzgün zemini ile güzel bir kamp alanı. Cami de hemen yakınında. Sıcak suyu, tuvaletleri ve caminin önündeki çeşme kamp olanağını güzelleştiriyor. Gedelme’de bakkal var. Alkol de satıyor. Yürüyüşçülere biraz kazık fiyat gibi geldi bana. 18 TL’lik şaraplar 50 TL idi ama bira 10 TL. Bakmak lazım. Bakkal, biraz somurtkan ve konuşmayı sevmeyen birisi. Bilginize.

Bu caminin olduğu yerden bakınca Yayla Kuzdere karşıda gördüğünüz en yüksek zirvenin arkasında değil, sizden tarafındaki yüzündedir. BurasıTahtalı’nın arkasına gizlenmiş, şirin bir yayladır. Karşınızdaki alçak tepenin hemen arkasında fakat yaylaya iyice yaklaşmadan onu göremezsiniz.

Yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm:

 

GEDELME – YAYLA KUZDERE

Su: Yok.

Mesafe: 8 km

Parkur Bilgisi: Bir müddet toprak yol, sonra patika. Genelde çıkış.

Bu parkuru yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm:

 

LUKKA (LİKYA) YOLU PARKURLARININ İNTERAKTİF ANLATIMI:

Herodotos, ne güzel demiş:

“Likyalıların kimsenin malında gözü olmadı, kendi ekti, kendileri yetiştirdi.”

Çok doğru. Çünkü insan türü var oldu olalı birbirinin malını mülkünü yağmalıyor.

     Önce sitemizdeki “LUKKA MI LİKYA MI?” adlı yazımı okumanızı salık veririm.

LUKKA MI LİKYA MI?

Rotalar, her yıl tahribata uğradığı için, bu yol tariflerimi iki yılda bir yenileyeceğim. Çünkü iki yılda bir bu yolu baştan sona tekrar bitiriyorum. Bu nedenle Likya Yolu’na çıkmadan önce sitemi ziyaret edip anlatımlarımı okursanız, “kaybolmayan sakız” olursunuz. Kaybolmak da zevklidir aslında Likya Yolu’nda. Sizi bu zevkten mahrum edeceğim.

Tüm Likya Yolu boyunca önünüze gelen köy ve yaylalardaki çocuklara vermek için fazladan gofret, çikolata bulundurmayı unutmayınız. Geçeceğiniz köylerde bakkal yok çünkü.

 2016 yılı başı itibari ile:

 

 

1.GÜN:     OVACIK – KOZAĞAÇ – KİRME – FARALYA (KELEBEKLER VADİSİ) – KABAK KOYU

   22 km. Su var. Grubu yavaşlatacak biri yoksa 1 litre su ile yürünür.  1 Güne zor sığan bir rotadır. Su sorunu olmayan bir rotadır.

247383_10150207021746306_3508813_n
Yıllar önce… Lukka Yolu Fethiye başlangıcı
228218_10150198443306306_2194050_n
Deli manzaralar eşliğinde hep yükseliyorsunuz.
246606_10150207113276306_8272925_n
Babadağ’ı solunuza alın, hiç sapmadan toprak yoldan Kirme’ye kadar ilerleyin.
225895_10150198444716306_3589524_n
Toprak yolun kenarında bir tabela, yeri gereksiz olmuş.
1384227_10151922535771306_1137243358_n
Yıllar sonra… Yeniden… Kaçıncı? 🙂

Fethiye otogarının hemen yanından Ölüdeniz dolmuşlarına binip Ovacık mahallesinde inin. Dolmuşçular Likya Yolu’nun başlangıcını zaten biliyorlar. Bahsettiğim yer orası. Ormanın içindeki taksi duraklarının ve Likya Yolu takının olduğu yere gelin. Asıl yürüyüşe buradan başlayacaksınız. Bir müddet toprak yoldan ilerleyeceksiniz. Toprak yoldan ilerlerken şaşıracağınız ilk yere geleceksiniz. Yamaçta denizi tepeden gören beyaz, büyük bir otel var, otele doğru değil, sola devam edeceksiniz. Bu noktadan sonra şaşıracağınız bir yer yok. Toprak yolun bitiminde patika, Kozağaç’a yaklaşınca toprak yol, sizi Kozağaç’a kadar götürecektir.

Bu yola girdikten sonra Kozağaç Köyü’ne kadar çok güzel ve manzaralı bir patikadan şaşırmadan yükselerek gideceksiniz. Yükseldikçe manzara da güzelleşiyor burada. Yaklaşık 8 km sonra Kozağaç Mahallesine ulaşacaksınız. 2015 itibari ile Kozağaç’a girişte birileri saçma sapan sağa sola işaretlemeler yapmış. Önceden bunlar yoktu. Hepsi aynı yere çıkıyor. Patikanın bitiminde toprak araba yoluna girdikten sonra bu toprak yoldan Kozağaç’a ulaşacaksınız. Aynı toprak yoldan Kirme’ye kadar hiç ayrılmayın. İşaretler de bu toprak yolu işaret ediyor zaten.

“Fethiye’ye çok yürüyüşçü geliyor, o halde daha çok yürüyüş yolu yapalım, daha fazla yürüyüşçü gelsin.” aptal düşüncesini kim ortaya attı bilmiyorum. Fethiye’ye dışarıdan gelen yürüyüşçüler, Likya Yolu’nu yürümeye geliyor, sizin hikayesiz, anlamsız, amaçsız rotalarınızı yürümeye değil. Defalarca yürümeme rağmen yaptığınız değişiklikler, bizlere “Acaba rotayı burada toprak yoldan kurtararak, patika mı bulmuşlar?” şeklinde düşündürterek şaşırmamıza neden oluyorsunuz. Yaptığınız aptallığı bilmenizi istedim.

Kirme Mahallesine kadar 3-4 km yürüyerek bu toprak yoldan ulaşacaksınız. Kozağaç Mahallesinden Babadağ’a çıkan yeni bir rota var. Bu işaretlerin sizi şaşırtmaması için burada anlattıklarımı uygulayın. Kirme’de köy evleri kafeye dönüşmüş durumda. Durup bir şeyler içip köylülere katkı sağlarsanız çok güzel olur. Bu kişiler yapışkan değil, gönlünğz rahat olsun. Bu mahallenin girişinde çok güzel bir çeşme var. Yaz, kış akar. Kuruma tehlikesi yok gibi durmaktadır. Kuruduğunu hiç görmedim. Kirme’ye kadar yol üzerinde yani Babadağ’ın eteklerinde birkaç çeşme daha göreceksiniz. Yani bu parkurda fazla su taşımanıza gerek yok. Sıcakta yürüyorsanız ilk çeşmede Kozağaç’ta duş da alabilirsiniz. Kader’den ve köyün diğer çocuklarından mevsimine göre incir, üzüm, zeytin almadan geçmeyin. Yanınızda onlar için bir şeyler olsun. Bu köyde bakkal yok. Dememize gerek yok ama onları sevindirmek bambaşka bir duygu.

Buradan sonra Kirme’ye kadar toprak araba yolu yürüyüşü var ve 3-4 km’lik bir yürüyüştür. Kirme’den Faralya’ya dönüşe yeni bir kafe açılmış. Portakal suyu, nar suyu içebilir, küçük çaplı omlet vs. yiyebilirsiniz. Su da mümkün.

Kozağaç, Kirme, Alınca tek muhtarlık ve bu üç köyün muhtarı Kirmeli. Bilinmesi faydalı olabilir.

Kirme’den Kelebekler’e dönmeden direk Alınca’ya giden yeni bir rota var, tabelasını göreceksiniz Kirme kavşağında. Bu rotaya girerseniz Kelebekler Vadisi’ni, Kabak Koyu’nu görmeyeceksiniz demektir ki, bu durumda Likya Yolu’nu yürümeniz anlamını biraz kaybetmiş olur.

Kirme’den Faralya’ya kadar  hep dikine iniş var. Kirme Köyü’nün içinden dikine inerek geçeceksiniz. İşaretlerde ve patikada sıkıntı yok. Yolu Kirme içinde kaybetseniz bile dikine bir inişle vadi tabanına kadar inip tabana ulaştıktan sonra sağa dönünüz. Vadi tabanına kadar indikten sonra yokuş aşağı devam edecek, dolayısıyla sağa döneceksiniz. Vadi tabanında arıların istila ettiği bir çeşme, sağda 500 metre uzaklıkta baharda faal bir şelale var. Görmeden geçmeyin. İşte burası arı cenneti. Yanınıza alerjik bir durum söz konusu ise “incidal” gibi alerji tableti ve amonyak vs ilaçları almanızı öneririm. Türkiye’nin bal ihtiyacının %76’sının Muğla’dan sağlandığını belirtirsem ne tür bir tehlikeden bahsettiğimi anlarsınız sanırım. Aşağıda vadi tabanındaki çeşmeden devam edin. Toprak yola geldiğinizde biraz ilerledikten sonra sağa ayrılmayı unutmayınız. Toprak yoldan daha kötü bir toprak yola dönmüş olacaksınız. Yani işlek olmayan toprak yola, sağa dönün. Burada işaret yok, kaya babaları marifetiyle yolunuzu bulmanız gerekecek. Sağa dönünce toprak yolun ve arıların bitiminde dikine inen, kocaman bir çam ağacının, yol buradan dercesine dikildiği yerden, Faralya’yı ve Kelebekler Vadisi’ni gören şahane bir patikaya ulaşacaksınız. Bu patika sizi Likya’nın belki de en sulak yeri olan Faralya köyüne indirecek. Burada küçük, lüks butik oteller ve yürüyüşçüler için ideal pansiyonlar var. Gül Pansiyon, Corc’un Yeri gibi. Asfalta indiniz. İner inmez önünüze bir tabela çıkacak, sizi aşağıya indirmeye çalışan bir  tabela o. Siz o tabelaya uymayın. Yeni tabela o. Likya Yolu dışında bir çalışmadır. Sola dönüp köy içinden, asfalttan devam edin. Gül Pansiyonu, camiyi geçtikten sonra sağa, parke döşeli yoldan George’nin Evi tabelası yönünde dönün. Likya Yolu parkuru bu asfalt yolda ikiye ayrılır. Biri, sizi Kelebekler Vadisi’ni görebileceğiniz en güzel noktalardan birine götürecek. Diğeri ise asfalt yoldan biraz devam ettikten sonra asfaltın solunda kalan dağdan aşıp Kabak Koyu’na ulaşacak.

Yeni yol ama manzarayı seyrettiğiniz yerden tekrar asfalta ulaşmadan sağa dönüp sarı kırmızı işaretli yeni patikaya girin. Manzara ve patika çok güzel. Kelebekler’i bir de karşıdan görün.

İndik Kelebekler’i göreceğimiz yere. Kendine güvenenler ve zamanı olanlar buradan Kelebekler Vadisi’ne çok zorlu bir patikadan gidip gelebilirler. En hızlı yarım gününüzü alır inip çıkmak. Burada bulunan eski ipi kullanıp inmeyin sakın. Çürümüş olabilir.

1380193_10151922971996306_611149121_n
Belki lazım olur. Şiddetle tavsiye ederiz. İlgili, güvenli ve mükemmel.

Tekrar edersem, buradan, zamanınız varsa, yeni yapılan rotadan, yolu biraz uzatarak devam edebilirsiniz. Bu noktaya geldiğiniz yer olan asfalta çıkmadan sarı-kırmızı işaretleri takip ederek Kabak istikametinde ilerleyebilirsiniz. Kelebekler Vadisi’ni seyrettiğiniz yüksek yerden geriye dönüp az ileriden sağa döneceksiniz. Bu rotada işaretler gayet iyi. Patika kaybolmuyor. Diğerine göre daha güzel ve daha manzaralı bir rota. Kelebekler Vadisi’ni bir de karşıdan görme imkanını sağlayan bir rota. Orman içinden geçen gölgeli bir rota. Bu rotanın sonuna doğru işletmeciler yürüyüşçüleri, kendi mekanlarına çekebilmek için işi oldukça çetrefillendirmişler, zaman kaybetmenize ve kaybolmanıza yardımcı(!) olmuşlar. Bu parkurda denize sıfır hiç inmeyeceksiniz. Bunu bilin. Patikadan ayrılmayın, yolunuzun asfalta çıktığı yerden ne bir patikaya ne de toprak yola girin. Sizi bu yönlere sokan tüm tabelalar sahtedir. Asfalttan Kabak Koyu’na kadar devam edin. Çok uzun sürecektir. Faralya’nın son noktalarıdır buralar. Mümkünse aracınızla Kabak Koyu’nun üstündeki markete kadar kendinizi attırın. Bu marketten işaretleri takip ederek 45 dakikalık bir yürüyüşle Kabak Koyu’na inin. Valley Kamp’a inip (Kurtuluş’un ve Turhan’ın yeri) çadırınızı kurun veya sırtım rahat bir döşek görsün diyorsanız duşlu, tuvaletli tertemiz bungalovlarında çok uygun fiyatlara kalın.Turhan: 544 770 48 07

KABAK KOYU – ALINCA PARKURU

     9 km. 5.5 saat. Hep çıkış. Su yok.

Alınca’da yemek, yıkanma ve konaklamak için hem kamping hem de bungalov hizmeti veren Bayram’ın Yeri, köyün Kabak Koyu girişinde. El değiştirmiş. +90-545-881 50 54, +90-535-746 72 87, www.catchycamping.com (Biz gene de Bayram’ın numarasını verelim:  -+90 535-788 15 48)

Yine Alınca’da Ömer’de hizmet veriyor aynı şekilde. +90-554-833 60 05 – +90-535-939 10 06

Geçilen yerleşimlerin dışında su yoktur. Alınca’da evlerden, 4 km sonra Boğaziçi’ndeki bakkaldan veya bakkalın duvarındaki musluktan, Sydima’da camiden su edinebilirsiniz. Ayrıca, Mart, Nisan (Mayıs başında da olma ihtimali var) aylarında yürürseniz Kabak Koyu’ndan Alınca’ya döndükten bir müddet sonra kanyonun içinde berrak bir dere var. Denizden sonra duşunuzu alabilir, içme suyunuzu takviye edebilirsiniz. Bunların dışında su yoktur.

     Kabak Koyu’ndan Alınca’ya yürümeden önce, denize sırtınızı dönün sağınızda kalan en yüksek dağ bloğunun tepesinden aşacağınızı bilin ve buranın neresinden geçebilir ki yol diye kafa yorun.

     Kabak Koyu’ndan sahile inmeden de yola çıkabilirsiniz fakat yeni yapılan sahilden Kalabantia – Cennet Koyu – Alınca parkurunun girişini görmek adına sahile inip doğuya yönelip sahilin sonundan itibaren denize sırtınızı verip vadinin içine dalın. Vadiden bir müddet ilerledikten sonra yol ikiye ayrılacak. Biri kanyon içinden geçen kısa yol, diğeri patikalardan giden yol. Bana sorarsanız kanyon içini tercih etmeyin derim. Çünkü, kanyonda bir müddet ilerledikten sonra sağa bir çarşaktan çıkacaksınız.

Sağ tarafınızda birçok çarşak çıkışı göreceksiniz. Bunlardan hangisine çıkacağınızı nasıl tarif edeyim. Edemem. Hele ki her yağmur yağdığında işaretli kayalar yerlerinden oynuyorken… Yakın zamanda sizden önce biri geçip burayı babalamadıysa yolu kısaltacağım derken benim ilk gidişimdeki gibi yolu 7 saat uzatabilir, tam yük yürüyorsanız perişan olabilirsiniz. Yalnız bu kaybolmam sırasında ne şelaleler gördüm ne tırmanışlar yaptım, anlatamam, yukarıdaki emniyetsiz çıkış fotoğrafı buna delildir.

254162_10150207172976306_4022476_n
Kabak kanyondaki dere. Bir kere su olduğuna rastladım. Deniz sonrası duş.


Bu yol ayrımından sağa devam edin. Kanyonu seçmeyin. Bu patika rahat bir eğimde yükseldikçe manzara da inanılmaz olacaktır. Hep söylerim Lukka Yolu’nun en sevdiğim parkuru diye. Yukarıda bir kayaya kırmızı ile çizilmiş bir yol kavşağı var. Sağa devam edeceksiniz Alınca’ya gitmek için. Tepelerdeki kayalarda fotoğraf çekilmeden ilerleyemeyeceksiniz. Yol boyu çobansız keçiler göreceksiniz. Issız ve kimsesiz bir rotadasınız. Alınca’ya yaklaştığınızı bakımlı tek tük ağaçtan oluşmuş zeytinliklerden geçerken anlayacaksınız. Ama gene de uzun süren bir yürüyüş olacak bu. Patika ve işaretler bu parkurda çok iyi. Kaybolma riski yok. Alınca’ya gelince köyün girişindeki evlerden biri Bayram’ın yeri.

Orada önceden haber vermemişseniz süt, yoğurt, ayran, omlet gibi piratik olarak hazırlanabilen şeylerden yiyip içebilirsiniz.(Bayram – 535-788 15 48)

247251_10150207184731306_7781580_n
Alınca – Cennet Koyu’nun yukarısı

     ALINCA – BOĞAZİÇİ – SİDYMA PARKURU:

Dodurga’da Kanadalı Brea ve Fatma birkaç köy evini pansiyona çevirmiş. Yemek, yıkanma, konaklama hizmeti veriyorlar. +90-536 474 07 73,+90-536 725 17 95

Dodurga-Sidyma ve Boğaziçi’nin Muhtarı Rasıh Bey’de evinin bir odasını açmış. Ama düzenlememişse zor kalırsınız orada. Ben gördüm yani: +90 536-814 48 82

Dodurga ve Sidyma(Asar) da konaklamak için ayrıca evlerinde bir veya iki odayı açmış bulunanların numaraları: (Aynur Abla +90 531 211 82 34 – Sıdıka abla ve Cemil abi +90 538 527 49 15)

8 km. Asfalt ve patika. Bu parkurda 1 litre su ile yürümek yeterli. Boğaziçi’nde su takviyesi yapıp Sydima’ya ulaşırsınız.

Alınca’dan sonra sağa sola dönmeden asfalttan ilerleyin. Boğaziçi köyüne kadar asfalt yürüyüşü var. 3-4 km. Alınca’dan sonra Kate’in yaptığı Likya Yolu burada iki koldan ilerliyor. Alınca’nın çıkışından biraz sonra Gey (Yediburunlar) sapağı var. Gey’e, Gey’den de Bel’e çıkmak isterseniz bu yolu kullanın. Diğer rota ile Bel’de birleşir. Ben Boğaziçi, Sidyma parkurunu seçenlerdenim. Boğaziçi Köyü’ndeki markette mutlaka mola verirsiniz. Çölde vaha gibi. Bakkal Doğan abi, yakınlarda kamp atacak olursanız istediklerinizi size getirebilir. Sidyma kampına birçok malzeme getirmişti bize. (Doğan – Boğaziçi Köyü 0-536-929 84 28). Bu bakkaldan hemen sonra sağa, patikaya döneceksiniz.

Sağınızdaki dağın yamacından bozuk traktör yolundan Sidyma’ya kadar hafif bir eğimde tırmanacaksınız. Sidyma’nın girişinde dikkat etmeniz gereken şey, direk köye gitmeyip sola dönmek. Direk köye giderseniz çok şey kaybedersiniz. Likya’nın meşhur kaya gömütlerini, tapınak kalıntısını ve her yerde yazmasına rağmen benim bir türlü bulamadığım tiyatrosunu görebilirsiniz. Köy zaten karşıda görünüyor,  kaybolmazsınız. Bu yol, bu tip tarihi kalıntılarla daha anlamlı olacaktır. Değilse ülkenin her yerinde patika var. O kadar yol tepip gelmenin bir anlamı da bu olmalı bence. Sydima’da caminin hemen yanında elektrikli su sebili var. Her zaman soğuk suyu bulunur.

254497_10150207198511306_4849141_n
Sidyma – Sola dönerseniz göreceğiniz gömütler – Yıllar önce…

     Sydima, Roma Devri’nde büyük gelişme gösterdiği bilinmektedir. Bu gelişme Bizans Çağı’nda devam etmiştir. Roma Çağı’ndaki gelişmenin nedeni İmparator Marcus’tur. Marcus (M.Ö. 450 – 457) daha imparator olmadan Perslere karşı yapılan savaşta Lykia Bölgesi’nde hastalanır, Sidyma’da bırakılır ve Sidymalı iki kardeşin evine yerleşir. Marcus, iyileştikten sonra kardeşlerden biri ona sorar “Eğer imparator olsaydın bize nasıl bir iyilik yapardın?” Marcus da “Bu olması İmkansız olay olsaydı sizi şehrinizin en önde gelen kişileri yapardım.” diye yanıtlar. Daha sonra II. Theodosius’un ölümü üzerine tahta geçen Marcus sözünde durur ve Sidyma’dan ilgisini eksik etmez, kendisine bakan bu kişileri yüksek makamlara getirir. (www.kulturvarliklari.gov.tr adresinden alıntıdır.)

Sydima (Asar) Köyü’nün meydanında (Roma dönemindeki Agora) tarihin orta yerine çadırınızı kurun. Caminin tuvaletini, suyunu kullanabilirsiniz.

Aşağıda Dodurga Köyü’nde Kanadalı adını unuttuğum bir bayanın güzel bir pansiyonu var. Ayrıca Sidyma’nın muhtarının da bir odası var 6-7 yataklı. Burada uyurken, Marcus’u düşünün. Roma’yı…

SİDYMA – BEL PARKURU :

5 km. Genelde hafif eğimde çıkış. Su yok.

Bel Köyü’nde Fatma Pansiyon  yemek, banyo ve konaklama imkanı sunuyor. Emin değilim ama 8 kişilik yatağı var. +90-553-271 48 59, +90-539-693 33 85

Sidyma’dan tabelanın göstediği yere girdikten sonra yol, derin olmayan çalılık bir vadinin içine sokacak sizi. Bir müddet irmeden (irme: Kot altında kalmış kenarları taş duvar olan patikaya Anadolu’da verilen addır. İrmeden gel yar, görünmeden gel yar diye Muğla türküsü bilem var. 🙂 ilerledikten sonra vadinin tabanından ilerleyin. Az sonra sizi yürüdüğünüz çukurdan çıkarıp Bel’e giden araç yoluna çıkaracak. Bu yoldan da 1-2 km yürüdükten sonra sola, yamaca patikaya giren işaretleri kaçırmayın. Burası hem daha yakın hem de gerçek bir patikadır. Bu yol tepede sizi araç yoluna tekrar ulaştıracaktır. Araç yoluna girer girmez tekrar sola, tel örgülerin dibinden giden bir patikaya sokacaktır. Burada kaya babaları var, kaçırmayın. Kaçırsanız da toprak yoldan varacağınız yer aynı: Bel Köyü. Bel Köyü’ne kadar işaretleri takip edin. İleride tarlaların içinde işaretleri görmekte zorlanabilirsiniz. Tarlaları solunuza aldığınızda ve tarlanın sağ başından ilerleyince işaretlerde sıkıntı kalmayacaktır.

Az sonra şose yola çıkacak buradan da dikine bir inişle Bel’e geleceksiniz. Ben bu köye Maçu Piçu diyorum. Öyle bir havası var çünkü. Köyün girişindeki fino köpek sizi pek de hoş karşılamayacaktır. Sakin olun. Aşağıda Alınca’dan Yediburunlar (Gey)’e uğrayarak gelen yol ile sizin yürüdüğünüz yolun birleştiği noktada  Likya Yolu tabelasını göreceksiniz. Köyün içine doğru ilerlediğiniz vakit orada buz gibi bir elektrikli su sebili olduğunu göreceksiniz. Suyu döküp saçmayın, yüzünüzü yıkamayın çünkü burası ülkemizin en susuz noktalarından.

     BEL – BELCEĞİZ PARKURU:

4,5 km.Çıkışlı inişli kötü bir toprak araç yolundan.  Su yok.

Bel’den Belceğiz’e kadar hep toprak yoldan ilerleyeceksiniz. Tam yükseniz veya aracınızın altı yere yakın değilse kamp malzemelerinizi ve suyunuzu Belceğiz’e taşıtın. Burada kamp atın. Görünce anlayacaksınız ne kadar güzel ve ıssız bir kamp yeri olduğunu. 800 rakımdan denizi tepeden gören bir yer burası. Belceğiz’de bir tane çoban barakası var, kullanılmıyor. Belceğiz deyince orada bir köy var zannetmeyin. Su yok. Buradaki rotayı gösteren tabela yönünde ilerlemeyip rotadan çıkarak deniz yönüne devam ederseniz kamp yerlerini görürsünüz.

Sezondaysanız burada yalnız kamp yapmayacağınızı da bilin. Suyun olmadığını da bilmeniz önemli. Rota tabeladan sola kıvrılıyor. İşaretler çok aralıklı dikkatli olun. İlerleyince aşağıda büyükçe bir kuyu var. Suyu hep kurtludur. Zor durumda kalmadıktan sonra kullanmayın. Kullanırsanız da mutlaka tablet kullanın veya kaynatın. Likya Yolu haritalarındaki su işaretlerine güvenmeyin çünkü bu tip kuyuları ve sarnıçları da su noktası olarak vermiş. Bu bölgede kurtsuz kuyu yok.

BELCEĞİZ – GAVURAĞILI PARKURU :

11 km. Deli gibi sürekli iniş. Dizlik varsa takın. Su yok. Kate’in haritasında bu parkurda bir tane su noktası görünüyor. Kendisi bir kuyudur. Hayatımda bu kadar yoğun kurtlu bir kuyu hiç görmedim.

Belceğiz’den bir müddet yatay ilerledikten sonra 4-5 saat civarı süren uzunca bir iniş sizi bekliyor olacak. Gavurağılı’na kadar yokuş aşağı ineceksiniz. Yol hep taşlık, dizlere ve ayak bileklerine dikkat.

Tepedeki tabelada batonlarınızın boyunu uzatın. İşaretler belirgin. İşaretler sizi Gavurağılı’na kadar götürecektir. Tepede ve yolun bitimine az kaldığı yerlerde patika var. Bu yolun ortası kopuk. Paldır küldür yürüyorsunuz. Patika falan beklemeyin. Yol üzerinde bir tane su sarnıcının olması buranın gerçek bir yol olduğunun göstergesi aslında. )Yamacın sırtındaki kuyuyu ve Belceğiz’deki sarnıcı kastediyorum.)

Gavurağılı’na gelince ilk güzel yapı yürüyüşçülerin kaldığı bir pansiyon. Bu pansiyon ile Dodurga’daki pansiyon aynı ailenin. Ekim 2015’te buradan tekrar geçtim, bahsettiğim pansiyonun kuzeyine dağın yamacına alabildiğine çirkin büyük bir otel dikmişler. Görmemeniz mümkün değil. Neyse bu otelle işimiz yok. Yürüyüşçüler genellikle buradan sonrasını yürümüyor. Çünkü Xanthos’a kadar 18 km asfalt. Buradaki pansiyoncu ile anlaşıp kendinizi Xanthos –  Çavdır – Üzümlü – İslamlar – Akbel parkurunu yürüyecekseniz Xanthos’a; Patara – Delikkemer – Akbel parkurunu yürüyecekseniz Patara’ya bıraktırın. Yol üzerindeki Pydnai Likya kentini geçip gitmeyin. Araçla o şekilde anlaşın, Pydnai’ya uğrayın. Ayrıca Xanthos’tan Patara’ya kadar gelen Likya Yolu da asfalttan gidiyor.(11 km)

Hala Gavurağılı’ndayız. Yürümeye devam ediyoruz. Bu pansiyonun yanından toprak yoldan denize doğru işaretleri takip edin. Yol bir villanın önünden sola sertçe kıvrılacak. Toprak araba yolundan devam edin. Buradan döndükten sonra sağa denize inen şose bir yol var. Rotadan çıkıp 700 m kadar deniz istikametinde yürüdükten sonra denize ulaşırsınız. Burası cennet bir koy.

249641_10150205807856306_2052800_n
Gavurağılı’ndaki gizli çeşme.

Bu şose yol rota dışıdır. Bu yoldan aşağı inin, denizi yukarıdan gören çam ağaçlarının altında kampınızı kurun. Hemen aşağınızda denize girin. Bu çamlık düzlüğün (kamp yeri) yanındaki kaya babalarını takip ederek gür akan bir çeşmeye gidersiniz. Şose yoldan denize inerken solunuzda kalan 150-200 m uzaklıktaki büyük okaliptus ağacının altındadır bu çeşme.

Yukarıdan denize inerken sola yol olmayan bir yerden yardırarak da bu çeşmeye ulaşabilirsiniz. Bu çeşme önemli, çünkü burada kamp yapmanıza olanak sağlar. Denizden sonra duşunuzu alırsınız. Çeşmeyi şöyle de tarif edebilirim: Ya da çamlıktan doğuya 100 m ilerleyip sola eski bahçe duvarlarının arasından yürüyünce bu çeşmeyi bulursunuz. Bu çeşme yakınındaki düzlüklerde de kamp atabilirsiniz. Buralarda yol karışır diye sakın korkmayın. Çıkacağınız yer, yamaçtan Gavurağılı’na inerken görmeye başlayacağınız doğu yönündeki sahile sıfır asfalt yol. (Denize doğru mızrak gibi çıkmış olan inceburuna…) Bu çeşmeden biraz kuzeye yönelince bahçe aralarındaki genişçe patikaya ulaşıp sağa dönün, bu irme, sizi asfalta çıkarır. Ben bu 18 km’lik asfalt yolu yürüdüm. Ayaklarım su topladı, sonra Patara yol ayrımındaki kükürtlü suda banyo yaparken su toplayan yeri kayalar kesti, yürüyüşümü burada sonlandırmak zorunda kaldım.

Bu kükürtlü su, Antalya’ya giden anayoldan 90 derece Patara’ya dönerken, dönmeyip, yine Antalya karayoluna paralel giden dağın dibindeki toprak yola girince ilerideki incir ağacının altıdır. Toprak yolun hemen altı. Kokusu inanılmaz berbattır, aklınızda olsun. Şifa niyetine için. Tadı ve kokusu lağım gibidir.

GAVURAĞILI – PYDNAI – KARADERE – LETOON – XANTHOS PARKURU:

18 km. Su var. Pydnai’den sonra bir kayanın altında Karadere’nin gözü var. Şahane bir pınar. Ayrıca hep yerleşimlerden geçeceğiniz için su sorunu yok. Lukka Yolu’nun en berbat parkurudur. Yürümek için deli olmak gerekir. Tamamına yakını asfalt olmasının yanında düz olması ve bir de seraların içinden geçmesi yolun tadına tat katıyor(!) Gavurağılı’ndan 4 km yürüdükten sonra Pydnai’a gelinir. Pydnai’den sonra sürekli olarak yerleşimlerden geçeceğiniz için su, domates, salatalık ve biber ihtiyacınız olmayacak. Seracılar, ellerinize bir şeyler tutuşturacaklardır mutlaka.

Pydnai’den 10 km yürüyerek Letoon’a gelinir. Letoon kutsal yeri ile ilgili olarak bu sitede, “Likya mı Lukka mı?” başlıklı yazımda bilgi vermiştim. Onu okumanızı salık veririm. Letoon’dan 4 km yürüyerek Lukka’nın ihtişamlı başkenti, intiharlar, toplu katliamlar, depremler kenti Xanthos’a gelinir. Bu parkurda yol tarifi yapmadım. Niye yapıyım ki, hep asfalt ve elektrik direklerindeki işaretleri takip ederek 18 km’yi bitiriyorsunuz. Yalnız işaretler çok seyrek.

Xanthos’tan sonra rota, ikiye ayrılıyor:

XANTHOS – PATARA PARKURU: 

Patara Green Park Camping (+90-533-144 03 08, +90-252-677 73 73)

Yine Patara’da Özlen Pansiyon (+90-532-255 85 12, +90-252-677 76 35)

11 km. Hep asfalt. Tadı tuzu olmayan kötü bir parkur. Genelde ovadan ve ovayı seyreden hafif yükseklikte bir yamaçtan ilerleyeceksiniz.

XANTHOS – ROMA KÖPRÜSÜ – ÇAVDIR – ÜZÜMLÜ – İSLAMLAR – AKBEL PARKURU:

18 km. Su hep var. Çavdırı’ı geçince İnpınarı’nda, Çavdır’ın üstündeki binlerce yıllık su kanallarında su hep var. Yerleşim yerlerinden geçeceğiniz için su sıkıntınız olmaz. Asfalttan, köy içlerinden, toprak yollardan gidiliyor. Yalnız Xanthos’un içinden arkaya dolanan ince asfalt yoldan ilerlerken sağa sola sapmayın. Bu asfalt yol bir müddet sonra çamlıkların içine girecek ve Kaş – Kınık karayoluna çıkacak. Bu karayoluna yaklaşırken işaretleri sakın kaçırmayın değilse kendinizi önce sera denizinin içinde sonra Çavdır Köyü’nün içinde bulursunuz. Roma köprüsünü de göremezsiniz haliyle. Karayolunu karşıya işaretleri kaybetmeden atladığınız vakit genelde toprak yol, köy içlerinde asfalt yol, sizi Akbel’e kadar götürecektir. 

PATARA – DELİKKEMER – AKBEL PARKURU:

15 km. Su hiç yok. Güzel bir parkur. Akbel’e çıkan ikinci parkurdur. Akbel’e bir önceki başlıkta anlattığım üzere Xantos’tan da gidebilirsiniz. Patara’ya Xantos’tan girişte, Gelemiş Köyü’nün merkezinin girişi, sola yukarı döneceksiniz. Ya da köyün içinde kamp yaptıysanız doğu yönünde dikine çıkan merdivenlerden çıkın. Asfalt yola ulaşın. Asfalta çıkınca sağa dönün. Son evin bahçe duvarını sağınıza alarak toprak yoldan Likya Yolu tabelasını görene kadar ayrılmayın. Likya Kaya mezarlarının arasından geçeceksiniz sonra tabelayı göreceksiniz. Yükseldikçe Patara plajı komple görünecektir. Tabeladan sonra yine şose yoldan devam edeceksiniz. Yokuş çıkacaksınız. Toprak yoldan hiç ayrılmayın. Çamların arasından giderken sağa çok güzel bir patika ayrılıyor. Oraya girmeyin. Elli kere dedirtmeyin, toprak yoldan ayrılmayın işte. Yolun yokuşu tırmandığı bir dönemeç Patara’ya geri dönüyormuş izlenimi verecek ve acaba yanlış mı gidiyorum, diye düşüneceksiniz. Yanlış değil, devam edin.

Likya yolunda kuraldır, toprak yol girişinde işaret olur sonra toprak yol boyunca hiç işaret olmaz bu da sizi acaba yanlış yoldan mı gidiyorum, neden hiç işaret yok yanılgısına düşürür.

Bu dönemeçten sonra Patara’nın su deposu var. Bu su deposunda genellikle su kaçağı olur. Suyunuzu zor durumdaysanız buradan takviye edebilirsiniz. Su yerde ama çaşme falan yok. Uzun süre toprak yoldan iniş ve çıkışlarla deam edin. İşaretler çok iyi, kaybolmazsınız. Daha sonra İnpınarı’ndan Patara’ya su getirmek için Likya döneminde yapılan su kemerine kadar antik 2500 yıllık su yolundan yürüyeceksiniz. (Akuadük) Sukemerinde Likya Yolu ikiye ayrılır. Biri buradan Kalkan’ın batısına çıkan çok zorlu bir yoldur. Diğeri Kalkan’ın kuzeybatısına yani Akbel’e çıkan bir yoldur. Bu ikincisi kolay ve güzel bir parkurdur.

DELİKKEMER – KALKAN (5 km)

Zoru sevenlerin rotası. Su ve yerleşim yok.

Delikkemer’den -kemer kalıntıları istikametinde değil, kemerin bitimine yakın sağa dönerek- deniz istikametine yönelerek yürümek isteyenler, yani direk Akbel’e uğramadan Kalkan’a yürümek isteyenler, yaşlı, şişman ve günlük kumanyasını bile başkasına taşıtan güçsüz insanlar olmamalı, düşüp ölebilirler, yaralanabilirler. Kayalardan inmeli çıkmalı, doğru düzgün patikası olmayan bir parkurdur. Kalkan’a çok az kala patika var. Mesafe kısa ama bu parkur hızınıza göre bir gününüzü yiyebilir. Kalkan’a kadar masmavi koylardan geçeceğinizi ve doyumsuz manzaralar göreceğinizi de belirtmek isterim. Ben bu rotaya bayıldım.

DELİKKEMER – AKBEL (6 km)

Su ve yerleşim yok. Kolay bir parkurdur.

Delikkemer’den Akbel’e çıkan diğer parkuru tercih ederim çünkü 2000 küsür yıllık su yolundan yürümeye devam edeceksiniz. Bu rota, tarihi ile daha anlamlı. Patika sizi kaybolmadan Kalkan – Fethiye karayolu’na çıkaracak. Buradan itibaren Kalkan’ın kuzeydoğusundaki Bezirgan çıkışının başlangıcına kadar 4 km hep asfalt. Buradan itibaren hiç işaret aramayın. Kalkan’ın en yukarısındaki karayolu’nu takip edin size Likya Yolu tabelalarını büyük bir sarnıcın yanında gösterecektir.

AKBEL – KALKAN – BEZİRGAN: 

11 km. Akbel – Kalkan geçişinde bakkallarda su var. 4 km asfalt. Kalkan’ın en kuzeyindeki asfalt yoldan ayrılmadan ilerleyin, sizi Akbel’den 4 km sonra Bezirgan’a yönlendiren Likya Yolu tabelası ile buluşturacaktır. Burada büyük bir sarnıç da var. Bu 4 km’lik asfalt rotayı araçla geçmenizi salık veririm.

Geldik Kalkan çıkışına. Burada Bezirgan’ı gösteren tabeladan yukarılara doğru zikzaklar çizerek çıkacaksınız. Bu yol antik bir yoldur. Yol belirgin. Kaybolma riski yok. Yukarıdaki kayalık bölgeye gelince Çoban Moşe sizi karşılayacaktır. Manzaraya hakim bu noktanın adı İnbaşı’dır. Burada fotoğraf  molası vermeden geçemeyeceksiniz. Çoban Moşe’nin asıl adı Muhittin. Bu kayalık dağdan aşağıda kalan manzarayı alabildiğince izleyeceksiniz. Moşe keçilerini otlatmak için hep bu bölgeye geliyor, sebebi ise gelip gidenlerle sohbet edebilmek. Ona selam vermeden geçmeyin. İnbaşı’na gelince tırmanış bitecek zannetmeyin. İnbaşı’ndan sonra aşağı yukarı geldiğiniz kadar daha yükselip yukarınızda duran dağ belinden aşarak, sarnıç ve kuyuların yanından kaybolma riski olmadan bezirgana varacaksınız. Bezirgan girişindeki ahşap baraka topluluğu çok ilginç . 70 kadar buğday ambarıdır bunlar. Yıllar önce deli gibi yağan bir yağmurdan bu ambarlar sayesinde kurtulmuştum. Onlarca yıl kapısı hiç açılmamış olduğu belli olan toz içinde, fare ve tahtakuruları tehlikesi altında, yağmurun sesini dinleyerek bir gece geçirmiştik. Ertesi sabah da geçeceğimiz Bezirgan düzlüğü sular altındaydı ve sulara bata çıka Yumrutepe yamacına kadar gelebilmiştik.

Bu barakaların olduğu yerde çeşme var. Az ileride tuvalet de var. Burası güzel bir kamp yeri. Köy kahvesine mutlaka uğrayın. Bezirganlılar çok hoş sohbet, eğlenceli kişiler. Burası güzel bir kamp yeri dedik ama Derviş Huzur (facebookta ekleyebilirsiniz.) dostumuza ait mükemmel bir kamping var köyde. Tuvaleti, duşları ve kullanabileceğiniz mutfağı masa, sandalyeleri mevcut ve çok eğlenceli hikayeleri. Bezirgan’dan geçerken hem Derviş abimizi hem de Erol Şalvarcı abimizi tanımadan geçip gitmeyin. Çok şey kaybetmiş olursunuz. Sabah 7’de yürüyüşümüzün başlayacak olmasına aldırmadan, 2016’nın Ocak ayı sonlarında  gecenin 3’üne kadar onları keyifle dinledik. Erol Şalvarcı’nın da burada 6 kişilik nezih bir pansiyonu var. Bilginize. Aşağıdaki kılavuz video içinde Bezirgan Köyü’nün içindeki yürüyüşlerimizin de görüntüleri var. Bu görüntüler rota dışıdır.

Bu parkurun Kılavuz Videosu:

BEZİRGAN – SARIBELEN – GÖKÇEÖREN PARKURU

Bezirgan’dan doğuya doğru, yani köyün üstündeki büyük otoyolun yükselme istikametine doğru köyün içinden yönelin. Köyü çıkınca bu asfalta yamaçtan tırmanarak yaklaşacak ve boyunda asfalt ile birleşeceksiniz. Buranın adı Yumrutepe’dir. Ulaşmanız gereken yer karşınızda gördüğünüz Sarıbelen Köyü’nün güneydoğusudur, deniz tarafıdır diyelim. Denize uzak nokta, yön tarifi için deniz dedim. Fakat işaretler sizi öyle dolaştıracak ki… Siz en iyisi köyü hedefleyip dikine bir inişle asfaltın sağ başındaki vadiden -burada bolca hayvan kemiği vardır- vadi zeminindeki tarlalara inin. İnişin bir bölümünde işaretlerle kesişeceksiniz zaten. Aşağıdaki Lukka Yolu tabelası da sizi yönlendirecektir. Burada tarlaları ikiye bölen dereden botlarınızı çıkararak geçeceksiniz. Eğer hava yağmurluysa bu tarlalarda dizinize kadar vıcık vıcık çamur olacaksınız. Tarlayı geçtikten sonra dikine bir patikadan köyün kenar mahallesine çıkacak ve asfalttan bir müddet köyün içi istikametinde ilerleyeceksiniz.

Yalnız asfalta ulaştığınız bir noktada motorlu biri gelip sizi rotanın 3 km dışındaki pansiyonunda konaklamanız için ısrarcı olacaktır. Kalmayacağınızı belirtirseniz yemek yemeye, onu da kabul etmezseniz çay içmeniz için sizi zorlayacaktır. Eğer bu kişi, köyün girişinde sizi kaçırmış olsa da motoru ile peşinizden gelip geri döndürmek için yine çabalayacaktır. En sonunda yolunuzun üzerindeki pansiyonlarda konaklamanız için ısrarcı olacaktır. Lukka Yolu’nun utanç simgeleri… 3 kere aynı şeyleri yaşayınca… Daha önceleri, motoru eski Rus motoru idi, sonralarda MZ oldu. Köy merkezine 1.5 km kala gürül gürül akan bir çeşmenin yanından asfalt yolun yukarısına doğru patikaya gireceksiniz. Burada Lukka Yolu tabelası var. Bu patika sizi ileride toprak orman yoluna sonra da asfalta sokacak. Bu asfalttan birkaç yüz metre ilerledikten sonra sağa bolca tabela bulunan bir çam ağacından dönecek ve dikine bir patikaya gireceksiniz. İlerideki kaya manzaraları inanılmaz. Eğer kamplı yürüyorsanız, asfalttan ayrıldığınız noktadan 1 km uzaklıktaki çamların dibinde mutlaka kamp kurun. Harika bir kamp yeri. Burada karşılaştığım bir Sarıbelenli amca, aynı yerde bir çadır gördüğünü ve çadırın içindeki kişiyle sohbet etmek için bağırarak çadırı tekmelediğini anlatmıştı. İçinden çıkan bir yabancı turistin ona korkulu gözlerle baktığını ve bir şeyler söylediğini fakat anlamadığını… Ülkemizin hazırlıksız yakalandığı doğa turizminde durum bu… Türkiye’nin gerçeklerine ve yurdum insanının zavallı cehaletine tekrar hoş geldiniz.

Bu kamp alanından sonra çok hoş kaya manzaraları eşliğinde bir müddet patikadan ilerledikten sonra toprak orman yoluna çıkacaksınız. Sola devam edin. Sağa devam ederseniz tekrar Sarıbelen’e varırsınız. Denizi çok yüksekten gören güzel manzaralar eşliğinde yürüyün. Deniz görünmez olunca genişçe eski bir tarla gelecek önünüze, bu tarlanın girişinde kuyu var. Suyu içilir. Bu kuyudan sola döneceksiniz. Tarlanın alt ucundan ilerleyeceksiniz. Meşelik içinden patikadan devam edin. İleride toprak yola çıkacaksınız. İleride yolun kenarında bir roma kuyusu var. Etrafta yerleşim yoksa ve kuyu, sarnıç varsa bunlar yol göstergeleridir. Toprak yolun bitiminde meşelik ve kayalık bir patikadan yokuş aşağı inin. Yokuş bitince tekrar toprak yola gireceksiniz. Az ileride, yolun solunda Hüseyin Amca’nın yayla evine ve ağılına varacaksınız. Buradan keçi sütü içmeden geçmeyin. Buradan sonra hep patika. Gökçeören’e doğru giderken,  patikaların çatallaştığı yerler var, dalıp işaretleri kaçırmayın. Gökçeören’e kadar yürüyeceksiniz. Tekrar edeyim, Tarlalı mevkisinde Çoban Hüseyin amcanın (Hüseyin Karadon) keçi sütünü içmeden geçmeyin. Hüseyin amcaya küçük bir hediye alın mutlaka. Eşi, oğlu, kızı ve gelini ile bu yaylada tek başlarına yaşamaktalar. Kate Clov’a bu bölgede rehberlik yapan ve onu buradaki yayla evinde konuk eden kişidir.

Gökçeören’i karşıdan göreceksiniz. Gökçeören’in girişindeki meydanda kamp atabilirsiniz. Ya da camiyi hedefleyip caminin yanındaki Hüseyin Yılmaz’ın (05378105983) pansiyonunda konaklayabilirsiniz. Para konusunu önceden anlaşın. Çünkü Hüseyin abi, siz ayarlayın, hallederiz, para sorun olmaz… falan der ama sonra verdiğiniz parayı azırganabilir.

Bu parkurun Kılavuz Videosu:

Biraz İngilizce:

GÖKÇEÖREN – HACIOĞLAN DERESİ – PHELLOS – ÇUKURBAĞ – ANTİPHELLOS (KAŞ) PARKURU: 26 KM

26 km deyince korkmayın. Gökçeören’den Hacıoğlan Deresi’ne kadar 4 km; Çukurbağ’dan Kaş’ın yukarısına kadar 6 km toprak yol veya düz arazi. 10 km sini 2 saatte alacaksınız.

Su: Hacıoğlan Deresi’nde derede ve Gökçeören’den buraya kadar çeşmelerde su var. Hacıoğlan Deresi’nden sonra  km tırmandıktan sonra ağaçlık arazinin bittiği bir tarlaya geleceksiniz. Buranın adı Gedikbeli. Buradan 1 km kadar sonra koca bir çınarın altında çeşme var. Ancak suyun tadı sası.

Gökçeören köy meydanından toprak yoldan ilerleyin. Yol dümdüz vadiye doğru girmektedir. Dere sağınızdayken bir köprüden geçerek dereyi solunuza alacaksınız. Bundan sonra toprak yol çatallaştığında hep sol taraftakine devam edeceksiniz. Yani hep dere boyundan ilerleyeceksiniz. Daha sonra dereyi tekrar sağınıza alacaksınız. Phellos tabelasını görene kadar dere boyunu bırakmayın. Burada bu dereden botlarınızı çıkarıp karşıya geçeceksiniz. Geçtiniz. Genişçe bir eski bağdasınız. İşaretler sizi ormanın içine sokacak. 4 km boyunca sürekli yokuş çıkacağınız çok eski bir yoldasınız. Yolu kaybetmeniz mümkün değil. Ormana girdiğiniz yerde çok eski bir kuyu. Ne demiştik. Burası antik bir yol. İleride ormanın bittiği yerde (Gedikbeli) işaretler ve patika kötü durumda. Burada işiniz zor. İş makineleri de işaretleri yok etmiş. Sizden önce yürüyenlerin kaya babalarını takip edin. Lukka Yolu’nun en kaybolunan bölgesi. Aslında gideceğiniz yer gidiş yönünüze göre en uzakta görünen dağ sırasının en solundaki zirve, orası Phellos. Kaybolursanız aşağıya yani Dereköy’e inmeyin. Genelde kaybolanlar bunu yapıyor hep. İleride yıkılmak üzere olan iki bağ evi var. Bu evlerden sonrası kolay.

Bu evlerden birine tava bıraktım. Dibinde yumurta bulaşığı var. Bu evin verandasında çadır kurmuştum. Sabaha her yer bembeyaz kardı. 5 yıl sonra buradan tekrar  kışın geçtim bu sefer Phellos’ta öğle yemeği molasında kar yağdı. Çok şanslıyım.

Bu evden dere yatağına doğru ilerleyin. Burada eski bahçelerin temellerini geçerek büyük bir çınarın dibindeki çeşmeye geleceksiniz. Burada molanızı verin ve işaretleri ve kaya babalarını takip ederek yürüyün. Sizi toprak orman yoluna çıkaracak. Bu orman yolunun yokuş aşağı inilip tekrar yokuş çıkılan bir noktası var. Yokuşu indiğiniz yerden sola dönüşü kaçırmayın. Tekrar patikaya gireceksiniz. Bu patika sizi tekrar orman yoluna çıkarana kadar ilerleyin. Gedikbeli solunuzda yukarıda, Dereköy solunuzda aşağıda kaldı ve Phellos, karşı istikametinizde yürüyorsunuz. Toprak yolun üzerinde kayaların dibinde kuyu göreceksiniz. Demek ki, tarihi bir yoldasınız. Toprak yolun sola yani Dereköy’e yöneldiği (Aşağıda, çukurdaki köy) bir noktasında kaybolmak üzere olan, yerde yatan Lukka Yolu tabelalarını görecek ve sağa döneceksiniz. Patika sizi Phellos’a kadar götürecektir. Phellos’taki Lukka dönemi kalıntıları çok etkileyici.

Phellos’tan Çukurbağ’a kadar hep iniş. Patikalar muntazam. Çukurbağ-Phellos arası 3 km kadar. Çukurbağ’da çeşme var. Kamp yapılabilir. Pansiyon var. Çeşmeden sağa dönüşte yolun altında. Bu pansiyonun karşısındaki bademlikte çadır da kurabilirsiniz. Bundan sonra uzunca bir süre köy içinden asfalttan yürüyeceksiniz.

Bu rotanın kılavuz videosu:

KAŞ (Antiphellos) – LİMANAĞZI – CENEVİZ BURCU – ÜZÜMLÜ İSKELESİ – BOĞAZCIK PARKURU: 24 km

Boğazcık’ta tabelasını görmemenizin mümkün olmadığı bir tesis, köye girerken beraber hemen karşınızda tepede konuşlanmış durumda. Apollonia Lodge – Saffet Bey 535 592 12 36) veya Ali’s House 536 678 19 10   539 921 40 42 Limanağzı’ndan buraya kadar ne bir köy ne bir kulübe ne de işletme var. Su noktası da yok. Aman dikkat.

Bade’nin arkasında Ceneviz Burcu
Limanağzı
Yürüyüşün 2 km’sinden sonra Limanağzı’na ulaşıyoruz.

Su Kaş’tan 2.5 km sonra Limanağzı’ndaki tesiste ve Limanağzı’ndan sonra neredeyse 1 günlük mesafede yani 16 km sonra Üzümlü İskelesi’nde çeşmede var. Grupla giderseniz Üzümlü’nün muhtarını arayıp bu çeşmenin suyunu açtırmanız gerek. Ya da bazı kişiler, çeşmenin suyunun artık hep açık olduğunu yazıyorlar. Boğazcık Köyü’nde de su var.

Çok yorucu ve bitirici bir parkur. Mesafe günübirlik uygun görünse de yanınızda götürdüğünüz kişiler yorulunca size ve organizasyonunuza saldırganca bir tutum takınabilir. -Bu ne biçim Likya Yolu, Böyle Likya Yolu mu olur… gibi- 🙂

Kayadaki işarete bakın. Böyle yerler bolca var.
Patika dahi yok çoğu yerde… Hoplaya zıplaya…

Genelde denize sıfır yürünen parkurlardır. Havalar sıcaksa ayağınızı her dinlenmede denize sokun.

Saveda – İpli yer.
Gördüğünüz kayalıklardan geçeceksiniz.
Karşıdaki toprak yol hedef…
Tam arkamda “V”nin tabanı. Oraya inip tekrar yukarı çıkacağız. Yol boşuna uzatılmış sanki…

Kaş’ın içinden helikopter pisti veya Çakıl Plajına yönelin. Çakıl plajından sonra bir müddet toprak yolda yükseleceksiniz. Evlerin arasında patikaya gireceksiniz. İleride işaretler ikiye ayrılacak. Sola devam ederseniz Limanağzı’nı ve Saveda kaya mezarlarını göremezsiniz. Sağdan devam edin. Kaya mezarlarının yanına bir ipten tutunarak inin. Burada manzaranın eşsizliğine doyamayacaksınız. Üzümlü İskelesine kadar su yok. Yürüyüş istikametinizce yani Kaş’ı arkanıza alıp ilerleyin. 500 metre sonra sola işaretlerin ayrıldığını göreceksiniz. Burası az önce bahsetiğim, Limanağzı’nı görmeksizin Kaş’tan gelen patikanın bağlandığı yer. Sola dönerseniz tekrar Kaş’a gidersiniz. Direk devam edin. Az sonra kayalık bir bölgeye geleceksiniz. Bu kayalık bölgenin girişinde zemininde deniz olan dikine bir mağara var. Oradan çok hoş bir serinlik gelmekte. Burayı geçince zor bir parkur var. Yaşlı, şişman, kondüsyonsuz olanlar için zor bir parkur. Karşı koya ulaşana kadar bu durumda olanlar biraz çile çeker, aceleci olanlara da çile çektirir. Koy, çöplük durumunda. Koyun vadi istikametinde ilerliyorsunuz. Patika sizi Fakdere’ye ulaştıracaktır. Fakdere’ye ulaşınca arkeologların zamanında kullandıkları evlerin hemen üzerindeki toprak yola ulaşacaksınız. Koyun karşı kıyısında birkaç yıldır bir tesis var. (Yanda görülen resimdeki.) İşaretleri tesisine çevirmiş. Evlere ulaşmadan işaretler sola dönmektedir aslında. Bu yüzden bu işletme, bende ambargoludur. Ayrıca burası sit alanı. Yıkılmış ya da kapanmış da olabilir.

“V” şeklinde inilen ve çıkılan parkurun deniz ucu.
Fakdere’den çıkışta tepedeki tabela Kılınçlı yönünde devam…

Fakdere’den sola döndünüz. Bir toprak yoldan yokuş çıkacaksınız. İleride tam boyuna geldiğinizde karşıda sizden kotça alçaklarda bulunan traktör yoluna ulaşacağınızı bilin. Bu tepede, tabela da var. Burada toprak yoldan ayrılarak bayır aşağı taşlık bir bölgeden ineceksiniz. “V” şeklinde karaya sokulmuş denize inip buradan tekrar “V”nin diğer bacağından yükselip toprak yola ulaşacaksınız. Burada  jandarmanın yıktığı bir iki beton yığını var. Fazla ilerlemeden toprak yoldan 45 derece tekrar sola döneceksiniz. Sakın dalmayın. Patika sizi uzunca süre götürecek. Patika deyince sakın ola düzgün bir patika anlamayın. Muhtemelen Kate Clov, bu yolu çizdikten sonra burası patika gibi bir şeye dönüştü.  Öyle yerler var ki, ayak bileğinizi sakatlamanız an meselesi. Aman dikkat.

Üzümlü İskelesi ileride, buralarda patika falan yok…

Patikaya girdikten sonra işaretler muntazam sizi Üzümlü Köyü İskelesi’ne kadar götürecektir. İskele deyince, hiçbir şey yok burada. Toprak yoldan buraya araç da girebilir. Aklınızda olsun. Çok güzel bir kamp yeri ve su var. Deniz taşlık da olsa tertemiz ve muhteşem. Daha ne olsun. Kaş’tan başlamışsanız yürüyüşe, akşama kadar sürecektir bu yürüyüşünüz. Bütün enerjinizi alacaktır bu parkur.

Denizin popo ile birleştiği yer Üzümlü İskelesi – Hayatımızı kurtaran kuyu. Bu kuyuya bir de çaydanlık düşürdük.
Onur ve ben – Suyumuz bitse de umudumuz vardı…
Zor bitti. Bu kırmızı yol sizi Boğazcık’a kadar götürür.
Birkaç gün daha yürüsek, matımız kalmayacaktı 🙂

Üzümlü İskelesi’nden Boğazcık Köyü’ne doğru yürüyün. 4 km daha yürüyünce Boğazcık’a ulaşırsınız. Yolun 1 km kadarı toprak yol.  İskeleden sonra istikametinizce bir kule göreceksiniz. Bu kulenin sol yanından yukarıya doğru çıkarken patikadan 30 metre solda bir kuyu göreceksiniz. ERDAK’tan Onur UYAR ve beni işte bu kuyu kurtarmıştı. Bu kuyunun suyunu kaynatarak can bulduk. Sabaha kadar bu kuyunun üzerine kurduğumuz çadırlarımızda kurt ulumalarını dinleyerek uyuduk. Nereden bilebilirdik ki 1 km ileride çoban barakalarının olduğunu ve tankerlerinin içinin buz gibi su dolu olduğunu… Az ileride, tepeye yaklaşırken bir kuyu daha göreceksiniz. Bu kuyuyu geçince solunuzda badem ağaçları kalacak. İleride kırmızı topraklı bir köy yoluna çıkacaksınız. Ve Boğazcık’a doğru yürüyeceksiniz. Birkaç km sonra Boğazcık’a ulaşmış olacaksınız. Boğazcık’ta pansiyon, yağmurlu havalarda muhtarın kapısını açabileceği köy odası, köyün girişinde binlerce kişi bile olsa çadır kurulabilecek, çayırlık kocaman bir düzlük olması, caminin şadırvanının ve tuvaletinin bu kamp yerine yakın olması gibi çok güzel özellikleri olan bir köy burası. Muhtarı da çok yardımsever. (Mehmet BOZCA 05326058754)

Rota köyün içine girmeden, ilk evin yanından sağa Aperlai istikametinde dönüyor. Acil ihtiyacınız yoksa, bence Lukka Yolu’nun en güzel yeri ve anlamlı yeri, en bol hikayeli yeri olan Aperlai’de kamp atın ya da Rıza Cüce’nin yeri olan The Purple Hause’da konaklayın. ((Rıza Cüce, 539 859 91 96, 538 217 61 83) Oğlu Ada ile vakit geçirin. Rıza’nın anılarını dinleyin. Pek anlatmaz. Kendisi tüccar veya işletmeci değildir. Ona sakın kentlerdeki işletme sahiplerine davrandığınız gibi davranmayın. Rıza orada yaşamak için var. Orası planlanmamış bir şekilde konaklama yeri oldu. Kentlerden gelen insanlar, tüccarlarla doğada yaşayan ve hayatını ikame edebilmek için ufak tefek gelir kapısı aralayan kişileri birbirine karıştırmamalıdır. Lukka Yolu ile ilgili ileride çıkacak kitabımda Rıza kardeşimden bolca bahsedeceğim.

BOĞAZCIK – APOLLONIA – APERLAİ PARKURU : 8 km

THE PURPLE HOSE – Rıza Cüce, 539 859 91 96   538 217 61 83 Ölmeden önce kalınması gereken ve görülmesi gereken ve de havasının-tarihinin solunması gereken yerlerden biri. Ancak bu dediğimi angutlarla denemeyin. Çünkü Lukka Yolu’nu yürüyen insanlar, Lukka kaya mezarlarını görmek, Lukka tarihinin içinde yolculuk yapmak bu rotayı yürümekteler. Zira hikayesi olmayan rotalar boş rotalardır. “Zira mı, zira nedir?”

Boğazcık Köyü’nde kamp yerinden bahsetmiştik. Köyün orta yeri koskocaman bir kamp alanı, çeşme, tuvalet ve yağmurlu zamanlarda size açabilecekleri köy odası var, caminin karşısında. Köyün girişinde yazısını görmemenizin mümkün olmayacağı pansiyon da var. (Apollonia Lodge)

Apollonia’yı fotoğraflarken…

Boğazcık Köyü’ne girerken Aperlai tabelasını görmüştünüz, sağa dönen. Oradan sağa dönün. Daha 1 km kadar toprak yoldan gitmeden solunuzda yükselen sivri dağ Apollonia, aşağıdan birkaç kaya mezarı görünmektedir. Çıkıp bakmakzamanımızı alacağı için çıkmayı hiç düşünmedim. Burası adını Zeus’un Leto’dan olma ikizleri Artemis ve Apollon’dan Apollon’dan adını almıştır. Apollonia adı buraya ad olduğu zamanlarda daha Yunanlılar ne Apollon’u tanıyordu, ne de kentlerin adına Apollonia diyorlardı. Yani bu adlar ve adlandırmalar Anadolu kökenlidir, Luvi kökenlidir, Luviler de Türkistan (Ortaasya) kökenlidir. Bu konu için ayrıntılı bir şekilde yazılmış Avusturyalı arkeolog Kretschmer’in ilgili makakelerini ve Arif Müfit Mansel’in “Ege’de Akalar Sorunu” adlı bildirisini okuyabilirsiniz. İsteyenlere ben ulaştırabilirim. (Fotokopisini ama. Kargoyu da siz ödersiniz.) Bizler Luvilerin Türk olma olasılığının çok yüksek olduğunu söylerken -tıpkı Atatürk’ün dediği gibi- boşuna konuşmuyoruz. Ayrıca Luviler Anadolu’da yaşayan otantik halkın M.Ö. 3000 lerdeki adı iken, bu ad, M.Ö. 1000’lerde Lukka, Karya ve Lidya adı ile anılmıştır. Kaldı ki bu üç siyasi birlik, birçok yönden ortak bir kültüre sahip. Mesela Milasa’daki Zeus Labraundos mabedini hem Lukkalıların hem Karialıların hem de Lidyalıların ziyaretine açık olduğu başkalarının kabul edilmediği de buna güzel bir örnek olur. Yani bunlar aynı millet, Luvi. Şimdi bir de Zeus’un Anadolu tanrısı olduğunu ve Hellenlerin buna da sahip çıktıklarını anlatarak konuyu uzatmak istemiyorum. Ama Lukka kitabım çıktığında fazlasıyla uzatacağımdan emin olabilirsiniz. Karya’nın önemli mabetlerinden Hekate Kutsal yerinde bulunmuş olan hece ölçüsü ile yazılmış bir şiir… Hece ölçüsü Türklere özgü bir şiir ölçüsüdür. Tamam kestim, rotayı anlatıyorum.

Lukka Yolu’nun en anlamlı, en güzel yeri… Aperlai

Apollonia’yı geçtiniz. Bir müddet toprak yol ve patika karışımı yürüdünüz. Sonra bir tarladan asfalt yola çıkacaksınız. Bu asfalt yoldan belki 100 metre yürüdükten sonra solmuş bir Aperlai tabelasından sağa taşlık bir patikaya gireceksiniz. Bu patikadan genelde yatay bir düzlemde ilerleyeceksiniz. Eski bir kuyu kalıntısı, Apollonia ve Aperlai’yi birbirine bağlayan antik yolun kenarlıkları ve çok eski tarla duvarlarını görerek ilerleyeceksiniz. İki terkedilmiş taş evin yanına gelince mutlaka fotoğraf molası vereceksiniz. Bundan sonra Aperlai’nin surlarının dibinden Sıcak Koyu’na yani Rıza CÜCE’nin The Purple House’ına doğru Lukka kaya mezarlarının arasından yani Aperlai’nin nekropolünden inbeceksiniz. “LUKKA (LİKYA) YOLUNUN EN GÜZEL YERİDİR APERLAİ” Aşağıya inince Rıza ile selamlaşacaksınız. Bu tip yollardaki yapışkanlardan hiç değildir Rıza. Siz selam vermezseniz o size ses bile etmez. Yalnız yukarıdaki hatırlatmamı yineleyeyim. Rıza burayı sevdiği için gelmiş biridir.

Eşi ile evlenmeden önce onu buraya getirir ve “Bak ben burada yaşayacağım. Kabul ediyorsan evlen benimle, etmiyorsan sen bilirsin.” der. Eşi kabul eder ve şimdi oğulları Ada ile mutlu bir yaşam sürmektedir bu elektriği ve yolu olmayan antik kentte, dededen kalma kendi toprağında. Yabancı yürüyüşçülerin hikayelerinde rıza’dan The Purole House’tan sıkça bahsedildiğini duyacaksınız. Aslında Rıza, kırıcı olmalarından ve kendisine “tüccar”mış gibi davranılmasından dolayı yerli yürüyüşçüleri kabul etmek istemeyen birisidir. Bu konuda ona sakın kızmayın. Bu onun yaşam tarzı. “Bira pahalı, su bu fiyata olur mu vs.” demeyin sakın. Çünkü onun kapısına toptancı kamyonu yanaşmıyor. Yolu ve elektriği olmayan bir yere, Kaş’tan ya da Üçağız’dan önce tekneyle sonra ATV motorla binbir zahmetle taşımaktadır, güneş enerjisi ile soğutmaktadır. Duş vs için iş makineleri ile değil, kazma ve kürekle açtığı kuyularda biriktirdiği yağmur sularını kullanmaktadır, kullandırmaktadır. Burasu dünyadaki en özel yerlerden biri, Rıza da öyle, bu özel yere yakışan özel biri.

Aperlai, Karya döneminin önemli liman kenti. Rıza’nın kamp yerine “The Purple House” yani “Mor Ev” demesinin bir nedeni var. Bence konulabilecek en güzel adı koymuş. Roma döneminde soylular, asiller ve krallar mor kiton ya da krem kiton üzerine, omuzdan bele veya bele kuşak olarak mor şeritler bağlarlarmış. Bu kumaşların mor boyası ise Aperlai’den yani şimdiki adı ile Sıcak Koyu’ndaki mor kabuklu bir sümüklü böceğin kabuğundan elde edilirmiş. Mor muhabbeti buradan yani.

Bir de 2012’de hayatını kaybeden Sitare Ağaoğlu’nun anlattıkları var ki… Mesela bir gün helikopter koltuğunda çürümüş bir pilot cesedi koltuğunda bağlı bir şekilde evinin önüne kadar deniz getirir. 150 yıl önce arap (arabın “a”sını büyük yazmaya elim varmadı) abecesi ile yazılmış şişe içinde bir mektup bulur… Geri kalan hikayeleri Rıza’dan dinleyin ya da benim Lukka kitabım çıkınca oradan okuyun.

APERLAİ – ÜÇAĞIZ PARKURU: 11 km

Üçağız Köyü karşıda…
Denize sıfır ilerleyin…

Her zamanki gibi Rıza ile istemeye istemeye vedalaştıktan sonra 1 km kadar dümdüz bir yoldan doğuya doğru yürüyün. Bu düzlüğün sonunda bir işletme var. Benden ambargolu bir işletme. (Yörük Ramazan’ın Yeri adıyla bilinir.) Çünkü işaretleri silip kendi tesisine çeviren bir işletme olduğu için benim nazarımda affedilemez. Bu lokanta sahildedir ve tekne turlarına hizmet vermektedir. Denize girme açısından Rıza’nın Mor Ev’inden daha iyi durumda. Bu tip yürüyüş yollarının en tehlikeli durumudur bu rota değişikliklikleri. Ve bu tip rota kaydırması yapanların hangisine sorarsanız sorun “Biz Kate Clow’la bu rotayı birlikte düzelttik.” gibi laflar edeceklerdir. Kate Clow’un haberi bile yoktur bu ahlaksızlıklardan.Buradan itibaren bir müddet karadan düz bir parkurda ilerledikten sonra Üçağız’a kadar neredeyse hep denize sıfır bir patikadan ilerleyeceksiniz. Patika ve işaretler muntazam.

FİNİKE – BELOS – YATIKARDIÇ YAYLASI – KARLIÖZ – KIRKMERDİVEN – ALAKİLİSE – ZEYTİN – BELÖREN KÖYÜ – DEMRE ÇAYI – MYRA – DEMRE KALESİ – SÜMELİ KÖYÜ – GÜRSES – DİVLİK KÖYÜ – ANDRİAKE PARKURU

62 km Lukka Yolu’nun en zor çıkışı buradadır. Bir günde tam 1435 metre yükseleceksiniz. Fakat kesinlikle zevklidir. Finike’den çıkıştan 4 saat sonra Yalakbaşı adlı nekropolde bir kuyu var. Burada bir çoban ailesi yaşıyor. Onlar bu suyu kullanıyor. Belos antik kentinden yarım sonra bir çoban ailesi daha var. Bayram’ın ve ailesinin çoban barakası. Bayram oradaysa size seve seve su verecektir. Siz de Bayram’ı sevindirin. Bayram çok güzel, çok saygılı, çok beyefendi bir çocuk. Şu anda askerde olması lazım, 2016 Ekim itibari ile. Sabah çıktınız diyelim, akşama Yatıkardıç Yaylası’nda olacaksınız. Burada yayla evlerinden su alabilirsiniz. Çeşme yok. Bu bölümün su durumunu uzun anlattığımı fark ettim. 🙂

 

LOJİSTİK ve KAMP:

1.GÜN: Kamp malzemelerinizi araca taşıtmayı planlıyorsanız araçlar Yatıkardıç Yaylası’na kadar -artık- çıkabiliyor. Yol toprak ve araçların altını bazı yerlerde yere vurmaları muhtemel. İlk gün için ideal parkur burası. Kuyulardaki suyu yaylada yaşayan insanlar kullanıyor.

2.GÜN: Alakilise’ye kadar çok zor da olsa araç girebiliyor. Grubunuz az kişyse (15-20 kişi) Alakilise harabelerinin göbeğine kurun kampınızı, burası şahane bir yer, tarihin içinde uyumak güzel olacaktır. Kalabalıksanız, biraz daha yukarıda, kuyudan 100 metre aşağıdaki düzlüklere kurabilirsiniz. Yalnız, Alakilise’ye kamp kurabilmek için araçtan kamp malzemelerinizi sırtınızda dik bir yamaçtan indirmek, sabah da geri taşımak gerekecek.

3.GÜN: Myra’daki kamping alanları ile anlaşın. Duş, tuvalet, kamp yapma, balık, salata, pilav, patates kızartması kişi başı 20 tl (Mayıs 2016 itibari ile) anlaşmak mümkün.

4.GÜN: Andriake limanında Andriake kamping ideal bir kamp yeri. Çok güzel bir yer. Görünce bayılacaksınız zaten. Burada Çayağzı’ndaki kulübesinde yalnız yaşayan Salih abi ile tanışmadan gitmeyin ama. Size bir şeyler ikram edecektir, o istemese de mutlaka  onun da gönlünü edin.

SU: Bu parkurda Belören Köyü’ne kadar (3 gün) kuyu suyundan başka su yok. Yanınızda 10 litre su taşımaktansa, dezenfektan tabletler, kuyu suları mineralsiz yağmur suyu olduğundan suya karıştırmak için birkaç soda ve himalaya tuzu taşıyıp bunları kuyudan aldığınız sulara karıştırınız. Kuyularda suyu fazla kullanmadan duşunuzu alabilirsiniz. Çünkü bu kuyu suları çobanlara yaz boyu lazım.

 

ROTA ANLATIMI:

1.GÜN: Finike – Yalakbaşı – Belen Yaylası – Belos – Bayram’ın Evi – Yatıkardıç Yaylası (14.6 km)

 KAMP YERİ: Yatıkardıç Yaylası’nda ilerlerken yolun aşağısında kalan düzlük şahane bir kamp yeri olur. Yağmur tehlikesi varsa yukarılara kurulması daha mantıklı olur. Zira çok yağarsa çadırınız gölün ortasında kalabilir burada.

SU: Finike’den sonra 4 km çok zorlu bir patika yürüyüşünden sonra Yalakbaşı’nda, 11.5 km sonra Bayram’ın yaşadığı yerde ve  14.6 km sonra Yatıkardıç Yaylası’nda kuyu suyu var. Buradaki çobanlar içiyor ama suyun rengi değişik. Genel su uyarılarımız geçerli.

ROTA: Finike’nin en batısına doğru sahil yolundan gidin. Finike’den çıkmak üzere iken solunuzda limanın kaldığını göreceksiniz. Sağınızda çömlek heykelleri ile havuzdan yukarıya uzanmış portakal tutan bir el heykeli göreceksiniz.  Oradan sağa, dağa doğru caddeden yürüyün. Ana caddeden sağa sola dönmeden ilerleyin. Finike Devlet Hastanesi gelecek önünüze. Onu da geçin. Evlerin arasından ince dar asfalt yokuşu tırmanırken beton elektrik direğindeki sola dönüş işaretini kaçırmayın. Bu yol sizi toprak bir araba yolundan tepeye kadar çıkaracak.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Tabeladan patikaya gireceksiniz. Burası bir antik yoldur.

Tepeden güzel bir koy göreceksiniz. Tepeden arkaya doğru sarkarken burada Lukka Yolu tabelalarını göreceksiniz. Bu tabelanın olduğu yerden yukarıya patikaya gireceksiniz. Bu patika yol sizi 4.5 km sonra 2016’da asfalt olmuş bir yola ve hemen yol üstündeki nekropole çıkaracak. Bu patikanın sonlarına doğru şahane bir kanyondan geçeceksiniz. Görselliği yüksek, insan ruhunu coşturan bir yer burası.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Yalakbaşı Nekropolü
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Yalakbaşı Nekropolü

Yalakbaşı adlı bu mevkiye gelince hemen yakınınızdaki tabelayı dut ağacının altında Lukka Yolu tabelasını göreceksiniz. Buradaki yaylacılar, Demre’nin Boldağ Köyündendir. 472 rakımlı bu tepede Duran Amca ve Alican abi var. Sohbetleri çok tatlı. Sağolsunlar.

Buradan itibaren patika, yola 15 metre paralel ilerliyor. Patikadan yürümek anlamsız yani. Buradan Belen Yaylası’na kadar asfalt yoldan ilerleyin.

Tepede işaretler asfalttan çıkıp 50 metre sonra tekrar asfalta giriyor. Şov yapmaya gerek yok. Asfalttan devam. Az ileride yol ikiye ayrılıyor. Buradan sağa döneceksiniz. Bu yol ayrımındaki tabelalar da neyin nesi demeyin. Bunlar zannedersem Aziz Nikolas (Noel Baba) Yolu’nun tabelaları. harabalerin orta yerinde.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Sürekli yükselen zor bir patikadan manzara eşliğinde çıkıyorsunuz.

Bizim bu tabelalarla işimiz yok. Bu tabelaları gördükten sonra sağa Belos istikametine dönün. Toprak yoldan ilerleyin. Tel örgülerin yanından geçin. İleride yol ikiye ayrılacak, sola devam edin. Bu yol ayrımından 10 metre sonra toprak orman yolu sola devam ediyor siz sağa devam edeceksiniz. İki yol ayrımının orta yerinde bir Lukka kaya mezarının podyumunu göreceksiniz. Bu podyumu solunuza alın ve yürüyün.

İleride şahane bir manzara sizi bekliyor…

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Beymelek Lagünü ve Demre

Finike’den başladıktan sonra 800 metre irtifa aldınız. Tepeye çıkınca solunuzda Beymelek Lagünü ve Demre boylu boyunca hemen altınızda serilivermiş olacak. Bu manzaranın bir müddet tadını çıkarın. Gün boyunca arada sırada değişik açılardan bu manzarayı göreceksiniz. 3. Gün de… Buradan ilerleyiniz. Patika ve işaretler belirgin. Karşınızdaki sivri, az ormanlı tepe Belos harabelerinin bulunduğu tepe.

O tepeye çıkacağınızı bilin. Belos’tan sonra sakın ola sağa dönmeyi unutmayınız.Son kaya mezarından batıya ilerleyin, yirmi metre sonra sağa döneceksiniz.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Bu mezardan 2o metre batıya, sonra sağa patikaya…

Geniş ve belirgin bir patika sizi Bayram’la anasının yayla evine çıkaracak.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Tipik bir Lukka kaya mezarı

Bu rotayı bir gün yürürseniz eğer yanınızda Bayram için bir şeyler götürün. Bayram 8 yıl okula gitmiş fakat okuma-yazma öğrenememiş bir kardeşimiz. Size kuyudan su çekip yardım edecektir.

Onu hediye ile sevindirin, olmadı harçlık verin. 2016 Kasım ayında Bayram askere gidecek. Muhtemelen bir hafta sonra teskeresini verirler diye düşünüyorum. Bayramın evi ve kuyusundan sonra vadiden ilerleyin. Bu vadi taşlık bir patikadan ilerliyor. İleride geniş, eski bir tarlaya geleceksiniz. Kuyunun hemen üzerinden ilerleyin. Açıklığın bittiği yerde büyük bir kaya babası yaptık.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Fatoş, yaptığımız babayı yeterli görmeyip bir yenisini daha yapıyor.

İşaretleri değil bu kaya babasının olduğu yerden gidin. Zira işaretlerle yolun çakıştığı bir yer burası. İşaretleri takip etmeyin. Hedefiniz, yokuşa dikildikten sonra hafiften sol çaprazınızda kalan büyük çam ağacının yanı olacak. Yukarıdaki genişçe patikaya çıkana kadar yürüyün.

Bu patikadan kaba çam ağacına doğru yani solunuza dönerek devam edin. Hafif bir yükselişten sonra aşağılara doğru patikadan devam edin. Bu inişin sonunda bir yay çizerek solunuza döneceksiniz. Bu patika gördüğünüz toprak yola çıkaracak sizi.

Bu toprak yoldan devam edin. Yukarıda daha geniş bir orman yolunu dikine geçeceksiniz. Vadi tabanından ilerleyin. Kuyuyu geçerken sola tekrar orman yoluna yöneleceksiniz.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Bu kuyudan sola… Toprak yolu dikine geç, tepeye manzaraya çık.

Biraz dik bir bir tırmanış olacak. Yolu dikine geçip tepeye çıkacaksınız. Tepede işaret sorunu var. Tepeden hafifçe sağa doğru yöneleceksiniz. Solunuzda Demre, Beymelek manzarası; sağınızda dağ ilerleyin. Ormanın içinden  çıkınca patika belirginleşiyor. Şahane bir sedir ormanı içine giriyorsunuz. Ağaçlar ulu. Her biri birer yaratığa benziyor. Gece geçmenizi tavsiye etmem bu yüzden. Demre’yi gördüğünüz son noktadan 5 dakika sonra Yatıkardıç Yaylası’nın ilk evini göreceksiniz. Bu yaylada genellikle kimseler olmuyor birkaç kişi haricinde. 1435 rakımlı bir yayla burası.

 

Finike – Yalakbaşı Nekropolü – Belos – Yatıkardıç Parkuru Kılavuz Belgeselini izlemek için aşağıdaki 2 videoyu izleyiniz:

2.GÜN: Yatıkardıç – Karlıöz – Papazkaya – Kırkmerdiven – Alakilise (12 km)

Lukka Yolu’nun en zor inişi bu parkurdadır.

 

SU: Alakilise’ye kadar ara ara su kuyuları var ama bu kuyuların yakınında hiçbir yerleşim veya çoban olmadığından içine hayvan düşebilir ve çürüyüp suyu zehirleyebilir. Bu nedenle bu parkur Alakilise’ye kadar susuzdur.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Yatıkardıç Yaylası’nda kahvaltı

Yatıkardıç Yaylası’ndan çıkınca toprak yoldan ilerleyiniz. Son eve varmadan yoldan çıkıp sağa patikaya gireceksiniz. Buradan Karlıöz’ün zirvelerine kadar yükseleceksiniz. Bu parkurun en yüksek rotası buradan geçmektedir. 1800 rakımlara kadar yükseleceksiniz. Buradan Kumluca’yı ve Finike’nin birazını, Beymelek Lagünü’nü ve Demre’yi göreceksiniz. Harika bir manzara. göreceksiniz. Bu kentlere kuşbakışı bakmak çok güzeldi. Buradan dönüp Yatıkardıç Yaylası’na bakın. 400 metre yükselmiş bulunmaktasınız yayladan. 1800’lerdesiniz. Sedir ormanları arasındaki belirgin patikadan devam edin.

Tepeden küçük bir inişe geçeceksiniz. Alt yanınızda taş bir duvar olacak. Patika ve işaretler belirgin. Yürüyün. Bir kuyudan geçeceksiniz. Demek ki burası çok eski bir yol. Artık Kumluca ve Finike’yi bir daha görmeyeceksiniz.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Kumluca’yı, Taşlıkburnu’nu(Gelidonya) son kez selamlarken…

Patikayı takip edin. Solunuzda sonsuz bir manzara. İleride bir kuyudan daha geçeceksiniz. Bu kuyulardan geçerken kuyudan su çekip ağaçtan yalakları doldurunuz ki yaban hayvanları birkaç hafta su sorunu çekmesin.

Biz hep öyle yaptık. İlerideki tepede yol işaretleri ikiye ayrılıyor, mavi işaretleri sakın takip etmeyin. Önünüze dev kireçtaşı kayaları gelene kadar o kayaların aşağısına inmeyin, güneye yönelmeyin.

Dağın güney yamacından devam edin. Solunuzdaki derin vadiye doğru küçük bir iniş yapacaksınız ama karşınızda papaz kayaları olacak. Bu kuyudan yine irtifa almadan veya kaybetmeden ilerleyeceksiniz. Ormanın arasındaki küçük düzlüklerden, kamp yerlerinden geçeceksiniz. Sonra yol başında bir kuyu ve bir mezar. Buradan geldiğiniz yönün istikametinde direk olarak karşıya, patikaya geçeceksiniz. Araba yollarına girmeyecesiniz. Bu son yokuş. Buradan bir müddet ilerledikten sonra güneye yönelip Papazkayalarının altından inişe geçeceksiniz. Lukka Yolu’nun en zor parkuru burası. İşaretler var ama yol yok. Paldır küldür vadi tabanına doğru inin. Bana kalırsa en kısa yoldan vadi tabanına inin ve indikten sonra vadi tabanından irtifa kaybederek yürüyün.

Bu vadi kocaman bir antik kent. Her yerde kalıntıları göreceksiniz. Bu vadi Alakilise Vadisi. İşaretleri takip ederseniz çok uzatırsınız yolu. İşaretler de zaten yoldan geçmiyor. Yol yok. Vadi içindeki harabeler çok etkileyici. Özellikle Alakilise harabesi… Ormanlık alanların ortasındaki açıklıklar alakilise’nin olduğu yerlerdir. Hedefiniz orası. Papazkayalarından dikine aşağılara kadar ineceksiniz. Kuyunun yanında yol ikiye ayrılıyor. Siz vadinin içine inenin yanından devam edeceksiniz. Aslında burası Belos ile Alakilise arasındaki antik yoldur. Bu vadi hakkında yüzey araştırmalarından başka bir inceleme veya kazı yapılmamıştır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yatıkardıç – Papazkayalar – Alakilise parkuru kılavuz belgeselleri için aşağıdaki 2 videoyu izleyiniz:

 

3.GÜN: Alakilise – Zeytin Gediği – Zeytin – Belören Köyü – Gavur Yolu – Demre Çayı – Myra ( 19 km)

SU: Zeytin’i geçince toprak yolun kenarında kuyu suyu(Alakilise’den 3 km sonra),  ve Belören Köyü’nde (Zeytin’den 4 km sonra) su var.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Doğaya tarih karışınca ruhlar binlerce yıl öncesini ziyaret eder…
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Ruhları ziyarete…

Alakilise vadisinin aşağılarına doğru ilerleyin.

Kilisenin olduğu yerden araba yoluna yönelin. İşaretli patika önünüze gelecektir. İşaretleri takip ederek sola dönerek Zeytin Gediği’ne yönelin. Tepede toprak yola çıkacaksınız. Buradan biraz toprak yoldan ilerledikten sonra yoldan sola, kuyuya doğru döneceksiniz. Buradan dikine inmeye başlayacaksınız. Aşağıda görülen düzlükler, eski tarlalar ve oturulmayan birkaç evin bulunduğu yerler Zeytin

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Roma kuyusu…

denilen yerdir. İşaretler belirgin. Dikkat edin yeter. Bu işaretler sizi Zeytin’in alt ucundan yukarılara taşıyacak, Lukka kaya mezarlarının yanından geçirerek tepeye çıkaracaktır. Burada yine toprak yol sizi beklemektedir. Bir müddet toprak yol yürüdükten sonra bir dönemeçteki kuyuyu göreceksiniz. Çobanlar bu suyu içiyor. Kuyuyu az geçince Belören’e dönmenizi gerektiren Lukka Yolu tabelasını göreceksiniz. Bu tabela Belören’e kadar belirgin bir şekilde giden patikayı size gösterecektir. Belören’e kadar tatlı bir eğimde yürümeye devam edin. Caminin şadırvanında ve evlerde su var. Belören Köyü’nün çıkışında Orman Dairesi’ne bağlı çok güzel bir dinlenme yeri var. Köylülerden yoğurt vs yemek gibi bir niyetiniz yoksa burada mola verin. Köylüleri incitmeden bedelini ödeyin ama.

 

 

Zeytin – Belören Parkurunu tanımak için tıklayınız:

 

Belören’den çıkın. Orman dairesinin yanındaki çok eski taş evin yanındaki toprak yoldan devam edin. Büyük meşe ağaçlarını geçince kaya mezarının yanından toprak yoldan çıkın, sola, Demre istikametine dönün.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Vahap abinin baktığı yöne doğru mezarın yanından dönün. İleride giden kişi birazdan geri dönecek.

Vadinin içinden, kaya mezarlarının yanından aşağılara inin.

Asfalt yolu dikine geçin. Buradan dikkatli inin zira çok kaygan bir çarşak. Aşağı inince tekrar Gavur Yolu’ndan devam edeceksiniz.

Yol çok belirgin. Bu yol sizi evlerin olduğu asfalta kadar indirecek. Asfalta iner inmez bir Lukka Yolu tabelası sizi karşılayacak. İşte buradan sonra çile başlıyor. Kaya babalarına ve işaretlere dikkat edin. Her yer çorba olmuş. Seralar kurulmuş, iş makinaları girmiş ve işaretleri yok etmiş.

SAMSUNG CAMERA PICTURES
Binlerce yıldır vadiyi seyreden bir Lukka mezar anıtı
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Gavur Yolu
SAMSUNG CAMERA PICTURES
Gavur Yolu

Tekrar Gavur Yolu’na girene kadar dikkat edin, işaretleri bulun yeter. Myra 4 km yazan tabela istikametine dönün ve seraların yanından aşağıya inin. Dikenlerin arasında işaretleri bulacaksınız. Gavur Yolu’ndan inerken bir gözetleme kulesine geleceksiniz. Bu tepede kuyu da var. Eski bir yol olduğunun belirtisi. Manzaranın ve Demre Çayı’nın en güzel göründüğü yer denilebilir buraya. Bir veya iki kişiyseniz bu tepeye çadır da kurulabilir. Buradan 1 km’lik inişle Demre Çayı’na ineceksiniz. Hava sıcaksa çayda serinleyebilirsiniz. Çayın dibi biraz balçık. Çamur banyosu niyetine… Asfalta çıktığınız yerden sola dönün ve Demre içine doğru yürüyün. 3 km kadar yürüdükten sonra sola köprüden devam edin. Köprüyü geçince hiçbir yere dönmeyin ve aynı istikamette ilerleyin. Solunuzda “Sura 11” tabelasını göreceksiniz. Bu tabela sizi Demre Kalesi’ne çıkaracak.

4.GÜN: Sura 11 tabelasından devam edin. Az sonra tırmanış başlayacak. Zor gibi görünse de 20 dakikada kaleye çıkacaksınız. Yola dikkat edin. Kayalara merdiven şekli verilmiş. Antik bir yoldasınız. Kaleden Myra’yı, antik tiyatroyu, kaya mezarlarını farklı bir açıdan görmenin ziyafetini yaşayacaksınız. Kalede biraz manzara seyrinden sonra 1.5 km’lik işkenceli bir yola gireceksiniz. Adam boyu dikenlerin arasından ve yolunuzu bulmaya çalışarak ilerleyin. Dikenlerin arasında işaretleri görmek biraz zor. Dikkat ederseniz sıkıntı yok aslında. Bu parkur Lukka Yolu’nda kafanıza bile dikenlerin battığı tek parkurdur. Şort veya kapri giymişseniz parkur bitiminde bacaklarınızın yandığını ve artık hissizleştiğini hissedeceksiniz. Normal durumlarda akupunktur dersiniz ama bu durum başka. Toprak yola çıkınca sola dönün. Sümeli Köyü’nün içinden geçeceksiniz, geçin. Dikkat ederseniz işaretleri göreceksiniz. Sümeli Köyü’nde ilerlerken sakın sola dönmeyin. İşaretler sola devam ediyor. Siz sola dönmeyin. Çünkü bir pansiyon sahibi bu haltı yemiş. Buraya girerseniz rotayı 10 km kısaltırsınız ve muhteşem bir vadi inişini kaçırırsınız. Bu yol Gürses Köyü’ne çıkar. Biraz asfalt yürüyüşü de var. Aslında Demre Kalesi ve Gürses’ten sonraki kanyon haricinde bu parkurda kayda değer bir şey yok. Buralar hızlıca görülüp geçilebilir. Gürses’ten ilerleyin. Solunuzda bir ehliyet kursunun direksiyon eğitim merkezini görünce asfalttan çıkın ve sola dönün. İşaretlere dikkat ederek yürüyün. Tatlı, şahane bir kanyona doğru ineceksiniz. Buranın bir antik yol olduğu kesin. Yolun kenarlıkları ve duvar örmeleri hala ayakta. Aşağıda asfalta çıkacaksınız yeniden. Lukka Yolu tabelasını asfaltın yanıbaşında göreceksiniz. Sola dönüp 1 km ilerleyip Sura harabelerini, kaya mezarlarını görebilirsiniz. Burası rota dışıdır. Bulunduğunuz yerden kısmen görünüyor. Asfalttan sağa dönün ve 2 km kadar asfalttan yürüyün. Divlik Mahallesine gelince tabelayı göreceksiniz. Diivlik Köyü’nün en aşağısındaki sera ve havuzun tam ortasından geçin. Aşağınızda bulunan düzlüğe inince yönünüzü biraz sola döndürerek boş araziyi boydan boya geçin. Bu düzlükte kaya babaları ve işaretler var. Dikkat ederseniz kaçırmazsınız. İleride patikaya girdikten sonra kolay. Yol belirgin. Yalnız dikkat etmeniz gereken bir şey var. 1.5-2 km kadar yürüdükten sonra işaretlerin iki farklı yöne ilerlediğini göreceksiniz. Divlik Köyü’nün üstündeki tabela, Kapaklı’yı işaret ediyor. Andriake’yi göstermiyor. İşte bu işaretlerin ikiye ayrıldığı yere gelince biraz dikkat. Sağa devam ederseniz Andriake’ye, sola devam ederseniz Kapaklı’ya gidersiniz. Burada tabela veya herhangi bir yönlendirme yok. Bu yol ayrımından sonra Andriake’ye doğru tam bir kelebek cennetinden geçeceksiniz. Tür tür kelebekler etrafınızda dönüp duracak. 2.5 – 3 km yürüdükten sonra bu rotayı yürüme değecek başka bir manzara daha karşılayacak sizi. Yukarılardan Andriake limanının manzarası… Yürüyün. Aşağıda Kapaklı’dan, Çakıl Plajı’ndan gelen patika ile birleşecek yolunuz. Sola devam edin. Çayağzı’na, Salih abinin köprüsüne ve barakasına çıkacaksınız. Karşıda gemilerin olduğu yer Andriake. Bulunduğunuz yerin suyu kükürtlü. İçebilir ve girebilirsiniz. Girmeden geçerseniz yazık olur. Andriake Kamping’de konaklamanızı öneririz. Çok güzel bir kamping alanı.

Belören – Myra Parkurunun videosunu izlemek için tıklayınız:

Myra – Sümeli – Sura – Divlik – Çayağzı (Andriake) Parkuru videosu için tıklayınız:

HİSARÇANDIR – ELMAYANI YAYLASI

Mesafe: 8 km

Su: Hisarçandır’dan çıkışta 2. km’de çeşme var. Yaz-kış akar.8 km sonra Elmayanı Yaylası’nda Ahmet Amca’nın evinin yanındaki musluklardan su alabilirsiniz ama bu şart değil, 500 metre sonra çınarların dibinde… Bahar mevsiminde yürüyorsunuz, buraya kadar yanınızda yarım litre su ile yürüyebilirsiniz. Dere yataklarında da su olur çünkü.

Parkur Bilgisi: Hep yokuş. Elmayanı Yaylası, Hisarçandır’ın yaylasıdır. Tamamı toprak yol. Yol tarifine gerek yok. Hisarçandır’ın sırtını dayadığı Çalbalı Dağı’nın yamacından zikzaklar çizerek ve hep yükselerek toprak araç yolundan Elmayanı yaylası’na kadar gidersiniz. Uzun süre 2600 rakımlı Tunç Dağı’nın ön yüzündeki Akdiş dorukları size yoldaşlık edecektir. Elmayanı Yaylası, 10-15 kadar betonarme kocaman evlerin olduğu vadiye bakan1400 rakımda, yüksekte bir yayla. Buraya kadar çıkış var. Geniş bir alana geleceksiniz, derme çatma meyve ağaçlarından oluşan birkaç bahçe var. Bu bölge Palas adlı yerdir. Ahmet Amca’nın evinin karşısı Develi Dağı’dır. Ahmet amcanın evinin yanından inişe geçince sola ayrılan yola gireceksiniz. Tam inişe geçtiğiniz bu noktanın sağındaki ve solundaki dağların adı, Kurt Dağı’dır. Bu yaylada kısa bir mola vermek isterseniz Ahmet AKGÜL amcamızı haberdar edebilir, çay veya yemek hazırlatabilirsiniz. (Ahmet AKGÜL – Elmayanı Yaylası : 537 425 05 53) Ahmet Amca ayrıca bu yaylada yetiştirdiği kuru fasülyeyi de satıyor. Aralık sonu ile Nisan başına kadar yaylada değil sadece. Bilginiz olsun.

SU: Hisarçandır’ın çıkışından 1 km sonra 12 ay akan bir çeşme var.

Yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemek için aşağıdaki videoyu tıklayınız.

ELMAYANI YAYLASI – GÖYNÜK MİLLİ PARKI

Mesafe: 15 km

Su: Baharda dere yataklarında olabilir, onun dışında Göynük Milli Parkı’na 2 km kala patlak su borusunda var.

PARKUR BİLGİSİ: Hep iniş. Vahşi orman rotası. Doğa mükemmel. Elmayanı yaylasını geçtikten sonra sola tahta çitlerin yanındaki şose yola gir. İlerde bir çeşme, Likya Yolu tabelası ve eskimiş bir köş var. Bu köşün altından vadi tabanına doğru dön. Çeşmedeki Göynük tabelasının gösterdiği yöne doğru. Çeşmenin üzerinden yürürseniz, çok güzel bir patika, size doğru yolda olduğunuzu düşündürtebilir. Vadi tabanına doğru işaretleri bularak yürüyün, ilerledikçe patika iyice belirginleşecek, yükseklik duygusu verecek ve sizi ormana doyuracaktır. Çok güzel bir parkur. Bitmek bilmeyen bir parkur. Tamamı iniş. Yolu kaybetmeniz mümkün değil. Patikayı kaybetseniz bile sağınız solunuz yüksek kaya duvarları, vadiden uzaklaşmak isteseniz bile yolu kaybetmeyi başaramazsınız. Göletlere inince, istikametinize göre saat 9 yönünde giden toprak araç yolundan devam edin. 500 metre sonra kapıdan çıkınca güzel bir kamp yeri var. Burada kamp yapabilirsiniz, Su, tuvalet ve duş da var, kapıdaki tesiste. Mesai bitince tesiste kimse kalmıyor, tuvalet, banyo açık oluyor. Ancak bu kapıdan mesai saati başlamadan Göynük Yayla’ya yürüyün. Mesai saatinden sonra kanyona giriş için kapıya Kasım 2016 itibari ile 5 tl ödemek zorunda kalırsınız. Bu parktan çıkışta da para alındığını duyduk. Biz karanlıkta çıkıp karanlıkta girdiğimiz için mesai bitmişti, böyle bir ödeme yapmadık. Gecikmenin de erken davranmanın da faydasını gördük demek ki peşpeşe 🙂 Siz de erken kalkın ki bu tip saçmalıklarla uğraşmayın. Bu kamp yerine araç girer, ateş yakılabilir.

Yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm.

GÖYNÜK MİLLİ PARKI – GÖYNÜK YAYLA

MESAFE: 17.2 km (Aslında km rakamlarının bir önemi yok. Zaman yazılmalı. Çünkü toprak yolda yürümekle, taşlık patikada yürümek, yürüme hızı olarak 3 katı fark eder. Ortalama 7.5 saat süren zor, zevkli, yorucu rota.

SU: Göynük MP’den çıktıktan 6. km’de parkur üzerinde damlayan bir çeşme var, 8. km’de kanyon içinde yaz-kış su var.

Baharda su sorunu hiç olmayacaktır çünkü derelerde su olur. Susuz yaz sonu gibi dönemlerde, su noktaları, Göynük MP’den çıktıktan sonra hep yükseliyorsunuz, daha sonra bu yükselişiniz, muntazam bir patikadan, yüksek ormanların arasından vadi tabanına doğru yürüyerek düşüyor. Bu vadi tabanına iniş, Göynük MP’den çıktıktan 4-5 saat sonra. Dik inişlerden sonra, (1 saat kadar iniş) orman içinde 6-7 çadırlık şahane bir kamp yeri göreceksiniz. Bu kamp yerinden 100 metre sonra Likya Yolu üzerinde yaz başı ve sonu itibari ile çok az akan bir çeşme göreceksiniz. Suyu çok güzel. Çeşmenin aktığı hatıldan suyu alabilirsiniz. Burada kamp yapacaksanız, çeşmeden doldurun ama. Hemen aşağınızdaki dere tabanının adı Guz. Kayada Guz adını göreceksiniz. Guz’da baharda su olur. Bu vadi tabanı Göynük MP’ye 7.2 km mesafede. 8. km’de kanyon zeminine varacaksınız.

Guz’u geçtikten yarım saat sonra kanyon geçişi var. Yağışlı havalarda dikkat edilmesi gereken bir yer. Hava müsaitse burada mutlaka yüzün. Buz gibi su, yorgun bedeninize iyi gelecek. Kocaman kayaların arasında unutulmaz bir geçiş. Kanyondaki su temiz, rahatlıkla içilebilir. Kanyonun içinden güç bela ilerleyin. Yolu kanyon içinde kaybederseniz sağ yamaca yakın yürüyün ki patikayı yakalayabilesiniz. Kanyondan çıkar çıkmaz toprak yola ulaşacaksınız. Hafif rampa olan bu yoldan bir müddet yürüdükten sonra sağa döndüren işaret ve kaya babalarını kaçırmayın. Patikanın bitiminde çaprazlama geçeceğiniz toprak yol var. Bu patika da sizi toprak yola çıkaracak tekrar. Burada ilerlerken dikkat edin. Saat 11 yönünde orman içinde uzakta bir ev gördüğünüz yerde, ya da yolun solunda, şose yolun kenarında harman yeri büyüklüğünde bir kamp yeri var. Bu kamp yerini 20 metre geçince yolun sağında çok güzel bir su kaynağı var. Bu yola araçlar girmiyor. Bu yolun kenarındaki yerde kamp yapabilirsiniz.

Göynük Yayla’nın altına kadar hep toprak yol yürüyüşü yapacaksınız. Yaylanın altında işaretler muntazam, sizi sağa dik ve yokuş bir patikaya sokacak ve Nadir Kaptan’ın Nar bahçesinin sınırı olan tel örgüye kadar çam ormanı içinden yükselin. Tel örgüye kurulmuş köprüden atlayıp bahçeye girin. Size en yakın ev Nadir Kaptan’ın evi. Burası hem pansiyon hem de lokanta. Ancak gelmeden önce ararsanız hazırlık da yaparlar. Kasım 2016 itibari ile kişi başı yatak 25 tl, kahvaltı ve akşam yemeği dahil 75 tl, bira 10 tl. Fiyatları yazdım ki uygun olduğunu görün diye. Çünkü Likya Yolu’nda fırsatçı ve sizi aptal zanneden insanlar çok. Onlar Türk milletinin utanç nedenleridir. Nadir Kaptan’a güvenebilirsiniz.

Yürümeden önce 2 bölümden oluşan bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm:

1. Bölüm:

2. Bölüm:

 

GÖYNÜK YAYLA – GEDELME

Mesafe: 8 km – 4 saat civarı sürer.

SU: Uzun süre toprak yol yürüyüşü olduğundan ve birkaç noktada su olduğundan yanınızda 1 litre su ile yürüseniz yeterli olur. Bu su noktaları çeşme değil, cılız akan eski usul, sotede çeşmeler. Islağından görürsünüz.

Nadir Kaptan’dan çıkınca asfalta da inseniz hemen sağa dönüp toprak yoldan da yürüseniz (rota burada) en yukarıda görünen minarenin oraya çıkarsınız. Asfalt 15 dakika zaman kazandırır. Her iki yoldan da ayrılmadan minarenin yani caminin yanına geldiğinizde bu andan itibaren yürüyüşünüze Tahtalı Dağı eşlik edecektir. 4 gün daha yürüyecekseniz, bu dağ Musa Dağı’nı aşana kadar size yoldaş olacaktır. Göynük Yayla’nın çıkışındaki bu yer, rota başlangıcından itibaren Tahtalı’nın göründüğü ilk yerdir. Burada işaretlere dikkat ediniz. Patika girişini bulana kadar sorun yaşayabilirsiniz. Burada toprak yoldan da gitseniz ileride işaretli yolla buluşacağınızı bilin. Çok az yatay ilerleyeceksiniz.Caminin yanından karşıdaki toprak yola girin. İlerleyin. Solunuzda ahşap kaplamalı güzel bir kalacak o evi geçin. Buradan itibaren işaretlere dikkat edin. Aslında işaretleri kaçırsanız da bu toprak yol 300 metre ileride işaretlerle kesişecek.

Sonbaharsa ahlatlardan, böğürtlenlerden, narlardan, ayvalardan, alıçlardan, kivilerden, cevizlerden yemeden geçip gidemeyeceksiniz. Daha sonra uzun süre traktör yolundan ilerleyeceksiniz. İleride yangın havuzundan geçeceksiniz. Bu havuzu geçtikten sonra sağa, yukarıya ayrılan işaretleri takip edin. Toprak yoldan devam eden işaretler de var, nereye gittiği hakkında bilgim yok. Patikadan yükseleceksiniz. Toprak yola yeniden çıkacak, sola devam edip 30 metre ilerisinden sağa tekrar patikaya gireceksiniz. 2016 Ekim sonu itibari ile yeni yapılmış bir zeytinliğin tel örgülerine geleceksiniz. Bu zeytinliği yapan kişiyi gerçekten kutlamak lazım. Çünkü tel örgüleri çekerken rotayı bozduğunun farkına varmış ve tel örgüyü çektikten sonra, belli ki, gidip kırmızı beyaz boya alıp tel örgüye paralel olarak tarlasının dışından yürüyüşçülerin ilerlemesi ve kaybolmaması için yol işaretleri vurarak mesai harcamış. Kayalara vurulan işaretlerin düzensizliğinden anladım bunu ve kırmızının tonu farklı idi. Toprak yoldan devam edeceksiniz. Bu toprak yol ileride genişçe bir patikaya, sola ayrılacak. Buradan sonra futbol sahası büyüklüğünde, sağında kullanılmayan çoban barakaları olan bir düzlüğün sol başından ilerleyerek patikadan devam edeceksiniz. Hemen önünüzdeki tepeyi aşınca Gedelme 5 km uzaktan görünecek. Aşağıda asfalta gireceksiniz. 100 metrelik bir asfalt yürüyüşünden sonra bu karayolunun hemen altına inerek tekrar patikaya gireceksiniz. İnişin bitiminde toprak yola girecek ve bu toprak yoldan sağa döneceksiniz. Bir müddet toprak yoldan devam ettikten sonra bir demir kapı kalıntısından geçtikten sonra sola döneceksiniz. Artık son patikaya girecek ve Gedelme’ye kadar bu patikadan ilerleyeceksiniz. Patika ve işaretler muntazam. Kaybolmadan Gedelme’ye varırsınız. Gedelme’de asfalta inince, camiye varmadan 100 metre geride sağda çok güzel bir kamp yeri var. Yolun sağında, bu kamp yerinin patikası bile oluşmuş durumda. Oturma yerleri ve düzgün zemini ile güzel bir kamp alanı. Cami de hemen yakınında. Sıcak suyu, tuvaletleri ve caminin önündeki çeşme kamp olanağını güzelleştiriyor. Gedelme’de bakkal var. Alkol de satıyor. Yürüyüşçülere biraz kazık fiyat gibi geldi bana. 18 TL’lik şaraplar 50 TL idi ama bira 10 TL. Bakmak lazım. Bakkal, biraz somurtkan ve konuşmayı sevmeyen birisi. Bilginize.

Bu caminin olduğu yerden bakınca Yayla Kuzdere karşıda gördüğünüz en yüksek zirvenin arkasında değil, sizden tarafındaki yüzündedir. BurasıTahtalı’nın arkasına gizlenmiş, şirin bir yayladır. Karşınızdaki alçak tepenin hemen arkasında fakat yaylaya iyice yaklaşmadan onu göremezsiniz.

Yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm:

 

GEDELME – YAYLA KUZDERE

Su: Yok.

Mesafe: 8 km

Parkur Bilgisi: Bir müddet toprak yol, sonra patika. Genelde çıkış.

Bu parkuru yürümeden önce bu parkurun kılavuz belgeselini izlemenizi salık veririm:

 

(41 Posts)

One thought on “LUKKA (LİKYA) YOLU’NUN FOTOĞRAFLI-VİDEOLU YÜRÜYÜŞ KILAVUZU:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *